Şiir Defteri

Neden böyle perisan, neden böyle nâ-çârsin?
SIkIntIyI görünce, hemen tüyüp kaçarsin...
Biraz yürekli olsan, bil ki dehset saçarsin
Izdirab dolu günler, bir gün bitecek elbet...

Yapayalniz kalinca, bükülüverdi belin
Çek önüne bendini, arsizca cosan selin
Nedir bu pisiriklik, tutar ayagin-elin
Virân olmus hanende, ocak tütecek elbet...

Akbabalar üsüsmüs, ha canlisin ha ceset
Kartalca baksin gözün, sana kim dedi pes et?
Kilavuzun kendin ol, kargalari ört-bas et!..
Bu bahçenin baginda, bülbül ötecek elbet...

Tufayi görüp sindin, su surata bak hele!..
Afet yemis gibisin, andirirsin zelzele
Bu mu sende ki mertlik, dayanamazsin yele...
Uluttugun çakallar, ine girecek elbet...

Ah-vah etme bosuna, bir seye çâre degil...
Dirayetini göster, kim emir verdi egil?
Shecaatli tavirla, ürksün karsinda cehil
Borusu çalanlarin, hükmü geçecek elbet...

Körogluysan boynunu, Bolu Beyi bükemez...
Ifrit dahi ugrassa, o sihrini ekemez...
Ocagina inciri, katiyyetle dikemez
Seyreyle bak o zaman, himmet gelecek elbet...

Senden meded bekleyen, kimler var shöyle düsün!..
Sirasi degil simdi, gafletin ve cümbüsün
Gaye âsikâr iken, ya senin nedir düsün?
Kararan bu bahtinin, özü gülecek elbet...

Ram ol da buyruklara, birak artik yalpayi
Sözde hareketinle, sezdirirsin kolpayi
Dürüst alir taksimde, daima aslan payi
Bu sayede insanlar, hakki bilecek elbet...

21.07.2000 Landsberg 03:35