Şiir Defteri

Canım Seni Kıskanırım

Seher vakti, esen yelden
Bahçemdeki, açan gülden
Saçımdaki, beyaz telden
Canım, seni kıskanırım.

Nefes aldığım, havadan
Benle olmayan, rüyadan
Bu değil, öbür dünyadan
Canım, seni kıskanırım.

Her yokuşta, varsa iniş
Her canlıda, varsa bitiş
Sensizlik, ben de tükeniş
Canım, seni kıskanırım.

Seven; hiç, hatır yıkar mı?
Bu gönül, senden bıkar mı?
Bir başkasına, bakar mı?
Canım, seni kıskanırım.

şakıyan, bülbül dilini
Elimi, tutan elini
Vefasız, gel gör halimi
Canım, seni kıskanırım.

BAZEN ÖZLÜYORUM SENİ...


Bazen özlüyorum seni
Sanki hiçbirşey olmamış gibi...
Giden çoktan giden,
Biten çoktan biten
Sanki ikimizde birbirimizi
Hiçliklerimize terketmemiş gibi...
Uzaklardan çalan,
Ve öylece aniden
Yanıbaşımda bitiveren
Birkaç melodinin
O birkaç kelimeye sıkıştırılmış nakaratlarında...
Farketmeden gözlerimi ufukta bulduğumda...
Buz gibi bir soğukta...
Ve o hiç sevmediğin içini üşüten ayazlarda...
Birkaç yalan sözde ve gözde...
Belki de hiç istemiyorken,
Senden kalan tek bir kırıntıyı bile
Ve o nefretimde ve nefretimle bile;
İsminin sesini kulaklarımda
Tıpkı seni bildiğim gibi,
Tanıdığım gibi,
Apansız,zamansız ve hazin
Her duyduğumda,
Hiç tanımadığım yüzlerde,
Ve yine hiç istemediğim halde,
Öylesine ararken,senden arta kalanlarda...
Bir eldeki sigarada...
Belkide bazen ince belli bir bardaktaki çayda...
Nasıl olurda giderim derken,
Ve asıl giden ben olmuşken....
Gittiğim yerde kalan yokluğunda...
Sana yağan,
Yokluğunun yokluğuna yağan,
Damlalarda,
O inceden inceye sırılsıklam;
Ve buruk
Yağmurlarda,
Geceleri ordan oraya giderken,
Baktığım pencerelerde...
Bazen senin o çok sevdiğin türkülerde
Hiç sevemediğim halde,
Belki biraz ışıkta,biraz da karanlıklarda...
Geriye kalan hiçbirşeyin olmadığını hatırladığım zamanlarda,
Bazen nedenini hiç bilemediğim gözyaşlarımın bir tanesini de,
Kendimden gizli,senin için akıtırken nedense,
Ve nedense,o tüm içten gülüşlerimin izlerini silerken yüzümden,
Hep sebepsiz yazmak isteyip,
Bir türlü sonunu getiremediğim şiirlerimde ve hikayelerimde,
Sensizlik adına kendime verdiğim tüm yeminlerimde,
Biraz öfke,biraz yalan,biraz siyah,biraz gurur,biraz da acı olan sensizliğimde;
Her saniseyle birlikte esasında benden bir adım daha uzaklaşan,
Ve yüreğimden uzaklaştıkça;biraz daha kaybolan gölgenin ardındaki,
Yaşamımda,
Kendimle baş başa kaldığımda,
Kendime rağmen;
Sensizlikle baş başa kaldığımda,
Sana rağmen,
Herşeye rağmen,
Bazen özlüyorum seni...
Özlemin sen de olanını sanki hiç yaşamamışım gibi,
Özlüyorum seni.

sonsuzluk...


..tebesümler,
anılar sevinçler
iyiye ve güzele dair olmayan ne varsa candost
hepsi uçar gider..
toza ve dumana karışır
unutmaki bu
hayatın karşı konulmaz bir yasasıdır..
iyi ile kötünün güzel ile çirkinin
zıtlıkların acımasız yasasıdır
böyle olmasa
biz nerden bilirizki
kötü ve kötüye dair olanları..
karanlıgın arkasındaki maskeli yüzleri
kirlenmiş elleri..
gidişin
açıklamasıdır bütün elbet bunların...

ve şimdi hangi tarafa baksam sen..
hangi yöne çevirsem yüzümü
o tatlı çocuksu tebesümün,
o çocuksu yüregin canlanır bende...
sonra sensizliginde
sessizlik eşlik eder
kocaman yanlızlıgıma...

gittigin yerde
denize karışmışsın
yani sonsuzluga
yani kendine
yani bahara..

bir mum ışıgı...ii


seni
güneş işıgın gözüne vurdugu anda
sadece sende olan bir renkte
bir gökkuşagı aheginde gördüm
ve sonrası bir uzun şiir bir roman..
rüyalarıma misafir oluyordun
ve ben seni büyütüyordum
bir çiçek gibi
kimsesiz yanlızlıgımda...
sonra anlıyordum
şairlerin neden bu kadar geceleri sevdigini..

ve işte yine bir gecemi daha bölüyorsun
gökkuşagı gözlerinle aydınlatıyorsun gecemi..
tanımlayamıyorum seni..
ama senden sonrası derin bir anlamsızlık
körleşen bir karanlık...

ben sana;
güneş kadar kocaman bir ışıkta
bir mum ışıgı kadar aydınlat diyorum,
aslında diyemiyorum..
kendi sessizligimde yas tutuyorum..
sonra zifiri karanlıkta
bir mum ışıgını arıyorum...

zavallı ben

Hüsran olmuş kalbim yeniden tamir edilmiyor
Ayım gecemi parlatmıyor ona neler oluyor
Virane oldum bu dünyada farkedilmeyen bir kulum ben
Varamıyorum evime bitmez tükenmez yollarda yürüyorum
Akıllı olmak mümkün mü kendimi kaybediyorum
Nasıl olur allahım ben deliriyor muyum?
Uslu bir çocuk gibi uykuya dalıyorum
Rüyada mıyım ne bu fani dünyayı TERK EDİYORUM!!!!!

artık senin olmayacağım

bakıyorum ki yine düşüncelere daldın,
aşkımı oyun sanıp beni kenara attın,
sonra doğruyu anladın ama,
artık senin olmayacağım...

yeter bu kadar acı çektiğim,
şimdi gerçeği anlamış olsan neye yarar?
ne kadar seni sevsemde artık senin olmayacağım....

hem kalbim eskisi gibi atmıyor sana,
ellerim titremiyor adına desemde ne kadar,
yalan söylediğimi bile bile,
artık senin olmayacağım...

seni ölümüne seviyordum aslında,
ümütlenme ama sevgilim,
sokaktaki köpek kadar gururlu olmadığından,
artık senin olmayacağım...

Gülümse

sen hiç ağladın mı yağmur yağdırırcasına,
karanlıkta kaldın mı saatler boyunca,
güneş doğmamazlık etti mi sabahlarında,
yıldızların gece çıkmadığı
oldu mu?
sonbaharda dökülen yapraklar tenine battı mı?
kötü şeyler aslında bunlar...
ama ya başına gelirse;
aldırma GÜLÜMSE
hiç bir şeye üzülme kendini yıkarcasına,
hayat bunları yaşatacak kadar uzun değil....
hayat sevmekten ibaret,
hep bunları düşün ve GÜLÜMSE....
karanlıkta da kalsan,uğraştığın vakit
aydınlık bulacaksın elbet...
geçmişteki örneklerden ol,
gelecekte insanlar karanlıkta da olsa;
GÜLÜMSESİNLER seni andıklarında...