Şiir Defteri

Bir gün karşında ağlarsam
Sakın yanlış anlama
Hani derler ya erkekler ağlamaz
Kim demiş hangi bağnaz
Ben ağlarım GÜL´üm
Benim gibiler ağlar
Çünkü... Senin gibi
Ağlatanlar var.

FİKRET OĞUZTÜRK

Aman ya Rabbi
Neydi o
Geçen Pazar gecesi
Karmaşık duyguların
Çözümsüz bilmecesi
Sıkıntı var
Sıkıntılar
Sebebiyse
Gözlerdeki parıltılar
Uyku haram
Uyku rafta
Saat altıya kadar
Sıkıntıyla aynı safta
Sarmaş dolaş uzanmışım
Kısa günün büyük karı
Sıkıntılar kazanmışım
GÜL’ümün yaprakları
Saymışım
Saymışım
Saymışım
Ah ben ne budalaymışım
Tam yirmi üç yıl geçmiş
Unutmamışım sevmeyi
Ah bir becerebilseydim
demeyi

FİKRET OĞUZTÜRK

İlk günlerde bu kelam
Yakıştı mı ağzına
Bir tebessüm bir selam
Yakışır dudağına
kelamını
Fırlat bir kenara at
Dudakların bir daha
İşlemesin kabahat
Dünyayı hiç sevmedim
Ne arabam ne yatım
Tanıyamadın be GÜL’üm
Ben biraz psikopatım
Ayrılık ha ayrılık
Çekemem böyle yükü
Hiç aklından geçirme
Söylediğin dünkü…
Ayrılık lafı/gafı
Bir tarafta dursun
Şeref sözü ant olsun
Vallahi mahvolursun

FİKRET OĞUZTÜRK

Sen yoksun ya bugün
Artık bomboş koridor
Daha bugün anladım
Sensiz yaşayabilmem zor
Aklıma geliyor attığım voltalar
Sen yoksun yoksan volta neye yarar
Ve odalar sahi odalar
Odadakiler sanki şeytanlar
Her şeyden sıkılıyorum
Her yer ve her mekan dar
Ya insanlar o güzelim insanlar
Bugüne kadar dostumdular
Şimdi birer şeytanlar
Her şey gözüme kötü görünüyor
İçim sıkıntıya bürünüyor
Ruhum mu ayaklar altında
Sanki yerlerde sürünüyor
Bugün yaşarken ölünüyor
Odamda dost insanlar
Konuşuyor konuşuyorlar
Duyamıyorum
Kahkaha üstüne kahkaha
Uyamıyorum
Böyle devam etti öğleye kadar
Saat oniki işte yemekhane
GÜL’ü görmek için yemek bahane
Bu mekanda sen yoksan
Bu yemekten bana ne
Zeydan Tamay’a takılıyor
Gülüyor gülüyorum
Bakma güldüğüme
Sıkıntıdan ölüyorum
Tabldotu masaya koyuyorum
Yemeden doyuyorum
Öğle sonrası tesellim
Elimdeki firuze
Hani benziyor ya tıpkı sendeki göze
Kulağımda firuzeden şıkırtılar
Sen yoksun var olan sıkıntılar
Velhasıl sensizlik ruhumu deldi
İşte sensiz günün sonu
Servis saati geldi
Üçyüz altmış derece dönüyor
Her yeri tarıyorum
Seni ve sesini arıyorum
Başım dönüyor bulamıyorum
Sen yoksun sen yoksun
İntizar etmek istiyorum
Edersem dilimi arılar soksun

FİKRET OĞUZTÜRK

Şu yaşlı yüreğimin
Parsellendi her yanı
Sağ kulakçığında oğlum
O benden oldu
Ben onda doğdum
Sol kulakçığında kızım
O benim şerefim
İşve ve nazım
Karıncıkta sen varsın
İffetsin onursun
Ve de vakarsın
Uzat ayaklarını
Sele serpe yat
İster kitap oku
İstersen volta at
Bu yürek senin hapsin
Mahkumuna mahkumsun
Hiç boşuna çırpınma
Çıkamazsın be GÜL’üm
Karar verildi bir kez
Bu yürekte mahkumsun

FİKRET OĞUZTÜRK

Sen gözlerime güç veren nur
Beynimdeki tatlı ur
Fikir düşünce ve şuur
Itır menekşe puhursun

Sen başımın GÜL’lerden tacı
Yüreğimde nefis bir acı
Hasta gönlümün tek ilacı
Başka erkeklere bacısın

Sen kokladığım tek GÜL’üm
Koklayamamam ölüm
Hasretin eza ve zulüm
Şarkılar söyleyen bülbülümsün

Sen aç ruhuma leziz bir aş
Hasrette bağrıma bastığım taş
Benim için en güzel uğraş
Hayatım ömrüm ve de yaşımsın

Sen kuğulardan da temiz ve saf
Vicdan merhamet ve insaf
Kırksekizinde işlediğim gaf
Mahkum ettin beklediğim affımsın

Sen dilimdeki en güzel söz
Yüreğimde yakmayan köz
Feleğimi şaşırtan masmavi göz
Şeref üstüne verdiğim sözümsün

Sen yürek yangınını söndüren kar
Yanında hasretini çektiğim yar
Çözüm sende sende bütün umutlar
Antep’te halayım Erzurum’da barımsın

Sen başımı döndüren bulut
Çaresizliğime son bir umut
Oldukça müşahhas yani somut
Neşem sevincim ve de mutumsun

Sen benim parçam yani yarımsın
Allah’tan dilediğim dualarımsın
Hiçliğim yokluğum hem de varımsın
Sen benim namusum hayam arımsın

Sen güneşim batmayan ayımsın
Okuduğum alfabem topladığım sayımsın
Dudaklarımda sigaram ve çayımsın
Sen benim GÜL’ümsün GÜLAY’ımsın

FİKRET OĞUZTÜRK

Ey ölü yıkayıcım
Ey hasretim
Bundan sonra her şeyim
O güzel ellerine teslim
Artık elinde bir cesedim
Kanım kemiğim ve etim
Senin ellerinde çoğul
Senin ellerinde bereketim
Yurdum yuvam memleketim
Şimdi güzel ellerindeyim
Seni anlatıp seni konuşup
Yine seni söyleyeyim
Sensiz zamanlar neyime
Sensiz anı neyleyim
Aldırma tavırlarıma
Ne dersem deyim
Huyum batsın ben böyleyim
En küçük zaman diliminde
Saliselerde seninleyim
Göremeyince o GÜL yüzünü
Her anımda ölmekteyim
Mutluluktan uçsam yeri
Yiğit bir yürekteyim
Cesedim sana emanet
İster öp ister okşa
İstersen lime lime
İstersen işkence et
Ben neyim ki
Alt tarafı bir ceset
Adımsa esirin Fikret
İster imha et
İstersen tüket
İster dirilt istersen yok et
Öleceksem senin elinle
Sarılacaksam senin beline
Kelime olabilsem tatlı diline
Razıyım seninle güzel ölüme
Ben evet elindeki ceset
İster dirilt azad et
Zaten sana köleyim
Tekrar tekrar köle et
İster öp beni GÜL’üm
Öpmezsen de mahfet

FİKRET OĞUZTÜRK