Şiir Defteri

Bilmek acı çekmektir. Ve bildik;
Karanlıktan çıkıp gelen her haber
Gereken acıyı verdi bize:
Gerçeklere dönüştü bu dedikodu,
Karanlık kapıyı tuttu aydınlık,
Değişime uğradı acılar.
Gerçek bu ölümde yaşam oldu.
Ağırdı sessizlğin çuvalı

Bizler gezegenin saf gümüşüyüz,
İnsanın sahici maden filizi,
Can verdik süregelen denize:
Kale bedenine umudun:
Bir gölge dakikası köreltmez bizi,
Hiçbir cançekişme bizi öldürmeyecek.

.....
Canı cehenneme çiçeklenmeyenin!
Kökler ne işe yarar ki tek başlarına!
.....
büyütmeli ve kaldırmalı bayrağı,
ateş yakmalı adada
ve yanıtlamalı
kendinden geçmiş denizciyi
uyanmalı
ve karşılık vermeli.

.....
Bağırıyordum, bağırıyrduk
"Daha ne kadar sürecek?"
öldürmüştü toprak daha şimdiden
biz, biz çocuklarını
kaktüsün ateş dikenleriyle,
demirden analığıyla,
baştan başa bu çöle,
terler, rüzgarlar kumla,
.....

Mathilde bitki adıdır, taş adı, şarap adıdır,
Topraktan doğmuş olanın, sürüp gidenin adıdır.
Bir sözcüğün çoğalışından doğdu gün
Limon çiçekleri yazın, adınla açar.
Ateşin mavi deniz yumağı ile çevrilmiş
Tahta gemiler bu adın üstünde gider
Ve kireçleşmiş yüreğime dökülen
Bir ırmağın suyudur oy adının harfleri

Oy,bir çançiçeğinin altında bulunmuş adın,
Dünyanın tüm kokularıyla konuşur,
Bilinmez bir tünelin ağzına benzer adın!

Beni yakan ağzınla kuşat beni oy,
Dilersen bende ara o gece gözlerini
Bırak adındayüzeyim uyuyayım…

Ne uzunmuş öpüşe giden yol,aşkım
Ne gezgin bir yalnızlıkmış sensizlik
Trenler geçiyor yağmurun altında
Ve taltal’da ilk yaz henüz bitmedi
Sen ve ben aşkım, bir bütünüz biz
Bir bütünüz köklerden giyisilerimizle
Sen ve ben tek varlık oluncaya dek
Sonyazla,baltalarla ve suyla birbütünüz

Düşün,nice taşları kattı önüne ırmak
Nice taşlar yuvarladı boroa’nın suları
Aramıza tirenler uluslar girdi.

Dileğimiz yanlızca bibirimizi sevmekti
Kaynasıp herkesle erkekler kadınlarla
Karanfilin kök salıp toprakla

Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim.
Şöyle yazabilirim: "Yıldızla yüklü gece,
Mavmavi yıldızlar titreşir uzaklarda."
Döner gökte, şarkı söyler gece rüzgarı.
Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim.
Sevdim onu, o da sevdi beni bazen.
Böyle gecelerde duyumsadım onu kollarımda.
Öptüm, öptüm uçsuz bucaksız göğün altında.
Sevdi beni, ben de sevdim onu bazen.
Nasıl sevilmez o kocaman duru gözler.
Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim.
Benim olmadığını düşündükçe, duyumsadıkça onu yitirdiğimi
Duymak uçsuz bucaksız, onsuz daha da sınırsız geceyi.
Gönüle düşer dizeler, çiy çimene düşercesine.
Ne çıkar sevgim onu tutamadıysa
Gece yıldızla yüklü ve yanımda değil o
Hepsi bu.
Uzakta şarkı söylüyor biri.
Uzakta.
Gönlüm razı değil onu yitirmeye.
Gözlerim bulmak istiyor onu, alıp getirmek için
Yüreğim ağrıyor ama o yanımda değil.
Aynı gece beyazlatıyor aynı ağaçları
Ama biz aynı biz değiliz artık.
Sevmiyorum onu artık, bu kesin ama nasıl sevmiştim eskiden
Sesim rüzgarı aradı sesine dokunmak için
Başkasının, kimbilir kimin olacak, öpüşlerimden önceki gibi.
Sesi, pırıltılı bedeni, sonsuz gözleriyle.
Sevmiyorum bu kesin, ama belki de seviyorum
Unutmak uzun sürer çabucak geçse de sevgi.
Böyle gecelerde aldım onu kollarıma
Ama gönlüm yitirmeye razı değil.
En son acı bana çektirdiği
Ve bunlar son dizeler onun için yazdığım.