Şiir Defteri

Gozyaslarin, yaprak gibi dusecek,
Ya yapraklar, gozyaslarim misali...
Duslerden sonra sel olup tasacak
Ask yagmurlari,
Beklerken bir asik visali.

Bogazimda dugum dugum evhamin,
Icimde hallerin aglama anne.
Muradi olacak gonul hevamin,
Sahrada gullerin aglama anne.

Katar katar hasret gocer alninda,
Golgeler belirir, her an her yanda,
Diyar diyar gurbet olur zamanda,
Gecerse yillarim aglama anne.

Sukunet duvarda resimler kadar.
Feryatsiz, figansiz, elemsiz keder.
Girift muammalar, hicran ve kader,
Cikmiyor fallarin aglama anne.

Ben yaramaz cocuk bir tutsan beni...
Sicak kucaginda avutsan beni,
Guzel ninnilerle uyutsan beni...
Soylesin dillerin aglama anne.

Manidar olmali kalbinde hayat.
Gozlerinden uzak karanlik kat kat..
Ozledigim, tatli, riyasiz sefkat,
Hasretim ellerin aglama anne.

Kursunlar en issiz gozlerden gecer
Goremezsem agla sen Kafkas kizi
Vuruldugum yanda gullerin acar
Deremezsem agla sen Kafkas kizi

Seviyorum seni bir de olumu
Iste boyle yanar askin yalimi
Harplerden yarali malul gonlumu
Saramazsam agla sen Kafkas kizi

Her merminin hayalinde ben varim
Imanimin yurdu gonul hisarim
Manidar mujdeler,zaman, kararim
Veremezsem agla sen Kafkas kizi

Yagmur gozyasindan kalma emare
Sevdamin onunde silah bicare
Gokyuzu savasta´ zafer sitare
Aramazsam agla sen Kafkas kizi

Karanlik siperde resme cizilip
Hurriyetim gibi, alna yazilip
Toprakta can verip yere suzulup
Giremezsem agla sen Kafkas kizi

Kanimin gazele dustugu mevsim
Bir sehadet olup duyulur sesim
Ruyalarda ciksa hayat hevesim
Yoramazsam agla sen Kafkas kizi

Ya rabbi! Kerem et bakip derdime
Esaret gosterme sen bozkurtuma
Cagiririm seni dusup ardima
Yurumezsen agla sen Kafkas kizi

giderim hasrete yorgun giderim
vuslata varmadan dargin giderim
idam bile bundan daha iyidir
simdi sensizlige surgun giderim..

Mevlâya varmakta gönüllü yoldum
Gönlün bucağıydı aşkın çıkmazı
Gülleri soldurdum canı zor buldum
Ömrün tuzağıydı aşkın çıkmazı

Gelen gidiyordu rüyalar yoktu
İçi boş sözlere karınlar toktu
Doğrular içinde yalanlar çoktu
Ömrün tuzağıydı aşkın çıkmazı

Aşkın tarifini herkese sordum
Gelen her cevabı değişik gördüm
Süren karmaşayı bu işe yordum
Ömrün tuzağıydı aşkın çıkmazı

Hannasî hırstan geç ben yola geldim
Mevlâ´ya gözümün yaşıyla seldim
Sevip saydığımla aşımı böldüm
Ömrün tuzağıydı aşkın çıkmazı

Sen gittin
kara kışalar yok etti bizi,
Tipi,boran vurdu el değmemiş sevdamızı,
Arzuların ihtirasların yedi bitirdi aşkımızı,
bizi sen bitirdin,
Bizi sen yitirdin
Bizi sen yok ettin,
Bizi sen yaktın Bunu sen yaptın sen yaptın
Bu yanlışı sen yaptın cezanı çekeceksin birgün pişman olacak ve pişman öleceksin....

Herkes bize hayran…
Bir bahar var bizi kıskanan
Kuşlar sevgimiz için cıvıldıyor
Bulutlar bizi görüyor,
Hemen geriye çekiyorlar kendilerini
İçim umut, içim mutluluk dolu.

Herkes bize hayran…
Bir düğüne gidiyoruz
Herkes bize bakıyor
Bir sevinç kaplıyor içimizi.
Tüm davullar, tüm zurnalar bizim için çalıyor

Tüm yemekler bizim için...
Gelinle damat bizim için kaldırıyor kadehlerini
Bir de kuş görüyorum
Bir tek o mutlu değil
Açıyorum kafesini,
mavi göklere süzülüyor.
Kalbim pırpır ediyor,
Bir daha doğuyorum sanki.