Şiir Defteri

Yine
Yine eylül zamanı yaprak dökümü
Esecek ılıktan soğuğa rüzgarlar yüreğime
Yine dökülecek yaşlar yavaş yavaş gözlerime
Sensizliğim oturacak yüreğime

Özlemini nasıl anlatır insan
Nasıl denir özledim seni ?
Günler geçer yıllar geçer
Yükümüz giderek ağırlaşmakta
Yeniden gel diyebilmek için
Nerden bulunur cesaret ?

Yalnızım sensizim hissedermi sin?
Yüreğin bende kaldı bilirmi sin?
Neden yoksun sanki ?
Her şey bitti bile demeden
Haram etme ne olur bana kalan zamanları

Duyupta sesimi devrimiz geçti deme sakın
Hiç şanslı olmadık mı dersin
Vakitsiz geldin kapıyı çaldın
Aldın benim reklerimi
Siyahlara kattın

Yine eylül yine yaprakların döküm zamanı
Yine benim gözlerim akacak
Yine acılar benim
Burnum sızlayacak
Yine gözlerim bedenini arayacak
Yine kulaklarım sesini
Yine yalnızım
Yine sensiz

Uykularım kaçıyor gecenin bir yarısında.
Düşümde seni görüp de,
Yüreğimin çarpıntılarının arttığı anda
Açıyorum gözlerimi…

Usulca götürüyorum elimi
Yatağımın kenarına;
Varlığını bulamıyorum.
Sonra,
Dönüp bakıyorum;
Yoksun.

Offff !
Bu ne bitmez acıdır böyle;
Nasıl bir yangındır,
Yüreğimi dağlayan…

Ansızın şiddetli bir gök gürültüsüyle irkiliyorum.
Dışarıda delice yağan bir sağnak var.
Çıkıp ıslanmak istiyorum;
Birden,
Düşlerimiz geliyor aklıma;
Vazgeçiyorum.

Hatırlar mısın sevgili,
Gecenin yağmurunda birlikte ıslanacaktık;
Ne oldu ?
Sadece tatlı bir düş olarak mı kalacak bu ?
Hiç mi ıslanmayacağız birlikte ?
Ve hiç mi sevişmeyeceğiz dolunay vakti bir deniz kıyısında ?

Seni seviyorum.
Seni seviyorum demek yetmiyor.
Sözcük dağarcığıma sığmıyor aşkın;
Notaların sonsuz döngüsü ifade etmekten yoksun.
Ancak kollarımla sardığımda seni,
Yalnızca kollarımla sardığımda,
İşte o an,
Sadece o an anlatabiliyorum sana…
Sonsuzluğu yaşıyorum;
Bırakmak istemiyorum.

29/11/2000 04:29