Şiir Defteri

Dayan bakalım,
Dağları delen Ferhat!
Dizboyu çamurdasın.
Bütün gün parkta uyuyan insanların,
Resmini çizen Ömer,
Aslan Ömer!
Haklısın...

Yaprağın yeşili,
Vay anam vay!
İçimi dağlar göğün mavisi.
Dayan bakalım,
Dağları delen Ferhat!
Vakit alacakaranlıktır şimdi.

Yapraktan, çiçekten ötede,
Bir şey yeşeriyor
Bir şey büyüyor içimde.

Masmavi benekli bir tırtıl,
Rahat uzanmış yaprağın üstünde.
Karınca,
Kendinden büyük ekmeğin üstünde.

El var, ayak var,
Göz var, kulak var,
kalp var, dudak var,
Zulüm, işkence benim üstümde.

Biliyorum
Bir gün bu şehirden gideceksin,
Pırıl pırıl ışıklı bir istasyonda,
Elinde ufacık valizin,
Ne yapalım hayat bu,
Yaşamak biraz böyle diyeceksin...

İçinde hür maviliklerin özlemi,
Küçücük odanı, kitaplarını
Ve mahzun bırakıp göklerle baş başa beni,
Biliyorum,
Bir gün bu şehirden gideceksin.

Galata’da dostu varmış,
Mahpushanede postu varmış,
Rizeli Ali’nin.
Çok kahrını çekmiş denizin,
Anlattı bana:
Bu yıl balık vurmamış dalyana
Yun olsun be!...diyor:
Şu koca, koskocaman denize,
Metelik bile vermedi bize.
Canına yandığımın dünyasında,
Parasız yaşanmazmış,
Tütünü yokmuş tabakasında;
Dost varmış,
Düşman varmış,
Şu canına yandığımın dünyasında.

Kaldırdı yırtık ceketinin yakasını,
Emdi yudum yudum son izmarit sigarasını.
Kimseye minnet etmezmiş
Satarmış takasını.

Şaşıyorum!
İnsanoğlunun aya gönderdiği füzeye...
Şaşıyorum!
Ekmeklerin bu kadar küçülüp
Çocukların bu kadar büyüdüğüne...

Al takke ver külah,
Yaşayıp gidiyoruz.
Topu topu yumruk kadar bir yürek...
Şaşıyorum!

Usandım,
Yeşermemiş umutsuz bahçeyi beklemekten...
Usandım,
Tarla kuşunun sesinden...
Usandım,
Bu yürekten, kendimden...
Usandım,
Durup durup seni özlemekten!...

Mavi deryaları görürüm gözlerinde
Sarı başakları görürüm güzel teninde
Saçlarından yansır güneşin parıltısı
gözlerinde saklıdır sevdanın ışığı