Şiir Defteri

Yalnızlık, yalnızlık
Bari sen elimden tut
Geceyarısı aynalarda
Suçlu ve ezik
Gözlerim kan çanağı
Cinnete dönüşen bir dinginlik
Duruyorum karşında

Şarap taşlaşıyor
Midemde ve beynimde
Mavi mavi tüten sigara
Giderek mora çalıyor
Yalnızlık, yalnızlık
Bari sen elimden tut
Suflör kullanma
Dost seslerini dudağınla ısıtıp
Gece hep aynı gece
Karbon kağıdıyla çoğaltılmış
Gibi kara ve soğuk

Ellerim beynime alkol serpiyor boyuna
Niye böyle, neden
Sormuyorum artık
Yalnızlık, yalnızlık
Bir kez olsun kuğuların türküsünü
Tersinden söyleyeyim
Ölümse ölüm
Yaşamsa yaşam
Ayna hep ayna ayna...

Sen söyle kaptan,
Yalnızlığın şarkısını,
Ve bir daha hiç görünmeyecek kadar
Uzakta hayat.

Bir daha hiç ağlama kaptan,
İnsanların hali işte,
Komik bir görüntü yansıması,
Ve durduğu yer de öyle.

Aldırma dostum,
Ruhumuzda doğan güneşi,
Kalbimizde söndürdüler,
Geceleri rüzgarın dövdüğü çam yaprakları,
Anlatıyor artık hayatı bize,
Ve gönderdiği ümit sağanakları,
Şarkı nakaratları gibi
Tam bir mucize.

Ve bomboş gökyüzünü saklayan bulutlar,
Ardında yaşayan beyaz hayallerle,
Ve bir daha hiç görünmeyecek kadar
Uzakta anılar.

Yağmurdan da uzaktadır onlar,
Belki benden daha haklı,
Belki rüzgarlarda saklı.

Duyuyorum…
Belki anlamıyorum ama
Duyuyorum seslerini.

Uzaktan gelen düğün şarkıları,
Rüyaların öncesinde,bir hayal perdesinde,
Yaz aylarının soğuk şafakları,
Bir uçan kuşun büyülü sesinde
Uyanır…
Hayaller ve siyaha boyanmış ümitler,
Peşinden koşan nice insanlarla birlikte,uzaklardadır.

Sen söyle kaptan,
Yalnızlığın şarkısını,
Asaletin gölgesindeki ışığın altında ağla,
Söyle insanların yerine,
Bir meltemin getirdiklerini haykır,
Mucizenin kulakları üzerine.

Bu dağ başlarında yalnızlığım gelir aklıma
Koca Toros Dağları anlamaz beni
Sığınacak dal ararım deniz gibi ormanlarda
Bir ağaç kovuğu barındırmaz beni

Çiçeklerle, kuşlarla konuşmak isterim
Ne olur bir ses, bir nefes derim
Buhrana düşer yalnızlığımı yerim
Uzaklardan gelen bir ses erindirmez beni.

Kalabalıklara giderim kocaman şehirlere
Üzerinde kocaman köprüler,kocaman nehirlere
Bazen kendimi vururum kocaman sahillere
Kocaman denizler arındırmaz beni.

İsyan ederim yalnızlığımın göz yaşlarına
Temeline konulan temel taşlarına
Gündüz hayaline, gece düşlerine
Göründürmez beni.

Siz olmasanız melek yüzlü çocuklar
Mavi, yeşil, ela gözlü çocuklar
Elleri çamurlu, tozlu çocuklar
Bu dağlar düşündürmez beni.