Şiir Defteri

Yine aklıma düştün, yine özlemin sardı
Efkârım yüreğimden, sanki parça kopardı
Izdırâbım kesilmez, yok ki arkası ardı
Bu ayrılık acısı, kalbime fenâ batar

Sensizlik denen belâ, çekilmiyor be gülüm
Ne menem işkencedir, ne tahammülsüz zulüm
Bu târifsiz kahroluş, bil ki bana bir ölüm
Şu geçmeyen geceler, hüznüme hüzün katar

Yavaş yavaş eriyip, bitiyorum gün be gün
Çâresizlik yıkıyor, mahvediyor büsbütün
Sensiz geçen hayâta, oldum temellî küskün
Her yazdığım mısrânın, altında hicrân yatar

Bir candan gülüşüne, muhtâcım ki öyle çok
Sana yanmışlığımı, inan anlayanım yok
Şiirler bile artık, inleten sözlere tok
Hâlâ kâğıda inâd, kalemim keder satar

25.03.2001 Landsberg 02:30

Düşlerimde hep aynı çığlık, hep aynı siren,
Hep o aynı tahakküm, gelip zihnime giren
Bir türlü vuramazken hissiyâtıma fren,
Kalbime emrediyor mantığım; illâ diren!..
SENSİZLİK saplantısı, havsalamı kemiren...

Damarlarımda kanım, kaynıyor fokur fokur
Her nefes ciğerime, hasret olgusu dokur
Dilim durup, döndürüp, SENSİZLİK ritmi okur...

Nedir, seni sürekli hatırıma getiren?
Nedir, bendeki beni, içten içe bitiren?
Derinlerde bir güç var; beni, sana itiren
Efkâr cenderesinde, oldum aklı yitiren
SENSİZLİK saplantısı, havsalamı kemiren...

Ne oturup beklerken, bu hendekler atlanır,
Ne bir umut belirir, ne bu sızı tatlanır
Sabrım, daha ne kadar SENSİZLİGE katlanır?

Bak, zamân mefhûmunu, kaç Asır var deviren;
Bir sihirli değnekle, yok mu bahtı çeviren?
Ne hâlime acıyıp, var çâremi bildiren,
Ne, gözü pek bir cellâd, çıkar beni öldüren
SENSİZLİK saplantısı, havsalamı kemiren...

15.05.2001 Ingolstadt 04:25

Zamanlardan yine zaman geçiyor,
Ömürden ömür, candan can gidiyor.

Ah be güzelim!
Umudun terk etmesi çok oldu,
Aynı senin terk ettiğin gibi.
Hayaller ve umudum yok artık,
Hüzünlü bir gecedeyim yine,
Senli bir sensizlik yani...

Maziye dalıp gidiyorum,
Hani buluştuğumuz o ilk gün gibi,
Hani baş başa kalabilmek için fırsat kullamamız,
Hani arkadaşları ekebilmek için bahane aramamız gibi...

İlk buluşmamıza dalıp gidiyorum,
O zaman ki hislerimi, mutluluğumu düşünüp anımsamak istiyorum,
İçimde ki heyecanı ve çıldırtası mutluluğu arıyorum,
O günü inan iple arıyorum.
Şimdi karanlıkta duvarda ki hayalinle,
Senli bir sensizlik yaşıyorum...

Ellerini tuttuğum o anda aklım şimdi,
Sıcaklığını hissettiğim ilk anda,
Sana sımsıkı sarıldığım,
İçimde ki sevgiyi sana ilk yansıttığım anda aklım.
Sana sahip olduğum o anda,
Seninle geçirdiğim o günde aklım...
Anlayacağın aklım hep sende,
Ve!
Senli bir sensizlikte şimdi...

Keşke ayrılma nedenim ben olsaydım diyorum bazen!
Keşke ayrılmak isteyen ben olsaydım.
Ben olsaydım da;
Şimdi bir şeyleri değiştirmek için nedenlerim olsa.
Ama sen istedin bu sonu,
İşte o yüzden!
Senli bir sensizlikteyim şimdi...

Kahrolası gecenin sabahı bulduğu anda,
Her kes şafağın aydınlığında,
Yeni bir güne merhaba derken.
Ben senli bir sensizlikte,
Yine derdime dert katıyorum...

Bir acı vardır acıdan öte,
Olmak veya olmamak arasında sıkışıp duran,
Bilmek veya bilmemek kadar anlamsız ve karamsar,
Senli sensizlik yaşamakta işte öyle bir şey...

Seni deli gibi seven kalbim,
Yolunu bekleyen, Seni gözleyen benliğim,
Sensizlikte bile seninle yaşamakta ve acı ile çırpınmakta,
Senli bir dünyada sensiz yaşantı işte böyle bir şey...

Beynim sadece seni düşünmekte,
Aklım ve fikrimde sadece sen ve senin sevgin,
Neylersin, çaresizim, ne kadar avutsamda kendimi sensizlikle,
Seninle yaşamaya alışan bu beden sensiz böyle işte...

Bilirmisin!
Tek acı bedene saplanan bir bıçağın verdiği duygu değil,
Tek acı can havli ile yaşanandan öte bile değil,
Sen beni sensiz acıların en büyüğüne mahkum ettin...

Sevgilim!
Hala sevgilim diyorum biliyormusun,
İçimde seni bin defa öldürsem, ne kadar nefret etsemde,
Senli bir sensizlikte seni deli gibi SEVİYORUM....

Hayat böyle bir şey!
Anlamsız ve tuhaf, bitti denilsede bazı şeyler,
Yürek kabullenmiyor, kabullenmek istemiyor,
Senli yada sensiz ne fark eder!
Önemli olan o sevgiye sahip çıkmak değilmi?
Senli bir sensizlik benimkisi,
Acı ve keder içinde...
Senli bir sensizlik benimkisi!
Dertli ve çaresiz bir şekilde...

okula gelince seni görecem diye sevinirdim
her sabah tenefüse çıkınca
seni arardı gözlerim
sen hep o kızın yanındaydın
her yerden sana seslendim
ama sen beni duymadın

yagmurlu bir gece yine sokaklarda dolaşırken
seni gördüm
kalbim daha fazla incinmesin diye
yönümü deyiştirdim
şunu bilki sevdigim
sensizlik çok acı

belkide kalbim bana bu acıyı
seni unutmam için veriyor
belki bir gün beni sevdigini söylersin
gözlerindeki o kaçamak bakışları gizlemezsin
ama sen her şeyinle bana geldigin gün
beni bulamıcaksın......