Mete Tuğluk Şiirleri
demeterin persephonee kavustugunda baslar baskaligim
bir sevinç kaplar nedense beni mutlanirim
isinlari sizar günesin yirtilan bulutlar arasindan
gökyüzü artik bakire degildir
parmaklarim sasirir
tüylerim ürperir
oksadigi zaman bahar
yüregim artik benim degildir
sizindir
severim
severim daha çok
elimde degil.
görmedim ama bilirim
bu çizgi vardı
senden beni ayıran benden seni bu çizgi
nar çiçeklerinin mavisi
döllenmiş beden
hüzün doğuran beynin kurbağa korkusu
labirentler
düşler
aşklar
görmedim ama bilirim
vardılar.
başım dönüyor dostum
beynim bir çingenenin cinselliğine yapışmış
kemanın sesi içimi tırmalıyor
kulaklarımı kapatamıyorum
ellerim yaşama sarılmış sımsıkı
bırakamıyorum.
yuvargen yuvarlanmakta
düşmekte denizden parçalanmakta
parçalardan biri bir
bir bölü iki eşit iki
işte doğa dizgesi

budist bir samurai kılıcı kırık
tozkoparan iskender almış tüm yayları
söylemeli tanrıya
hayvan bağırsakları sağlamlaştırılmalı.
kuslar yaptin gözlerden ile çiçekler dudaktan
ve kelebek renkler suskunluktan
kapi miydi usulca
belki bahardi çaldigim
bir anda dokunup seninle senligi kavradim

su mu akan kollardan yoksa bulut mu
bir kayganlik ki
ses gibi
koku gibi
saçlar mi dalgalar mi belirsiz
isimsiz sarisicakdevingen bir deniz gibi gizemsiz

birden sustum eller çogalinca
diller yildirimdi parmaklar yalim
hüzün sarinca ortasini dokunmalarin
tümlügüm tek tek ve yitip giderek
parçalara parçalandim
bir oyuncak maymun olup
trampet çalmaya basladı.
severim yolculukları hele geceyse zaman
gözlerim karışır akip giden karanlığa
sevinci mi
üzüncü mü
bilemem varışın ya da ayrılışın
bir boşluk yükselir içimden
anlamdan yoksun
anlamam.
kanamaz mı sırça beden paramparça parçalansa
töresiz sevmek mi besleyen üzüncü
bilmek mi yoksa

yalımıdır beynimin kelepçesiz sevgiler
dikenlerim derim içre
kokusu yoktur sezgimin
saplanır yüreğime seviştikçe hiçlikler

istemeyi istesemde
arzum tedirginliği
istememeyi seçerim.. .