C. Murat Güzelaydın Şiirleri
Bir dosta uğradım bu gece
Sordu sen yalnız gelmezdin
Yanındaki nice
Hani yazmıştı aşkı hece hece

“Sorma beni
Ben iyiyim oda iyi
Ama o seni iyi görmez
Dostun hali nedir diye”

Anlat Hancı
Çok geçen oldu bilirim yolcu
Onların halini bırak seni anlat
Senin yaşayamadıklarını

Bir mektup uzattı oku diye
Ben sadece sonunu anladım
Yazmış üzülmüyem diye
Sen oku aşıksın bilirim
Sen söyle bizim halımız nice

Başladım okumaya
İnsanın görmek istediği hece ve cümle
Neyse ora bakar
Sen üzme kendini delice
Oda sever bire seni delice.

Ey hancı aşk
Sadece yolcuları bulmaz
Çarpar insanı delice
Kimsin nesin diye sormaz
Bu kalp sever sever delice.

Ey bu hana uğrayan aşk
Ben seni arar oldum
Hicran dolan yüreğimde
Ben hesap sorar oldum

Gazel oldu güller
Ötmez oldu bülbüler
Gecem yok gündüzüm yok
Kendi kendime sorar oldum.

Bir uçabilsem
Gezerim diyar diyar.
Bir konuşabilsem
Sorarım diyar diyar
Lal olmuş dilim
Kör olmuş gözüm
Kırılmış kanadım
Ben aşkdan heder oldum.
Dost gibidir insana şiir
Kafiyelidir hayatı
Bazen anlamsız gelir
Bazen ağlatır insanları
Anlatır kalbindeki sırları

Aşk gibidir insana şiir
Anlatır duygularını
İçindeki anlamsız fırtınaları
Bazıları güler
Bazıları işte hayatım der.

Serap gibidir insana şiir
Kalbindeki o çölde bulur
Kimi zaman mutlu huzurlu
Kimi zaman kederli üzgün
Çöl göz yaşlarıyla serap olur.

Labirent gibidir insana şiir
Bazen içine girer kaybolur
Bazen kaybettiği duyguları bulur
Bazen arar arar durur
Okudukça içi huzur bulur.

Bir papatya gibidir insana şiir
Her kopardığında içi kıpır kıpır olur
Bazen seviyor çıkar mutlu olur
Bazen beklentileri kaybolur
Yılmaz insan yeni papatya bulur

Bir ana gibidir insana şiir
Sımsıcak sarar kollarıyla
Basar ayırt etmeden bağrına
Bazen insan iyi bazen kötü olsada
Sevgi aşılar duygu aşılar insana.
Bir karanlığın yıldızları
Biz Kalplerin aydınlığı
İki dost bir sevgili
Biz rüyaların yalnızlığı

Gök yüzünde aşıklar bizi arar
Sonra birbirine sorar
Biz karanlığın aydınlığı
Karanlığın yıldızları

Bazen rüya gerçeklerin olduğu yerde
Bazen gerçek o saf sevgilerde
Biz siziz
Karanlığın yıldızları

Bir duyguyuz kalplerde
Sevgiyiz, aşkız biz mehtapta
Bazen kayarız dileklerde
Biz karanlığın yıldızları

İçimiz sevgi
Eririz sevene
Sırf onun için kayarız
Kayboluruz yok oluruz
Biz karanlığın yıldızları…
Sen ve ben
İki ayrı kutup
Ateş ile barut.
Sana zarar veremem
Küçüğüm.

Sen aç ben aç
Seni sevemem
San gönlümü verdim
Kendimi veremem
Küçüğüm.

Sen açmamış bir tomurcuk
Bense yakında gazel
Sen istedin diye
Bir anlık olsun diye
Yapamam küçüğüm

Sen safsın
Sen beyazsın
Seni ne kızartırım
Ne de karatırım
Seni sevdim küçüğüm.

Üzgünüm
İşte bu benim
Papatyam
Karda açan çiçeğim
Seviyorum seni küçüğüm.

Sana değil sitemim
Ben buyum
Farkı olmasın insan
Benim gibi dua et
Küçüğüm…..
Evet Yanlıştı biliyorum
Ama yaptım
Çok kızgındım ve seviyordum
Sen en yakın arkadaşıma gidiyordun
Suçluydum biliyorum
Kalbim ve söylediklerim farklıydı,
Aslında sende anladın.
Sen beni istemedin hatırla
Beni isteyen vardı işte
Hataydı biliyorum belki yok
Ama öfkeliydim sana ve sevgime
İşte her şey başladı öyle…
Ve seni içinden vurmak istedim.
Ama vazgeçemedim, seni hep sevdim
O da anladı belki bahane etti ve gitti
Hiç sevgi bitmedi.
İçimdeki kıpırtıyı hisset ve dön
De ki öl!
Sensiz zaten yaşamıyorum.
Seninle sensiz olmak
Yanımdayken dokunamamak
Saclarını okşayamamak
Sana sarılamamak
Gözlerinin içine bakıp
Haykıramamak seni sevdiğimi
Ne kadar zor anlatamam.


Çok şey mi istiyorum senden
Gel meleğim gel aşkım
Dinle beni anla sevgimi
Dilim değilse bile
Yazdıklarım anlatmıyor mu gerçeği!