Şiir Defteri

Yüzümdeki çizgiler senelerin sessiz izi,
Uykularımı bölen hüzün durağı canım.
Yağmur dolu gecelerde karşılar bizi
Kalplerde sokağa çıkma yasağı canım.

Yüzümde geziyor, son yılların telâşı
Yüreğimde hep sessiz tamtamlar canım.
Ve artık dar vakitlere kaldı gözyaşı,
Zorluyor beni bitmeyen akşamlar canım.

Hatıralarımı senelere verdim ilk,
Ben de güzellikleri bitmez sandım canım.
Ömrümüz zamandan çalınmış yolculuk,
Tükenmez diye sevinçlere kandım canım.

Ötesi yok kapılar kapanacak birden,
Mutluluk hep şarkılarda kalacak canım.
Bir başka şehre göçeceğiz bu şehirden,
Sokaklarda ayak izimiz olacak canım.

Umut artık çok uzaklarda uçan bir kuş,
Rüzgara teslim olmuş mum gibiyiz canım.
Baharlar biter, geride kalandadır suç,
Ayaklar altındaki kum gibiyiz canım.

Ahmet BELTEKİN

Bir akşam serinliği,
Bir akşam üşümesi,
Müthiş bir yalnızlık nöbeti...
Ve yokluğun, deli ediyor düşüncesi...

Bir akşam serinliği,
Bir akşam sersemliği;
Farkında değilsin hiç bir şeyin belli.
Uyandığında, geçmiş olmasın zaman,
İstemem öğrenme artık,
Hayat siyahla ne kadar renkli...

Ve gece ayazı, beyinlerde bir uğultu,
Tanıdık bir yüzü,
Yaşanmış bir aşkı birden unutuş,
Örter karanlık suları.
Ve biter bir gün, bu geçici avunuş...

Ahmet Beltekin

Unutmuş diyorlardı.her şeyi

unutmuş,
hakikaten unutmuş,
Son fotoğrafta,elinden tutmuş.
Önce kendi de inanamadı,fotoğrafı görünce,
Nasıl unuttuğunu düşünmeye başladı.
Yine başkalarını suçladı.
Sonra birdenbire,
Alıp eline fotoğrafı yırttı.
Unuttuğunu ispat edecekti,
Her ne kadar kalbinden söküp atamasa da,
Unuttum deyince,her şey bitecekti...
Ve herkes de inanacaktı unuttuğuna
Ama gözlerindeki yaş olmasa...

Ahmet BELTEKİN

Gizlenemeyen bir tutku bu,soğukluğunda yağmur damlalarının,
İnce bir ürperti, dinmeyen bir ağrı, bir kelime, yarım bir gülüş...
Ve bir yığın düş ve yaşanmamış bir sevgi,
İçimdeki yaşama sevinci...

Ve yenildim zamana, vedalaştık gözyaşları içinde,
Gözlerim donuk, dudaklarım buz gibi,
Geçmişi ve geleceği olmayan,
Yılların silikleştirdiği bir hayal gibi,
Son yolcuyum bu hayatta bir suçlu gibi...

Gizlenemeyen bir tutku bu,
Hiçbir şeyin başlangıcı değil.
Ve gözlerinde bıraktım uykuyu, gecelerle hiçleri bölüşerek,
Belki sence hiç bir şeyin utancı değil,
Terkedilme korkusu, hiçbir şeyi düşünerek yaşadıkların.
Ve artık, ihaneti yaşayan gönüller için,
Senin için,benim için,bizim için,
Baharlar sakladım dudaklarımda...

Ahmet Beltekin
















yaz | oku

Herkes bir şeyler veriyor,hayata,kendinden,
Ve sıkılıyor, üzülüyor, ağlıyor...
Ben de kendimi verdim sana;
Beni hayata bağlıyor...

Ahmet Beltekin

















yaz | oku

Bu sevdalı gözler gördü önce,
Güzelliğin bir kristal bardak gibi kırıldığını,
Bir çığ gibi yere düşünce dağıldığını,
Ve sonra hayatı yanlış anladığını...

Bu çılgın çarpan yürek hissetti,
Aşkların da şarap gibi yıllandığını,
Değmeyen güzel günler için ağlandığını,
Ve sevmeyen birine ömür boyu bağlandığını...

Şimdi gözlerde bir yağmur dalgınlığı,
Yüreklerde ritmi bozuk, bir melankolik şarkı...
Pişmanlık duymak yok, yağmur sağanağı süren gecelerde.
Dünyanın en güzel hatasıydı, aşkı sende tanımak,
Ve seni yaşamak, bütün düşüncelerde...

Ahmet Beltekin

Gün ışığına söyle
Boğamaz içimin karanlığını,
Hep yağmurun sesine karışır,
Hüzün dolu bir şarkı.
Ve hep bir şeyler eksik kalır,
Sende ben,
Bende sen...
Umutsuzca özleriz birbirimizi....


Gün ışığına söyle
Gökyüzü çılgın mavileri de bilir.
Atamadıkça birbirimizi yüreğimizden
Ve vurdukça yüreğimiz birbirimizi
Sokakları sarmışken yağmur bulutları
O çılgın bir mavi yüreğimizde dururken,
Gülüşlerim çok uzaklarda kalır.
İçimdeki tamtamlar ayrılık çığlıkları atar,
Ama bu hayattan çalınmış zamanlar.
Bizi yine ayıramazlar.

Gün ışığına söyle
Vedalar kavuşmak içindir,
Bir yanılgı,
Bir saçmalık,
Bir pişmanlık değil,
Bu bir sevgi,
Belki ölümsüz de değil.
Her şeyimizi kaybettiğimiz bu hayatta.
Hep bir şeyler eksik kalacak bil...
Bende sen,
Sende ben...
Bu yaşadığımız dayanılmaz hasret,
Ayrılık değil...


-Ayrılık Gözyaşına Sığmaz isimli kitabından