Şiir Defteri

Dünya güzeli bir prenses´ti.
Cesaretsiz ama,
Ne yazık, yaklaşamadı kurbağa´ya
Öpse kavuşacak kralına..
öpemedi.

Gün dakika sayıyordu.
Tekrar günaydın olmak için.
Sahil ;
Sahipsiz bir köpek
ve benim ayak izlerimle
Uyanıyordu.
Gece
Kayalara çarpan,
O beyaz başlı dalgaların çığlık çığlık sesleri,
Ve köpük köpük dağılışlarının korkusuyla
Can veriyordu.
İçimde yanlızlık
Deniz kızlarının koynuna giriyordu.
Haykırıyordu dilim;
´Deniz kızları deniz kızları
Koynunuza alın yanlızları´
Ve
Gün doğmadan doğan bir şiir
Şairle birlikte yürüyordu.
şimdi;
Gün doğdu.
artık,
şair köpek ve şiir
yeni güne yürüyorlar...yürüyorlardı.
Yüzünü yıkamadan kendini sahile atan çilli sarı bir kız
Günaydın dedi geçerken gülümseyerek.
Şairde gülümsedi. Köpekte, şiirde selamladı ,
Seherin güzel kızını.
Dalgalar yalıyordu kızın bacaklarını
Bir parça bezle kapatmıştı
En mahrem yerlerini.
Lakin Güneş ve deniz
Biliyordu ne kadar gizi varsa...
O yüzden utanmıyordu denizden
Atlıyordu her seferinde koynuna.
Ve güneşin altına yatıyordu.
Deniz ve güneş
Bu kızların yasak aşkıydı sanki.
Ceneviz kalesinden ufku seyrediyordu şair
yanında artık sahipli bir köpek şiir
Ve güzel, çilli irlandalı bir kızla.
Yanlız başladığı sahil yolculuğu
Artık dört yolcu taşıyordu.
Dilek kuyusunda geçerken bozuk para atmıştı.
ama dilek dilememişti....
Meğer bir şiir, köpek, çilli bir fin kızı onun olacak.

Kadın,
En çok portakaldır.
Kabuğu acı...
Soyarken daha ;
Yapış yapış olur ellerin.
Ve kamaşır yardım aldığın dişlerin.
Bitirince ;
Aaa! ! birde bakarsın iki portakal.
Ne diyeyim ;
´Yeme de yanında yat´

Kanlı ellerini sokup çocuk göğüslerden içeri
Minnacık yüreklerden kan sağdılar........

Doldur be meyhaneci
Kan kırmızı şaraptan
Param yok yine ama
Dert istersen çok. Verebilirim.

İncir çekirdeği kadar çoktur
Yüreğimdeki dertlerin sayısı
Ama ayıklasam
Bana benden bir şey kalmıyor....

Seni anıp bıraktığım
Mısrada başlar hasret
O yüzdendir dolanıp durması
Bir nakarat gibi adının geçtiği satırın..