Şiir Defteri

Ay ışığı kutsal sevgilim
Fısıltıların yumuşak toprakta
Ayak izlerime doluyor
Sen de terkedip gitme
Sularla oynaşmaya
Doğur beni ışığınla
Lekeli yüzüne
Bulaşmış gibi yeni bir iz
Şarkımızı çalıyor dağlar
Haydi dans edelim özlemle
Çakışsın bedenlerimizdeki giz
Mırıl mırıl büyüsün başaklar
Barış içinde çoğalsın sevgimiz.

Aydınlattı geceyi gözyaşının ışığı

Doğdu güneş her günkü doğduğundan anlamlı

Hasret kaçıncı kere yaraladı âşığı

Gökyüzü üzgün, toprak çâresizlikten gamlı.



Pişmanlıklar dilekçe yazdı kor damlalarla

Kehkeşanlar bir kalbin mâtemiyle inledi.

Çiçekler vicdanları mermerleri ısrarla

Yumuşatana kadar ağlayarak dinledi.



Bozulunca tılsımı esrarlı yalnızlığın

Kurtuldu bunalımdan rüyâlar sergüzeşti

Özlemi gözlerinden boşaldı ayrılığın

Her damlası ateşi tutuşturan ateşti.



Boğulurken sessizlik kendi izdüşümünde

Ertelenmez dâvetin festivali başladı.

Anlaştı ayrılanlar çile bölüşümünde

Issızlaşan acılar yalnızları haşladı