Şiir Defteri

Bir kekik kokusu tüter sabahın seherinde
Denizde bir balık kayar, bir yıldız solar gökte
Ve sabah türkü gibi yayılır
Salyangozların izleri uzar toprakta
Otların arasında gider kaybolur
Bir salyangoz kadar olamadım, der şair
Ayak izlerimi tutmayan topraklarda yürüdüm
Unutmasını bilen kadınları sevdim
Trenle geceyarısı geçilen kentleri..
Şimdi bir soru işareti gibi kaldım şu dünyada.
Dokunup yaprakların üstüne düşmus çiylere
Uzanıp gölgesine bir portakal ağacının
Kulak vererek cırcırboceklerinin sesine
Bu şiiri uyku haliyle yazdım
Akdeniz bir çaydanlık gibi fokurduyordu az ötede
Biraz sonra kalkıp yüzümü yıkarım artık
Sonra bir kitap okurum, ya da çicekleri sularım.

SORU


1.
Hasretin ve kederin uzak şehirlerinde
Kalabalık gürültüler artırır yalnızlıkları
Ve gururunu cadde üzerine seren yoksul bir el
Uzanır umursamaz insan bakışlarına
Hangi ümit ve ekmek doyuracak çocukları
Herkes kendi hayatını yaşarken
Ve çoğalırken Nemrutlar Narsisler



2.
Çok ağlamışsın gözlerin kan çanağı
Bu dünya zindanının mahkumu sen misin
Bir ak güvercin uçur gönül penceresinden
Dolaşsın hülyalı ufuklarını ömrün
Sonra muştulu zamanlar gelecek
Sabırla gelecek her çilenin ödülü



3.
Engin bir denizim nihayet
Bir bulutum yağmur yüklü
Müjdeler dolu bir tebliğim
Çiçekli dallarını yetimlere sunan bir baharım
Mürşidiyim bu sevda dergahının
Ensar ışığının aydınlığında yeniden giyiniyorum
Çağın yokuşunda bulduğum insanlığımı