Şiir Defteri

HAYAT KADINLARI




Kimi yol boyunda,
Kimi sokak aralarında,
Kimisi en lüks otellerde,
Kimiside onlar için kurulmuş mahallede,
Her birinin degişik degişik mazisi,
Bazısının geçmişini sormak,
insanı ürperterek nakavt eden,
Acımasızca kirletilmiş bedenleri,
Birbirleri ile dertleşmede tek çümleleri,
Konuşulan acı ama gerçek hikayeleri,
Hortumcu ve talancıların bu bedenlere ödüleri,
Bu bedenlerden bizlere ,
Yol ,su ,elektirik ve öğrencilere okul oluşu,
Minettarlık cümlesine sıgmaz teşekkür abidesi,
Kalplerinin tertemiz oluşu,
İşte bu kaplara sıgmaz acı hikaye
Yıllarca onların ellerinde yükseldi,
Ülkemin vergi rekortmenlik tacı,
Kimi zaman köydeki çocuklara kitap ve aşı,
Kimi zaman şehirlerde harap düşmüşlere deva ilacı,
Hırsız ve ursuzlara paralarının dönüşü,
Tam bir acımı acı kısır döndüler fiyaskosu,
Dış yüzleri kirletilmiş,
Sahte gülücükler sanki onlar için var edilmiş,
Her biri harap düşüp kıvrık kıvrık olmuş,
Tanımadıgı bir görümlük
sayısız adama meze olmaktan,
Reklam şeridine konulmayan iyilikleri,
Belkide nice hayatları kurtarıyor,
Onlar kimisi tanımadığı yüzlerce çocugun anası,
Kimisi hastane de aciz düşmüşün birinci doktoru,
Kimisi ise yorgancılara düşmüş onlar kayıt dışı
Onlar ince çizilmiş ipte gezinen,
Hayatımızın göz kapaklarımızın ucunda,
Kapatarak baktıgımız sis perdesinin arkasındaki,
Hayatın gerçek kadınları.




İBRAHİM ÖZDEMİR

B E N İ M B A B A M



Mütavazı,yaşlı,yorgun bir köy aşığı,
Apacıktır magrur,sevgi dolu ve yumuşak kalpliliği,
Ekmekte katık yoksa,öyle yer yemegi,
İşte o benim babam benim.

Akıl,mantık hep yoluydu,
Erdemli kişilikle doluydu,
Dogrulugun sağ koluydu,
İşte o benim babam benim.

Haksızlıga,hep direnirdi,
Sevgi ve saygıda öbeklenirdi,
Dostluk,kardeşlikle donanırdı,
İşte o benim babam benim.

Canı ocagını tüttürüyor,
Yüzü gözümde hep özleniyor,
Derdim bu ama hayat böyle yapıyor,
İşte o benim babam benim.

Eziklikte, haksızlıkta hep dimdik durur,
Esarete hep o dipcik vurur,
Hak ettiği dilimi, ancak kendine yontturur,
İşte o benim babam benim.

Annem hastanelerde konakladı annem oldu,
Alt çamaşırlarımı gizli gizli kuruttu,
Her yaptıgını canevime borçsuz oturttu,
İşte o benim babam benim.

İlim irfanımız için çok uzaklara gidip didindi,
Kapkara saçlarına sayısız aklar serildi,
En kötüsü hastalanıp kaç kere ecel ipi gerildi,
İşte o benim babam benim.

Yaşlandı artık o bastonu elinde,
Agrıları baş gösteriyor vücudumun her yerinde,
Evlatlarına minnet etmez,bu onun kişiliğinde,
İşte o benim babam benim .


Yanlış hallerimizde çok döverdi,
Vurdugu her sille yerde,güller biterdi,
Şimdiki biz olmamız için,hep içinden severdi,
İşte o benim babam benim.

Tan yeri agartısında yaylasına gider,
Kendisini bu hale getiren tarlalarına şükreder,
Gavur yaylasının nimetlerini ilaç diye içine çeker,
Akşamın karanlıgında ancak evine döner,
İşte o benim babam benim.

Sevmez cemiyete boş yere konuşmayı,
Fikirlerine karşı olan herşeye bilir susmayı,
Yalan,dolanlı işlere,sever gençliğindeki gibi saldırmayı,
İşte o benim babam benim.

Aldıgım bir çok degerde ben oyum,gurur duyuyorum onunla,
Dagları delerim onun vereceği bana bir komutunla,
Bende bir babayım karşılaşacagım onun konumunla,
O adam gibi adam hep bizi yine taşır sağ koluyla,
İŞTE O BENİM BABAM BENİM.


12.10.2003

İBRAHİM ÖZDEMİR












6

A N N E /ANNECİGİM /ANNEM/ANNEM BENİM




Bakışların ılıman güneş gibi sıcacık,
Gülüşü aydınlatır kainatı olmaz karanlık,
Şefkatle tutar elimizden hepolur ferahlık,
Yaşamın içinde yaratandan meleksin sen ANNE.

Gözlerin taptatlı hep ilkbahar mevsimi,
Sevgin yüce eş deger tutabilirki senden başka kimi,
Ayaklarının altına nur sermiş cenneti yüce rabbim,
Kainata eşsiz degerdesin bunu bil ANNE

İçlerime damla damla çökünce karanlık,
Yel gibi sesin hem tatlı hem ılık,
Taş olayımda bağrıma delmesin senden ayrılık,
O zaman dünya bana geliyor acı kalabalık ANNE

Hasretin olmasın olur geçmez yara,
Sensizlikte iklimler ve yıllarım olur kapkara,
Sana derdimi anlatamazsam küçülür nam salarım dağlara,
Feryatlarımın her sesinde sen varsın ANNE

Sıcacık sevecenligin bahar nefesi gibi,
Karanlıgımda elleri gezinen nur meleği,
Ninnileri etrafımda öten kuş sesi gibi,
Seslenişin benzer sanki iyilik melegine ANNE

Sen güllere güzellik veren deva sembilimisin?
Baharın oldugu her yerde bir sümbülmüsün?
Saçlarıma aklar varsın senden dökülsün,
Baharda yetişen çiçeklerin en güzelisin ANNE

Eşsiz nur gibi içimde yatarsın,
Cılız bedenini üstümüze kanat yaparsın,
O tatlı sütünle bizi kana kana sularsın,
Eşi bulunmaz bir varlıksın sen ANNE

Bizim için sevgi ve sevinçlere hep durdun uzak,
Çile dolu hayatla saçlarında hep yaptın ak,
Bırak bizi biraz acıya,gayri sen dinlen bizi bırak,
Ne olur kendini dert ve kederden tut ırak ANNE

En güzel sevgiyi ve şevkati ben senden aldım,
Tabiattaki tüm aşklara sendeki kudretten daldım,
Upuzun karanlıklarda senli kaçkere oldu sabahım,
Sen bitirirsen ancak öyle biter benim takadım.

Dün gördüm seni rüyada,
En sıcak sen varsın dünyada,
Senden vaz geçmem ne zemheride ne karda,
Sevgilerin tek sahipli kalbi sende ANNE.

Ben bitersem yoklugunun peşinde,
Ümitlerim kaybolursa sensizlik ateşinde,
Gerçek dost arasamda bütün ömürde,
Senin gibi kudretlisini bulamam ANNE.

En mutlu dediğin bile konuşur sen diyerek,
Senin yoklugunda hep yüreğim titreyecek,
Sensiz sevgiler bana karmakarışık gelecek,
Senin sevginden daha tatlısını bulamam ANNE

Senin aşk yelkovanın her zaman vefalı,
Tüm sevgileri yokladım hiç biri degil daha vefalı,
Kaç yurtlar dolaştım senin sevginden başka yok cefalı,
Senin sevgin yaradandan damgalı ANNE.

Hayatımı isterdim hep onun gibi yaşamak,
Yüreğim tertemiz alnım onun gibi olsun hep ak,
Duygularım tıpkı onun gibi haramdan olsun uzak
Bunların ciddiyetinde yaşamak olur berrak demi ANNE

Şevkat dolu aile yapısının orta diregi,
Kainatta canlıların en mübaregi,
Hissedilen her dertte onun acır yüreği,
Onu anlatamaz sarfedilecek hiç bir kelimeyle ANNE

Irak kaldıgımızda yanık türkülerle yollarımıza bakar
İpince yüz hattında satar nokta nokta efkar,
Aç,çıplak,susuz kaldıgımızda hep o aglar,
Çaresiz hıçkırıklarında yürek yakar her ANNE.

Merhametin sıcacıktır gerçek gurur,
Bahşettiğin huzur beş vakit nabıza vurur,
Abidelik destan gibi yüregi sıcacık durur,
Yüce sevgin yıldızlara bile dokundurur ANNE

Varmı tabiatta senden büyüğü,
Zemheride bile senden alırlar sıcagı,
Gönül bahçeme yüklemişsin aşk bagı,
Sen aydınlatırsın yeri gögü ANNE

Uyudugumda yatagımın başındasın,
Göz perdem açılınca gönül perdemin ucundasın,
Sevinçten aglayan gözlerimde göz yaşımdasın,
Sıcacık sevecenliğinle kanımdasın ANNE

Canevinde büyüttün beni hep öperek,
Okşayan ve seven sesinle maniler söyleyerek,
Cennetten gönderilmiş sanki huri melek,
Sevecen merhametinle her derdimi örtersin ANNE

Var oluşumun tadımlık tek meyvesi,
Erişilmez sevgilerinle altın kalpli yuvası,
Sahte dünyada gercek servet hediyesi,
Mutlulugumun başı tek sensin ANNE

Canın dan can verirsin kaç zamanıma,
Ak sütünü emzirdin kana kana varlıgıma,
Ben daha seremedim körpe yüreğimi yoluna,
Bu ızdıraptan ağrılar düşüyor başıma ANNE


Benliğime yaşlar damladı gözlerimden,
İlk kelimelerim döküldü onun dudaklarından,
Yoluma aydınlık koydu nur pençeresinden,
Bendeki beni beşikte doldurdu anne sevgisinden.

Hep ögrettin oldum hayatla barışık,
Dizlerini döşek yaptın kollarını beşik,
Verdin her gülüşünle kara gönlüme ilahi şevk,
Dünyada tutunabilecegim tek ışıksın ANNE

Sıcacık gövsüne yıllarca başımı koydum,
Yaradılışımızın gayesini senin ağzından duydum,
En güzel melodileri kudretli sesinden dinledim,
Bu yüzdendir anne yüreğini ezberledim ANNE

Korkum kalmıyor senin yanında,
Ürkmüyorum yazın güneşi zemheri karında,
Beni kucaklardın hep yaşlanmış ak saçlarınla,
Hep masallar anlatırdın geçmiş anılarından ANNE

Kaynaktan fışkıran su gibi tertemizsin,
Her okşayışında ılıman yel gibi esersin,
Kendin ezilirsin ama başkalarını ezmezsin,
Arzu ve emellerimin vardıgı en son yerdesin
ANNE ANNE ANNE ANNE ANNE



10.03.2000

İBRAHİM ÖZDEMİR

F A H İ Ş E


Her gece köşe başında bir kişi,
Yaşama ugruna yapıyor bu kederli işi,
Ona yönelenin istediği hep aynı şeyi,
Tebessümle söyler çık hemen parayi.


Binbir kederle bekler altında sokaktaki fenerin,
Kimse sormaz yanına"nedir bu" diye kaderin,
Sahipsizliğin felegi vurmuş damga hizasına adımın,
Üzülmez kimse neden etini satıyor diye bu kadının.


Kaçkere gövsünde sulandı yanık bedenli susamışlar,
Eşinden uzak kalan ateşli bagrı yanmışlar,
Dudaklarına sürmüş sahte renkli boyalar,
Kim öpecek bilinmez şanslı öpecek bogalar.


Tırnakları boyanmış saf al renkliliğinde,
Izdırabında dolmuş gözleri ufukların enginliğinde,
Gösteriştir onu ele veren,ondan durur bu çekidüzende,
Bir içim su diyecek,onu hep görüp süzende.



Sokalarda var "hadi gidelim"diye sayısız kedi vahşi,
Izdırap dolu ses üzmezse fırsatçı olan herkesi,
Sokak başlarında daha çok olur aglayan kadın sesi,
Bir gün gelir bize olur gözler engine seli.



28.09.2004

O N S U Z

Geceleri haram oluyor,
Gözlerim yaşla doluyor,
Hatıralar hesap soruyor,
Onsuz sualler beni yoruyor.


Mehtabı görmüyor yüzüm
Baharlara varmıyor gözüm,
Kırbaçlıyor kendimi acılı sözüm,
Acılarım işkence onsuzluk derdim.


Güzelsin,ecelsiz kefensin,
Hayata beni baglayan sensin,
Ecel de bile duyulur sesin,
Acılarımda bile çiçek gibisin.


Her an seni ararım,
Sensizlikte hep yanarım,
Son nefesinde bile ben varım,
Onsuzlukta ona muhtaç kalırım.


Dudaklarım yaşken kuruyor,
Adını duydukca içim kanıyor,
Hayalin içimi hançerliyor,
Onsuz kucagım hep açık duruyor.


Yalnızlıgımda hep sen varsın,
Gönül bahçemde yeşil gül fidansın,
Kalbimdesin zaten neden ararsın,
Hayat onsuz beni iğneli fıçılara atarsın.


22.08.2003

ANLADIM ARTIK


Aramızda sarp dağlar oldugunu,
İklimimiz hep hazanda durduğunu,
Doğru zamanda sana raslayamadıgımı,
Çıkmaz sokakta oldugumu anladım artık.


Benden gittikçe uzaklaştıgını,
Artık devamlı beni ağlatacagını,
Dikkate bile almayacaksın özlemlerimi,
Beni aşk defterinden sildiğini anladım artık.



Adlarımız yok oldu sinemizde,
Ecel terleri var bendeki bedende,
Ayrılıgın aşkı okunuyor gözlerinde,
Sen yolunda ben yolumda anladım artık.



Seni benzetsemde melege,
Hazır olsamda canımı vermeye,
Haykıramadıysam biricik gülüm demeye,
Ne yapsam faydası yok anladım artık.



Bitecek bu zulüm ben öldügüm zaman,
Okunursa bu aşkın üzerine ezan,
Gülün bedeninde yaprak belki o an,
Olan oldu zaman bittiğini anladım artık


Seni sevmek çok zormuş
Aşırı sevğim nefesimi yormuş,
Sensiz arzularım harebe olmuş,
Perişan olmuşum anladım artık.


Biliyorum son perde bu oyun,
Hep böyle kalsın tatlı huyun,
Bana kapalı artık aşk kanunun,
Aciz düştüğümü anladım artık.


19.11.2003

İbrahim Özdemir

VAH VAH MEMLEKETİM


Ne olacak memleketin hali,
Yol bitmiş,kalmış tek yol,oda tali,
İnsanlar kurumuş ekmege kalmış onuda almayın bari,
Vah vah olmuş benim memleketim.


Dün küçücüktü benim maaşım,
Oda gitti ne olacagım bundan sonra ben berdoşum,
Düştümya tabutumu bile taşıyan kalmazki sırdaşım,
Bir bir vah vah oluyor benim memleketim.


Bugün bendim,yarın niceleri oluyor aç yolcu,
Tavernada kırılan bir tabaga ben muhtaçlıgıma,ben suçlu,
Çalçırpıcılar yüzlercesini kırmış onlarmı haklı,
İşte bu durumda vah vah benim memleketim


Sicimleşen yagmur altında peçete satmaya çalışan çocuk,
O okula gitmesi gerekiyor,yaşıtları arasında olmadan geçik,
İçimizde ölmeyecegini sanan ben benciler olduktan sonra kaçık,
Fırsatcılar diyarı olmuş vah vah olmuş benim memleketim.


Dün neredeydik bugün nerdeyiz bilen yok,
Vurguncular cırıt atıyor defterini tutan yok,
Bu zihniyetler temizlenmezse dahada geriye gideriz çok,
Daha geç olmadan bir şeyler yapalım,vah vah olmuş memleketim,


Bak sokaklara düşmüş be bu insanlar,
Bir dokunsan herbiri düşecek tutmuyor ne bacaklar ne kollar,
Onlara da kalmayacak şaibelerle dolu dışa giden yatırımlar,
Kulak tıkaya,tıkaya vah vah olmuş benim memleketim,


Bakın bakın ne yapıyor bu adam şuan,
Sokakta buldugu çöpleri eve götürüyor yine yok utanan,
Dedelerinin kanıyla sulanmış ülkesi,sıla olmuş vatan,
Hemen şu an bir şeyler yapalım,vah vah olmuş memleketim,