Şiir Defteri

Bazı anlar vardır unutulmayan
Aklına geldiğinde o anı yaşarsın
Yüreğini bir heyecan sarar
Düşünürsün dalar gidersin

Hep o anda olmayı istersin
Ama olamadığın zaman
Hüzün dolar gözlerin
İçin için ağlar yüreğin

Bu akşam seyre daldım gökyüzünü
Yüzlerce yıldız bana şarkı söylüyordu
Seni bana hatırlatıyordu her parlayan yıldız
Ne olur kış olmasın bitmesin bu yaz

İçimdeki heyecansın sen benim aşkım
Her şeyde sen varsın artık benim için
Seni yaşamak o kadar güzel ki benim için
Bütün yıldızlar şahidim olsun sevgilim

Unutulmuş olmak o kadar zor ki gülüm
Çünkü ben seni unutmadım unutamadım
Seni yaşadım aradım durdum gülüm
Nerdeysen çık sana ihtiyacım var bu gün

Belki şu an çok mutlusun belki de mutsuz
Ben den çok uzaklardasın biliyorum bu yaz
Beklide şu an pencereme konan o güzel kuş
Bir haber getirdi senden gözü yaş dolu kuş

Hüzün dolu bakışlarıyla beni izliyor
Söylemek istediğini söyleyemiyor
Yoksa sen miydin o pencere de duran
Hüzün dolu bakışlarınla beni izleyen

Güllerden güzelsin güldüğün zaman
Kalbimde kanıyor açtığın yaran
Sevenleri kol kola gördüğüm zaman
Anla ki bir tanem ben ağlıyorum

Aşk bilmeyene hayal düş gelir gülüm
Ben seni hayal etmek istemiyorum
Yalnızca senin aşkını istiyorum gülüm
Artık ağlamak istemiyorum seni istiyorum

Bu şiiri bir yapmurda yazıyorum
Gözyaşlarımı saklayan sevgili yağmurda
Dillenen toprağıma dökülüyor yaprakları çınarların
Bir sevda romanı gibi usul usul
Bir şiir yazıyorum sana
Bin sevdamı sığdıracağım bu mısralara

Anadan üryan üşümüş buz kesilmişim
Derdimi saklamışım bir köşeye sandıklarda çürüsünler diye
En güzel hatıraları asmışım başucuma
Mısralara sığdıramadıklarımda orada
Huyumdur pire için yorgan yakmak
Dileklerim mutluluktur adına
Yüreğim yorgun argın yatmaktadır

Okuyor musun hala bu şiir sanadır
Yüreğini bir mezara atmış benden
Diline bir sevda masalı dolamış
Bir de türkü söyler aşık aşık
Ben bitirdim ama sen oku hala
Bu şiir hiç sevmediğim sanadır.

Ey ana ben giderim bu şehirden bugün
Sana iki oğul iki kız bırakırım
Koynunda kokum kalır
Ben göğsüme hasreti koyarım
Anam ben giderim bu şehirden bugün
Sana upuzun bir yol bırakırım
Bir dua bırakırım dudağına
Hüzün ekerim toprağa
Her mevsim yeşertir
Her mevsim toplarım
Ana giderim bu şehirden
İstemeye istemeye bırakırım seni
Zorakidir bu gitme
Mahşer gibi gelir
Seni kokundan tanıyacağım güne kadar
Yüreğime gömerim
Sevgini, sevgililerimi, sevdiklerimi

Haydi gel
Yoksa kaybolacağım karanlılarda
Belki bir sisli iş gecesi
Belki hüzünlü bir son bahar aksamı,
Cesedimi bulacaklar çamurlar arasında
Gelip sana haber verecekler
Şaşıracaksın…

Bir elinde resim
Bir elinde silah vardı diyecekler
İnanmayacaksın…
Kalkıp geleceksin sonra bana
Senin için neler çektiğimi bir bir
Anlayacaksın…

Tutup ellerimden affet diyeceksin
Affet beni
Seni çoktan affettiğimi
Bilmeyeceksin…
Eğilip sarılacaksın soğuk bedenime
İşte o an bir fısıltı duyacaksın
Dudaklarımdan “ELVEDA”.