Şiir Defteri

Gitmeden önce dudaklarından bir söz akmıştı kalbimin derinliklerine
"Ben insan dünyasından değilim" demiştin.
Öyle olduğun için söylemedin bunu bana
Şayet buysa demek istediğin;
BEN DE ONLARDAN DEĞİLİM..

Teknolojik aşkın kurbanı olmaktansa,
Vega’nın güneşinde kavrulmayı yeğlerim.
Bir karadeliğin beni atomlarıma ayırması bile
Parçalayamaz sana olan aşkımın saf tazeliğini
Yıldız ötesi, zaman ötesi olsa bile mesafemiz
Özünü almış olmamım mutluluğu seni hep
Yanı başımda tutacaktır.

Kalbinin sesini duyuyorum gülüşünde
Gözlerine bakıyorum
Vega’nın batışını görüyorum göz bebeklerinde...

Dün yine seni aradım
Samanyolunun koyu mavi derinliklerinde.
Yıldızın daha doğmamıştı
Bekledim gelmedin
Doğmak istemiyordu bir türlü
Lyra’nın en parlak gerdanı.
Sonunda göründü başı ufukta
Saat
Tam tamına
Üç 45
Biliyorum
Sen de beni bekliyordun
Tam 36 ışık yılı ötede...

Kadıköy’de bir sığınak
Diğer adı kartal yuvası
Bense bu yuvanın yalnız bekçisi
Oturacak bir sandalye ararken
Senin gözlerinle karşılaştım
Tekrar baktın, ateşimi istedin
Ustamın dediğinin aksine deniz çoktan güneşi kollarına almıştı
Fakat Rekno’nun yıldızı daha yeni geriniyordu.
Tekrar baktın.
Bu sefer gözlerini defterimin sayfasına koymuştum
Kadıköy’le Vega arasında yeni bir hat kurulmuştu
Gözlerimi o mavi alevlerden uzaklaştırdım
Defterimin sayfalarında aradım
Tekrar baktın, sordun
Allahım bu gerçek mi?
Yoksa dilekler sadece rüyalarda mı aslına kavuşur?
Gözlerinde gördüğüm ışığın
Aslında bir kuyruklu yıldız olduğunu
Elimi tuttuğunda anladım.
Aslında tuttuğun elim değil
Yüreğimin ta kendisiydi
Uzaktan sevmek ne kadar güzeldir
Kalbe zarar vermez derken
Sen
Renkli gözlerden bir duygu sarayı yaptın onun için
Vega’nın ışığı işledi o mavilerden içine
Sonsuz tekilliğin sınırından öte bile olsa
Vega’ın doğuşunu gördüm gözlerinde.

Bugün yedi yaşına yeni bastın.
Biliyorum
Rekno’da yıllar yavaş geçer.
Neredeyse üç dünyaya bedeldir
Sizin oraların bir senesi.
Yakında bir sen daha doğacak senden
Bir sen daha kaplayacak
Bu dünyalının kalbini

Geçen gece rüyamda gördüm seni
Şeffaf bedenin meydan okuyordu onlarca ışık yılına
Uzaklardan ulaştın bana
Iraklara gönderdin
Kalbindeki ışığı bana

Vega’nın ışığında yüzüyorsun
Bedenin suyun şeffaflığında yok oluyor
Kalbindeki ışığı görüyorum
Biliyorum
Oradasın
Vega’nın soluğuyla dans ediyorsun
Altıncı parmağında bir Rekno lalesi
Yapraklarını döküyor dönüşünün rüzgarından
Kulağındaki ritmi duyuyorum
Görüyorum
Mutlusun

Vega’nın ateşiyle bana bakıyorsun.