Şiir Defteri

Hüzn-efzâ ahvâle düçârim hem de
Her gören farkediyor, gizlesem de
Hüsn-ü mücerred murâdim desem de
Heyhât bülbül ötmez gönül bahçemde

Üftâde-i nâ-çârim kim vaziyyet
Ücrâ mekânlarda çekerim eziyyet
Ülfete vâsil olmaktir meziyyet
Ümrânim, iste bu sana arziyyet

Mânidâr, vecîz, kelâm-i ifâdem
Mest olmusum, dumûr eyler irâdem
Maksâdimdir, çün ki sana i$âdem
Mîmârisin, bu cihette imâdem

Eytâm etfâl, evlâdir bil ki benden
Etibbâ bî-haberdir ke$f-i tenden
Esâsen, sendir, talebim senden
El-cevâb, gönül anlamiyor menden...

Yeis, kasvet, belig rükn-ü ihâtâ
Yok derler ya, kem söz mü$ebbihâta
Yazik ara verdim, Müsebbihâta
Yazdiklarim, belki sezdirir hatâ

Re$ikdir mahbûbum, bilirim onu
Ruhfezâ, haz verir oldu ses tonu
Rifk ile mâmûr olsun, mühim konu
Ricat midir, bunca yanmanin sonu?

Ahbâb edindim Onu, sevgimiz var
Âhir ömrümde, olmalidir bana yâr
Âb-i hayâtimdir, Onsuz Dünyâ dar
Artik anlayana, bu söz etsin kâr...

09.12.1999 Landsberg 23:45

(H)er Güneş doğuşunda, çekerim derinden â(H)...
(H)üznüm saltanat sürer, dertlerim âdetâ Şâ(H)...
(H)eder olan günlere, fayda vermez ki eyvâ(H)...
(H)âlimi görsen gülüm; içlenip, edersin vâ(H)...

(Ü)zülmemek elde mi, hasret yakmış özüm(Ü)
(Ü)stelik dilim bağlı, söyletmiyor sözüm(Ü)
(Ü)rkütüyor yokluğun, karartıyor yüzüm(Ü)
(Ü)mîdlerim tükenip, yaş bürüyor gözüm(Ü)

(M)âtemi, ızdırâbı, gönlümden nasıl atsa(M)?
(M)übtelâsı olduğum, acımı kime satsa(M)?
(M)ârifet de değil ya, tutup bahtıma çatsa(M)
(M)akbûle geçer belki, yerin dibine batsa(M)...

(E)fkârlı gecelere, yüklenmiş Tonla çil(E)
(E)lem, keder sözcüğü, pelesenk olmuş dil(E)
(E)şine rastlanır mı, efsânelerde bil(E)?
(E)ngini gelip gör de, yalan varsa diş bil(E)!

(Y)aram derin sızlatır, sensiz beni ölü sa(Y)!
(Y)eter iniltilerim, nasîbime çok bu pa(Y)!..
(Y)etiş, koş imdâdıma, yeldâmda belirsin A(Y)!..
(Y)eşert gülistânımı, tebessüm et, neşe ya(Y)!

(R)ûhumdaki hicrânı, mahrûmiyyetin deşe(R)
(R)adde radde ciğerim, fenâ kavrulup pişe(R)
(R)üsûbu alevlerin, yürek dibine düşe(R)
(R)üveydem; fîrâkımı, duysa ağlar her beşe(R)

(Â)zâdımı isterim, gâmlara edip ved(Â)
(Â)leme ibret verir, böylesi vahim ed(Â)
(Â)huzârımı işit, duyulmaz mı bu sed(Â)?
(Â)şığınım müctebâm, uğruna canım fed(Â)!..

28.03.2001 Landsberg 02:05