Şiir Defteri

Dünya dönüyorsa sebebi aşktır
Kim ne derse desin bir yerde
gerçek yaşanmaktadır
Bu aşk atmosferi kaplayıp dünyayı korumakta
Her asırda bir
Leyla ve Mecnun dünyaya gelip
Başka bedenlerde birbirine kavuşmakta
Gerçek aşkı yaşatmaktadır

Diyelim ki Dünya dönmüyor
Diyelim ki Güneş doğmuyor
Yıldızlar ve ay sana bakıp
Kıskanmıyor

Kuşlar ismini söylemiyor
Gökkuşağı resmini çizmiyor
ve diyelim ki bir gün rüyamda seni görmüyorum

İşte o gün
Umutların söndüğü gündür
İşte o gün
Ölülerin dirildiği gündür
İşte o gün
Seni unuttuğum gündür
Kıyamet günüdür

Korkunç Gerçek
Yalan dünyanın gerçeklerine kaptırmış kendimizi
Kaybedip gitmişiz gerçek benliğimizi
Tek gerçeği unuttuk
Umutların içinde kaybolduk
Sanki daha dün doğduk
Bu gün ise yok olduk
Yaşamak ya rüya ya da bir kabus
Kıymetini bil o dünyanın dalma rüyanın içine
Bir gün o rüya da biter
Kalırsın korkunç gerçekle
K.M.

I. Anımsayış

Bulutun karnı,
Güçlü bir rüzgârla geriliyor
Bir çanın düzensiz sesi,
Duyuluyor uzaktan
Ansızın bir kılıç: kıvrandırıyor
Şimşeği

Sesin karşılaştığı yerde:
İstekli tarlalar

Çıplak kayalar,
Kibirle geri çeviriyor suyu.


II. Göz

Kavaklar, telgraf direkleri
Cırcırböceği,
Hiç susmuyor

Zeytin ağacı
Ezik otlarla

Sinsi
Her şey

Ve ardıç kuşu:
Bir konuşmayı
Dinler gibi

Çok uzakta insanlar
Som dikenler sarayı
Acı:
Toprakta
Ve yüzünde yol bekçisinin.


III. Anlamak

Kaygı:
Ağırlığı ırmağın

Güneş,
Batmak üzere
Kuş, yuvasını deriyor

Bir gömüt:
Karanlığın gergin dokusu
Yiten gölgeler,
Kuşları ölümsüzleştiren yel

Sis,
Saklıyor yüreksiz yüzünü
Sabırlı nesneler
Yazgının inceliği.


IV. Kül ve Ateş

Ölülerimiz,
Gözçukurlarında
Renklerin olgunluğu

Sıyrılır gibi bir utançtan
Orada öyle durmadalar

...sonsuz bir bakışın yansıması

Düzensiz bir ses
Güvercinli bir el
Gizli bir uyum

Büyüyen bir evren ağızlarında.