Adını okudum,en son parama,
Dilenciye verdim ve uzaklaştım.
Dilenci geldi de baktı yarama,
Parayı verince,coştum da taştım.
Çok sonra buluta adını verdim.
Almadı adını verdi yağmura.
Buiut sonra dedi: yere inerdim,
Ben dayanamam ki o ağırlığa.
Adını soğuğa,sonra sıcağa,
Gündüze,akşama ve hatta sana.
Sevaba,günaha;son umuduma.
Almadı hiç bir şey kaldı tek bana.
(2001)
Dilenciye verdim ve uzaklaştım.
Dilenci geldi de baktı yarama,
Parayı verince,coştum da taştım.
Çok sonra buluta adını verdim.
Almadı adını verdi yağmura.
Buiut sonra dedi: yere inerdim,
Ben dayanamam ki o ağırlığa.
Adını soğuğa,sonra sıcağa,
Gündüze,akşama ve hatta sana.
Sevaba,günaha;son umuduma.
Almadı hiç bir şey kaldı tek bana.
(2001)
Celalettin Koz
Bendeki yalan dolan vicdanların saygısı,
Selimiye çok büyük bense yanında ufak.
İnsanın içindeki varolmanın kaygısı,
Gündüz zengin efendi,gece sefil bir uşak.
Kulağıma fısıldar sabır diye hayatım,
Elbette sabretmek var sabır sonra selamet
Geçmişten bağırıyor giden günler bayatım,
Sabır,hayat ve umut ömürdeki zerafet.
(2001)
senistan/celalettin koz s,25
Selimiye çok büyük bense yanında ufak.
İnsanın içindeki varolmanın kaygısı,
Gündüz zengin efendi,gece sefil bir uşak.
Kulağıma fısıldar sabır diye hayatım,
Elbette sabretmek var sabır sonra selamet
Geçmişten bağırıyor giden günler bayatım,
Sabır,hayat ve umut ömürdeki zerafet.
(2001)
senistan/celalettin koz s,25
Sürünüyoruz hep durmadan işte,
Yüreklerimizde oluştu nasır.
Günlerden her neyse,ömürler fişte,
Milenyumlu bu an yaşanan asır.
(2000)
senistan/celalettin koz s,37
Yüreklerimizde oluştu nasır.
Günlerden her neyse,ömürler fişte,
Milenyumlu bu an yaşanan asır.
(2000)
senistan/celalettin koz s,37
Zamanla bayatlar dostluklarımız,
Ufalanır yere küçük ve büyük.
Adamakıllı dost sandıklarımız,
Dönüşürler kire,küçük ve büyük.
İyiliğin adı unuttum olur,
Hatta gider zora küçük ve büyük.
İçimizdeki ah yüreği yakar,
Çevrilince kora küçük ve büyük.
(2001)
Ufalanır yere küçük ve büyük.
Adamakıllı dost sandıklarımız,
Dönüşürler kire,küçük ve büyük.
İyiliğin adı unuttum olur,
Hatta gider zora küçük ve büyük.
İçimizdeki ah yüreği yakar,
Çevrilince kora küçük ve büyük.
(2001)
Epeydir görünmez unuttu bizi,
İçerde dedim ben o hep içerde.
Bilmez miydi acep o sevgimizi ?,
Kaderinde varmış,uzak bir yerde.
Bizden uzaktadır,sessizce yatar,
İçerde,çevreli,taşlı kabirde.
Öyle dost sadece ölünce satar,
Unutulmuş yerde;evet Üçlerde...
(1999)
İçerde dedim ben o hep içerde.
Bilmez miydi acep o sevgimizi ?,
Kaderinde varmış,uzak bir yerde.
Bizden uzaktadır,sessizce yatar,
İçerde,çevreli,taşlı kabirde.
Öyle dost sadece ölünce satar,
Unutulmuş yerde;evet Üçlerde...
(1999)
Kaçtım uzaklara hep milyon kere,
Karanlık yorgan ve yastığım şehir.
Benlik parçalandı hep zerre zerre,
Adımlarıma dost sustuğum şehir.
Her yanım bir boşluk ve yazı tura,
Hazmettiğim açlık kaçtığım şehir.
Gecesi aydınlık,gündüzü kara,
İçine pişmanlık saçtığım şehir.
(2001)
Karanlık yorgan ve yastığım şehir.
Benlik parçalandı hep zerre zerre,
Adımlarıma dost sustuğum şehir.
Her yanım bir boşluk ve yazı tura,
Hazmettiğim açlık kaçtığım şehir.
Gecesi aydınlık,gündüzü kara,
İçine pişmanlık saçtığım şehir.
(2001)
Umut,bekleyebilmek beklenenin gelmesi,
Kahkahanın ağlayıp hıçkırığın gülmesi.
İnsan için tek çare insan gibi yaşamak,
İnsanlık nimetini insan gibi paylaşmak.
(1999)
Kahkahanın ağlayıp hıçkırığın gülmesi.
İnsan için tek çare insan gibi yaşamak,
İnsanlık nimetini insan gibi paylaşmak.
(1999)