Ay ışığı; karanlığı delip geçerken
Akıp giden günler içinden
Yitik aşk öykülerim geliyor aklıma.
Avuntularını toplamakla meşgulüm,
Ağlarken gecenin içinde telaştayım
Bir başımayım yitirdiklerimle.
Irzına geçilmiş yanlızlıklarda
Gebe kalan sevdalarımın,
Doğumunu beklerken,
Ağlıyor yüreğim gecenin içinde;
Seni öptüğüm geliyor aklıma
Tutuğum ellerin,
Sıcaklığında pembeleşiyor
Yitik zaman sevdalarında yüreğim;
Kor,kül,taş oluyor.
Okşadığım saçların geliyor aklıma,
Siyah,gri ve beyaz oluyor,
Sarıyor beni kolların.
Bırakıp gitmeler varmış aklında
Rüzgar sevişirken karanlıklarda
Sevişmelerimiz düşüyor aklıma
Titreşen, loş bir ışık dolaşırken
Ay parçası bedeninde
Bir şarap kadehi senden kalan
Ve yanık yarım bir mum.
Birde biriktirdiğim ağız dolusu isyanlarım.
Aklım başımda değil.
İşte bu yüzden,
Avuntularını toplamakla meşgülüm
Ağlarken gecenin içinde telaştayım
Sevdalarım, göçük göçük,
Yıkıntılardayım birbaşıma,
Gülüşün geliyor aklıma;
Gamzelerine dokunuşum,
Ben hiç böyle olmamışım.
Sislenmemişti bukadar gözlerim
Bu kadar uzun sürmemişti son bahar
Zemheri bu kadar yanaşmadı yüreğime
Donmamıştı dudaklarımda gülümsemeler
Ben hiç böyle olmamıştım........
Yahya Kemal Taş
Yahya Kemal Taş
Ne zaman yitip giden güller gelse aklıma
Bulutları beklerim,gözlerim sisli
Ne zaman yitip giden günler gelse aklıma
Rüzgarları beklerim,yüreğim hisli
Yaşanmamışlıklar keşkedir sende kalan,
Kaç hazan mevsimi bıraktın ardında
Kavak yelleri eserken tek başına
Gelecek mi sandın beklediğin bir başına
Kaçmaların,kapkaçların,peşi sıra yanlızlığın
Yalanlarla yaşamışlığın,sevgisiz sevişmelerin
Kuytuda çökertilmiş ağız dolusu isyanların,
Köhne aşk mahzenlerinde. kaybolmuş aşkların,
Sevişmeleri izbe karanlıklara gömdün
Günahlarıyla yorulan yılları sevdin başlı başına
Gelir sandığın güzel günler bekledin,boşuna
Var saydığın sevmeleri tükettin bir başına
Ne zaman yitip giden güller gelse aklıma
Bulutları beklerim,gözlerim sisli
Yahya Kemal Taş
Sarı birgünün mavi ıslaklığında
ve Sıcak
Nasır tutmuş yüreğim avuçlarımda
ve Yumşak
Yanlızlıklarımda beklerken
ve Çığlık
İçimde çıplak bir çocuk
ve yalnız
Irmaklar kurumadan yataklarında
ve Yorgun
Göz yaşlarıyla denize özlem kuçaklaşmalar
ve buruk
Yanlızlıklarımda beklerken
ve isyanla
Kasımpatıları sarı ve solgun
ve yanlız
Dalgaların çığlığında ve hırçın
ve beyaz
Yanlızlıklarımda beklerken
ve umutla
Yahya Kemal Taş
Dağılmış sonsuz boşlukta geçmiş zaman tanecikleri
Çıkıp gelmeyen, yitip giden zamanların sislerinde
Kaybolan hayallerim; uzak, kopuk, hareli
Kaç zaman oldu gelmedi, köşe başı gölgeleri
Aklımda sevdalarım, yarını taşıdım yüreğimde
Mutluluk resimleri düşler,sıcak avuç içlerimde
Yediğim vurgun gelir aklıma, apansız ve gri
İrkilirim,içimdedir karabasanlar, gölgeleriyle birlikte
Geçer içimden, sonsuza uzanan yolda ıssız ve sakin
Yürümeliydik birlikte sarı ve sıcak içine hayatın
Öpmeliydim avuç içlerini sevgi yumaklarıyla lakin
Bitmek bilmez yollar sıralıdır bıçak sırtında çirkin
Yitik yıldızlar gibiyim koyu karanlıklarda yanlız
Bırakıp gitmeler koymuştur, bedenim yorgun
Taşır, yakışan acı aşk izlerinin her zerresini
Dağılmış sonsuz boşlukta geçmiş zaman tanecikleri
Ah köşe başı gölgelerim..ben hep beklerim hep beklerim
Dağılmış sonsuz boşlukta geçmiş zaman taneciklerim
Bilirim toplayamam, yaptığım yumruktur ellerim
Kaç zaman oldu gelmedi köşe başı gölgelerim
Yahya Kemal Taş
Masum Çocuktuk,kimi zaman.
Kimi zaman, hayallerimizle büyüdük.
Sevinçliydik, kimi zaman.
Kimi zaman,mahzunduk yüreklerde.
Sevdalarımız da oldu, kimi zaman.
Kimi zaman,katlanmıştı aşklarımız,
Karşılıksızdı,kimi zaman.
Kimi zaman,avuntularda gezindik.
Boş vermiştik,kimi zaman.
Kimi zamanlar da hatırlandık,
Çoğaldık özlemlerde,kimi zaman.
Kimi zaman,emanetti gözyaşlarımız,
Emanet omuzlarda,kimi zaman.
Kimi zaman, hırçındık,
Ele geçirilmez,kimi zaman.
Kimi zaman,kocamanlaştık,
İfadesizleştik, kimi zaman.
Kimi zaman maskesiz,
Çok yüzlüydük,kimi zaman.
Kimi zaman,mükemmeldik,
Sahte kahramanlardık,kimi zaman.
Kimi zaman,aldattık
Sahiplendiklerimizi,kimi zaman
Zevk çaldık,kimi zaman.
Kimi zaman,masumdu günahlarımız......
Kimi zaman,kimi zaman...
Yahya Kemal Taş
Daha kaç zaman geçecek,
Puslu romantizme gebe
Mekansız kalacak sevdalar.
Hazan mevsimleri,kavak yelleri
Kim yaşayacak kim bilir.
Sevdalar çıkagelir ansızın
Bahar mevsimlerinde
Sonra başlar,
Hüzzam bir şarkı dudaklarda
Kimin bestesi kimbilir
Kim yaşıyor benim gibi kimbilir
Ve yaşanacak sevdalar........
Hüzünlü aşklarla hatırlanacak
Yetineceğiz el sallayarak
Giden sevgiliye
Bakakalacağız keşkelerimizle
Gömerek yüreğimize sevdalarımızı
Özlem duyarak sevgiliye.....
Yahya Kemal Taş
Bir dirgenin çatal ağzında savurdular hayatlarımızı,
Düştük ortasına; kara sahnenin figüranları olduk
Bir hayat başladı,ışıktan korkan yarasalar gibi
Seyircilerimiz aslında oyuncularımızdı bizim.
Çürük dişli,paslı ağızlarda geçiyor yaşamlarımız,
Zavallılığın dipsiz boşluğunda,bakışlarımız korkak,
Ve sevişmelerimiz paylaşılamayan bedenlerde cansız
Ruhlarımızda kara bir delik,sevgisiz ve puslu
İçinden yol geçen sonsuz bir sahnede yürüyor gibiyiz
Hep sahip olamadıklarımızı düşleriz,emeksiz...
Severken parçalamayı öğrendik, yüreklerini sevdiklerimizin
Çünkü serseri bir mermi olduk,hedefsiz ve vefasız
Sattık; dilimizi türkülerimizi, sevda yüklü yüreklerimizi,
Sevinçlerimizi,tatlı hüzünlerimizi, o ağacın altındaki aşklarımızı
Tutkularımızı,bir kısrak gibi sevdiğimiz damızlık küçük kadınlarımızı,
Beş paraya sattık,gezgin ve bezgin eskici çingene arabalarına
Oysa bizim düşlerimiz vardı, çocuk bahçesi yüreklerimiz
Bizim sokaklarımız vardı,elimize taş alıp fırlattığımız
Kabuklu yaralarımız vardı dizlerimizde,tatlı kaşıntılarıyla
Yıldızlarımız vardı ulaşmak için,gizli sevişmelerimize
Birgün çıka geldi yıkım ekipleri,dozerleriyle,sinsice,ellerin elinde,
Düşlerimizi,avlusunda oynadığımız çocuk bahçesi yüreklerimizi,
Umutlarımızı,insafsızca bir kırılmaya, yıkmaya bıraktılar.
İşbirlikçilerin ziftli dilleriyle,hainlikleriyle,bezirganlıklarıyla..
Ürkek, masum,bakirelerin umutlarını çaldılar,ödünç aldığımız
Islak köpek ölüsü gibi iğrenç arzulara, gebe bıraktılar sesizce
Üçparaya sattılar,bildik köşelerde,yaşamadıklarımızı.
Kirli tırnaklarını geçirip kanattılar yüreklerimizin sevdalarını..................
Yahya Kemal Taş