Şiir Defteri

Bir gece vaktiydi
Cinnetin doruğundaydım
Mürekkebi sürdüm
Şarjörüne kalemin
Dört mısra vuedum
Kagıt güldü ben vurdun
Pişman değilim usta

yar yar
benım ıcın aglama
bana o koyar
gezdıgımız yerler
gordugumuz gunler
yakama yapısırda
hesap sorar
(ugur arslan)

gonul yaz dıyor
kalem ınat edıyor
nasıl yazsın
kalemsız akla
hersey gelırken
kalemlı akla
bırsey gelmıyor...
(mehmet ali can)

Masum bir sevda sanıyordum yaşadığımızı
Üç günlük bebek gibi tertemiz anıları
Birlikte şiirler okuduğumuz dakikaları
Aşk zannediyordum oynadığımız kumarı

Gülen gözlerdeki sahte gülüşler
Hasret dolu dudaklardaki öpüşler
Başına taç yaptığım kırmızı güller
Yalanmış yeminler verdiğin vaatler

Hani hayallerimiz vardı, kızımız olacaktı
Ufacık bahçemizde koşup oynayacaktı
Gökyüzündeki yıldızlara şiirler okuyacaktı
Şans meleklerine masallar anlatacaktı

omzuma başını dayayıp uyuyacaktın
ellerimle saçlarını okşayacaktım
hayal aleminde dolaşacaktın
gözlerime bakıp aşkımızı anlatacaktın

dünyamı aydınlatan tek ışıktı gözlerin
yüreğimi okşayan şiir tadında sözlerin
dokunduğunda bedenimi yakan ellerin
yalan mıydı hissettiğin tertemiz sevgin

artık el oldun gittin geldiğin gibi
bir yaz yağmurundaki telaş misali
kolay mıydı unutmak her şeyi
sevenlerin kaderi hep ihanet mi

yaşadıkların kar kalır mı yanına
ansızın gitmek yakışır mı insana
korkup kaçmak koymaz mı delikanlıya
terk ettiğin adam ağ etmez mi sana

şimdi durma ardına bile bakma
yalvarıp kapanacaksın ayaklarıma
dayayacağım namluyu şakağına
bir kurşun sana bir kurşun bana

BİTİŞİKTE İKİ ŞİİR


Sana iki şiir yazıyorum
Biri bitişikte kalıyor.
Dehşetli denizi yararcasına
Beni bitişikte bırakma diyor.
Ufkun son görünüşü,hamam böcekleri,
Ve bilumum zerzevat
Ne varsa yer yüzünde
Her şeyi konu yapıyorum
Sana iki şiir yazıyorum
Biri bitişikte kalıyor.
En çok hangimiz yakınsak aydınlığa
Ben o kadar karanlıkta kalıyorum
Nefret. korku,kalleşlik
Ne varsa yer yüzünde
Her şeyi konu yapıyorum.
Sana iki şiir yazıyorum.
Biri bitişikte kalmıyor.
Sen ne kadar yabancıysan bana
Ben o kadar el oluyorum
Sevmek yada kahpelik
Ne varsa yer yüzünde
Her şeyi konu yapıyorum
Sana iki şiir yazıyorum.
Biri bitişikte kalmıyor.
Ebediyen silip atıyorum.

PERİ KIZINA


Bir varmış,bir yokmuş
Bir şehir varmış uzaklarda/Olmayasıca.
Bir Peri kızı yaşarmış bu şehirde/Gözleri karaymış.

Şehir alçaktaymış;Peri kızının gözü yükseklerde.
Birde keloğlan varmış/Masal buya adam olamamış.
Ola ola Peri kızına aşık olabilmiş sadece/
Adamlık şanmış,şöhretmiş,paraymış.

Bir varmış,bir yokmuş.
Bir gece keloğlan gözlerini yummuş.
Bir yokmuş,bir varmış,
Keloğlan Peri kızının saclarını tararmış akşamları,
Hiç kimsenin hiç kimseyi sevemeyeceği bir aşkla severmiş Peri kızını.
Ansızın sabah olmuş/Keloğlan gözlerini açmış.
Bir varmış,bir yokmuş.
Peri kızı Sultanın oğlunun olmuş.

Kırık kalpler sokağında akşam oluyor.
Akşam güneşi saçlarının siyahlığını,kızıla çalıyor/Sokak kırık kalplerle doluyor.

Viran sokaklarında şehrin,
Viran yürekler üretiliyor.
Kırık kalpler sokağında akşam oluyor.
Her akşam olduğunda,
Birilerinin duyguları boğazlanıyor.
Her akşam bir cam güzeli,
Telli duvaklı gelin oluyor.