Şiir Defteri

Katrankarası Umutsuzluklar
Büyüdü İçimde Bir Yerlerde
Ansızın Karanlığa Durdu Gözlerim
Yansımasında Ay Işığının
Kala Kaldı Bedenim Gözyaşına
Bir Ben Madurum
Ama Asla Suskun Değil
Sürgün Gözlerimden
Acıyı Verdimgözlerine
Daha Anlamlı Hissetmen İçin Beni
Yalnızlığımda Türküler De Çoşardı
Suskun Şimdi Sazın Telleri
Gözlerim Sana Umudu Asla Ögretemez Üzgünüm
Ay Işığımı Çaldın Gözlerimdem
Bir Ben Değil, Gece Affetmedi Seni

(Temmuz yakarken Sivası
Ben ilkbaharı yaşarım
Güneş bronzlaştırırken tenini)

Ey doğa güzeli sevdiğim
Belirsizliğin kıyameti
Anla resimlerdeki soluk renkleri
Anla dudaklardaki hüzünlü sloganları
Topraklara serpiştirilmiştir çiçek tohumlarını
Yüreğimde yangınlar tutuşur, ölürüm
İki Temmuzun coşkusuyla ve hüznüyle
Daha coşkulu dinlerim sevdiğim
Islıklaşan türkülerini

Halk çatışırken düzenle
Hâla düşünceler demir parmaklıklarda
Üstelik HASRETler yangın çığlığında Madımakta
Kimileri ağlarken evlat acısına
Ve fuuş batağındayken zaman
Gecenin tüm barut kokan sessizliğinde
Tüm yasaklarına rağmen bebek çıngırakları kadar
Masum hayat.

Bedenimi çevreleyen kuşatmalar
İnlerken geceleri, yorulmalıydı
Sevdanın dehlizlerinden geçerken
Ki muammalı kahramanlıklardı
Yalnızlığa adını veren

Beyaz bayrakları çiğneyerek
Yapay umutlarımızı getirdik çiçek bahçelerine
Ancak
Ceplerimizde aşkları da barındırarak

Ey yoldaş,
Merhabanı esirgeme her sabah baktığın aynaya
Acıtarak geldik doludizgin yaralarımızı
Ölmeden olmaz kendini anlamak.

Yaşamla savaşım yeni başlamadı
Yaşam vardı
Ve savaş hep vardı
Miladını kim yazmıştır
Sonrasını kim getirebilir acıların
Sonrasızlık ya da öncesizlik adına bir şey yok
Gökkuşağına kim su verebilir ki
Ağlayan çocukların hüzünbaz profillerine bakarak
Ya da yaban gülüşlerini parçalayarak
Gecede bir yâr gülüşü varken, sevdalı
Yeter mi acıların isyan dolu haykırışları.
Sonrası da bellidir öncesi de
Sinsi adımlarla yaklaşan yalan demokrasilerin
Ya biz izdüşümüne hazırken mücadelenin
Anadan üryan kopup geldik yaşananlara böyle apansız
Yaşayacaklarımıza çırılçıplak.

Serpildiği zaman gül ağacına goncalar
Seni el değmemiş çocuk yüreğiyle severim
Hayatımın felsefesi,
Uykularımın gülücükleri,
Sevgilim
Anladığın zaman yüreğimdeki sevda kuşlarını
Sana daha bir bağlıyım
İmkansızım,
İmkansızlığım,
Sevincim
Güzelliklerin çoğalan yanıyla severim seni.

(Yıldızlar geceden kopmaz canım
Her yıldız sensen eğer)

Yarım kalmış bir mektubun
Ağıtı, martıların hüzünleri
Enkazların ardı sıra bakan ıslak bir kent,
Ağlayan başakların bakışı,
Eksik kalan şiir gibi
Özlemlere hazırlayıp ellerimi
Veda sözcükleri sızlatmaya görsün yüreğimi

Seninle rüzgarların götürdüğü yerlerde buluşurlar
Yağmurları alırdık akşamları koynumuza
En yaşlı ağaçlar yaşlanmadı bizim kadar
Biz bakışlarda tüketirdik ömrümüzü

Sen; çıplak ayaklarımın götürdüğü yerlerde
Çatlak dudaklarıma can veren
Okyanusları dağlara taşıyan
Kaldırımlardaki kır çiçeklerini
Sevdasına kurban eden
Yeşili yeşil kılan
Geceyi bana bağlayan

Sen; keşfedilmemiş iklimlerin
Keşfedilmemiş sevdaların kurbanı
Maviye denize
Gözyaşlarını bataklıklara gömen

Sen; altın vuruşunu yaptığım sevgilim
Dönsen de mağdurum
Ezildim sensizliğe
Kabaran dalgalar gibidir seninle dünyam
Katlime sevdan yürüdüm sensizliğe

Sen; en bilinmeyenli denklemlerin çözünürlüğü
Alma artık koynuna maviyi
Oysa ben gitmeliyim
Orcusun bilinmeyen diyarına

Gün vardı ama zaman yoktu
Anlayacağın sevgilim
Zamanda vardı aslında
Sadece hayat yoktu aynalarda

Gözlerine sevgimi kazıdığım
Açma gözlerini
Gizemlerimi yaşat göz beneklerinde

Ellerine ruhumu teslim ettim
Avuçlarını kalbine götür usulca
Nefesinin soluğuyumdur artık
Açma ellerini ellerinin sıcaklığı bende

Sen; bir ömür beklediğim baharların kokusu
Bedenimin diğer adı
Yaklaş, yok et acıyan yaralarımı
Beklerim,
Aşka susadığım her an gibi

Ey sevgili
Yüreğe yürek
Göze göz vuruştuğum kavgam
Sakinliğimi patlatan
Umarsız, koşulsuz dinginliğim
Uğruna çarpıştığım hüznüm
Bebeğimi içimden alan soluk
Işığı kıran güçsüzlüğüm
Doğayı ömrüme kazıyan serseri
Ey çocuk
Sevdim seni soluduğun hava gibi
Özlemlerini sevdim
Acıyı sevdama katık ettim
Seni her şeye rağmen, kristal sevgilim.

(Özgürlük rüzgardaydı
rüzgarımın adı konulmamıştı daha
maviyi alabildiğine işliyordu gökyüzü)

Yeni yetme bir kayanın sırrını saklıyordu
bütün bu şehir
Beni de saklamıştı martıların çığlıkları
Artık kaldırımlardan bahsetmiyorum sana
Özlemlerimi anlatırken
Bir kardelen oluyorum denizin ortasında

Sen de öyle değil miydin?
Yakmıyor muydu seni de yağmura gebe toprağın kızgınlığı
Öykümüzü heceleyerek okumuyor mu kır çiçekleri
Karanfil kokularıyla toprağa bırakmıştık sırlarımızı

Acıklı şarkılarda değildik
Gözlerimizle söylerdik kendi türkümüzü
Bizim rüzgarımızın da adı vardı artık
Yitirmemişti daha türkülerde anlamını özgürlük.