Şükufe Nihal Başar Şiirleri
NEYDİ BENDEKİ ACELE?!
KOŞUP GİDEN ZAMANMIYDI YARIŞTIĞIM,
YOKSA, GEÇ BULDUĞUM SENİ
KAYBETME KOKUSUMUYDU?
YORGUN GÖZLERİMİN HER KAPANIŞINDA,
KULAĞIMDA ÇINLAYAN SESİN,
GÖLGELERİN ARASINDAN ÇIKIVEREN RESMİNMİYDİ?
NEYDİ BENDEKİ ACELE BİLMEMKİ?
VARLIĞINA, HASRETİNE, HERŞEYİNE
ALIŞTIĞIM...
DÜN SANA GELDİM,
SON KEZ GÖRÜP,
SON KEZ HİSSEDİP NEFESİNİ,
VEDA ETMEK İÇİN...
NELER NELER GEÇİYORDU İÇİMDEN,
BİTİRECEKTİM NE VARSA ARAMIZDA
VE BİR DAHA SENİ GÖRMEYECEKTİM...
DÜN SANA GELDİM,
YAŞANANLARI SİLMEK İSTEDİM BİR BİR
HATIRIMDA NE KALDIYSA,
NE VARSA HAYKIRIP,
ÇIKIP GİDECEKTİM HAYATINDAN.
BİRKAÇ SÖZDE SENDEN BEKLERDİM ELBET.
BELKİDE GÖNLÜMÜ ALIR,
MUTLU AYRILIRDIM SENDEN...
AMA YAPAMADIM BİR TANEM.
GÖZLERİNDEKİ ARZUYU GÖRDÜMYA,
KOPTU İÇİMDE FIRTINALAR.
KAPILDIM YİNE RÜZGARINA,
BIRAKAMADIM..
DİYEMEDİMKİ
"BURAYA KADAR, BİTTİM BEN!"
ÖYLE TATLISIN, İŞLEMİŞSİN İÇİME
DERİNDEN...
SENİ UNUTMAM MÜMKÜN DEĞİL ANLIYORUM.
KORKUYORUM BİRTANEM,
GÖRECEKLERİMDEN KORKUYORUM..
DÜN SANA GELMİŞTİM SON KEZ,
ANLADIMKİ SON DEĞİL,
GELECEĞİMİN İLKİYMİŞ BU.
ŞİMDİ DERİN BİR YARA İLE
NE OLACAĞINI BİLMEDEN,
TAŞKIN BİR DUYGU SELİNE
KAPILMIŞ GİDİYORUM.....
SEN HEP YANIMDASIN.
SABAH UYANIP SANA GÜNAYDIN DİYORUM.
BİRLİKTE YAPIYORUZ KAHVALTIYI
VE SEN BANA GÜLÜMSÜYORSUN.
HİÇBİR ZAMAN TEK OLMADIM BEN,
HEP MASAMDA İKİ TABAK VARDI..
BİRLİKTE YÜRÜYORDUK SOKAKTA.
SEN SOL YANIMDA,
BENSE KONUŞUYORUM SENİNLE.
İŞİMDE BİLE SEN VARSIN,
TELEFONLARIM SANA,
MESAJLARIM ONA KEZA!..
SEN HİÇ GİTMEDİNKİ YANIMDAN...
BENİ GÖRENLER "DELİ!" DİYOR,
NE ZAMAN BİR DOST
"HADİ İÇELİM!" DESE,
"O EVDE, BENİ BEKLER" DİYORUM.
HAYRETLE BAKIYORLAR YÜZÜME.
NEREDEN BİLSİNLER GİTMEDİĞİNİ,
ÇÜNKÜ SEN GÖRÜNMEDİN,
BİR GÜN BİLE,
"GİTTİ!" DİYENLERİN GÖZÜNE..
SAHİ!.. GİTMEDİN DEĞİLMİ!?
ONLAR YALAN SÖYLÜYOR BANA!
NASIL BIRAKABİLİRSİNKİ,
BEN DELİ GİBİ AŞIKKEN SANA!!!
Yolum uzundu biraz, kayalıklar çetindi;
Sona yaklaşınca da gün bitti, akşam indi;
Dediler: "Pek boş yere değil verdiğin emek,
Eriştin demek!..."

Hazırlık da bir büyük savaş bu yolculukta.. .
Nu uçurumlar aşmak gerekmiş bir solukta!...
Bir cılız su başı da bulsam şimdi tasam yok;
Dayandığım kayaya değemez ateş ve ok!...

Yalnız,
Gönlümde bir acı var, adını bulamadım;
Kırık gibi kanadım!
Bir şey mi kaybettim, ne? Ellerim bomboş gibi.. .
Bir yakuttan kadeh ki varlık çatlamış gibi .. .

Ses mi, çiçek mi desem;
Işık mı, renk mi desem;
Sanki, geçtiğim yolda bir şey unuttum!...
Gözyaşlarıyle ördüm
Saçımın örgüsünü;
Bir ağızdan söyledik
Ayrılık türküsünü . . .

Gün battı bir taraftan
Bir yanda onun yüzü;
Hayatımın gündüzü.
O son günle kapandı

Yolculuk rüzgar gibi,
Dağ dağ savurdu beni;
Ayrılık bir cehennem,
yaktı, kavurdu beni . . .