Şiir Defteri

AĞLATMA BENİ

EY BAKMALARA DOYAMADIĞIM YAR
BURDA HASRETİNLE ÇAĞLATMA BENİ
ELA GÖZLÜ SEVDİĞİM,AZAR AZAR
HEM GÜLDÜRÜP,HEMDE AĞLATMA BENİ

UMUTLARIMA HERGÜN KAR YAĞARKEN
SANKİ GÜNEŞ TANYERİNDEN AĞARKEN
BURADA HAYALLERİM SENSİZ DOĞARKEN
KOLLARIMI KESİP,BAĞLATMA BENİ

TÜM İNSANLAR BURADA EL OLMUŞKEN
AKAN GÖZYAŞIM SANKİ SEL OLMUŞKEN
GARİP GÖNLÜM ÖZLEMDEN DEL OLMUŞKEN
BİRDE SEN AĞLATIP,KAHRETME BENİ

GÜÇLÜ GÜÇSÜZÜN BOYNUNU EZERKEN
BAŞA DÖNERSİN BURAYI ÇÖZERKEN
ELİN OĞLU HİÇ DURMADAN ÜZERKEN
BİRDE SEN KIRIPTA İNCİLTME BENİ

KİMSE KİMSENİN DERDİNİ ANLAMAZ
KİMSE KİMSENİN LAFINI DİNLEMEZ
ORADA HİÇ YÜREĞİNMİ SIZLAMAZ
BEN BURDA ÖLSEM DERTETME BENİ

AHMET BAL
02.03.04 SALI DENİZLİ TUGAY

--------------------------------------------------------------------------------

Sen git gez dolaş eğlen
Sevgim,aşkım kalır benlen
Sanma,düzenim bozulur düşerim.
Bırak beni tüm engelleri aşarım.


Müzik dinle.dans et.sinemaya git
Böyle iyiyim dokunma bi zahmet.
güzelsin havalısın etrafında yıldızlar
zamanın güzelleri şimdi yalnızlar.


Sevdim düşünmeden zararımı karımı
Bağladım sana umutlarımı yarınımı
Hani sen başkaydın,dost canlısı
Yapmaz bunları insana kanlısı


Suçum karşılıksız sevmek mi söyle
seni nankör nedir bu böyle
Unutma vefasızlık senide yakar
Olursun bir gün benden de beter


yazan:bal650

-Karlar tozarken bekle
Ortalık ağarırken bekle
Kimseler beklemezken bekle beni
-K.Simonov

I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni

Bahar geldiğinde
kırlara çıkacaksın
dizboyu otlar üstünde
koş koşabildiğince
ve sakın yitirme neşeyi

Kırların sessizliğinde
yüreğinin sesini dinle
ve orada benim için
küçücük bir yer ayır
ve bekle beni küçüğüm

Doğa pervasızdır biraz
bakarsın en olmaz yerde
masmavi bir su fışkırır
ve suyun ışıldayan göğsünde
sevincin nilüferleri

Bahar şaşırtmasın seni
sırtüstü uzan bir gölgeye
suların, kuşların sesini dinle
ve bekle beni orada
döneceğim küçüğüm

II
Mapusane türküleri
hüzünlüdür biraz
belki her dinleyişinde
yüreğin burkulmakta
için sızlamaktadır

Ama acılara alışılmaz
birşeyler var değişecek
birşeyler var
değiştirmemiz gereken
önce acılardan başlanacak

Beş on yıl dediğin
pek kolay geçmeyebilir
üstelik bu savaş
bu kahredici kıyım
bitmeyebilir daha uzun süre

Ama sen sahip çıkarak
yaşama ve sevince
bekle beni küçüğüm
acılar bitecek bir gün
sevgiler çiçek açacak

Mapusane türküleri
hüzünlüyse de biraz
yüreğin burkulmasın
için sızlamasın sakın
ve bekle beni küçüğüm

III
Kış kıyamet bir gün
bakarsın çıkıp gelmişim
varsın azgınlaşsın tipi
ve uğuldayadursun
dışardaki rüzgâr

Sakın şaşırma küçüğüm
üşümüş bir serçe gibi
titremesin ellerin
apansız çıkıp geleceğim
kış kıyamet de olsa bir gün

Uğuldayan bu rüzgâr
bu delice yağan kar
ürkütmesin seni
direnmektir artık
bekleyişin öbür adı

Sen türküler söyle
ve gülümse küçüğüm
çünkü sesinin
ırmağıyla yeşerecek
hasretin bozkırları

Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni küçüğüm

Suçlama beni
Böyle bırakıp
Gidiyorum diye
Bağrımı yakan
Bir yaradır
Bu ayrılık şimdi

Bil ki kanımdadır
Sevişmelerin yangını
Öylece girerken
Gecenin bağrına
Taşıyorum sımsıcak gülümseyişini

Yaşanan günler
Hayatı oyarak
Gedikler açıyor
Durulur mu artık
Durgun sularda
Bekleyerek seheri

Talan ediliyor
Bahar ve aşk
Öyle bir soyun ki
Duracak gibi değil
Vurmazsak eğer
Kendimizi yola

Yaşamak zorunlu
Kurtarılırsa eğer
Bahar ve aşk
Ve simdi hayat
Acı yeşil
Bir kader renginde

Hayatın ve sevincin
Kaderinin altettiği yer
Kavganın ortasıdır
Ki umudun çiçeklenişi
Aşkın
Yengisidir bu

Söylenecek bütün sözler
Sevincin ve sevdanın
Savunulmasına dairdir
Ve şimdi onlar
Yaralarını saracak
Birilerini beklemektedirler

Ey anısıyla
Kalbimi yakan
Kederlenme hemen
Ve suçlama beni
Böyle bırakıp
Gidiyorum diye

BEKLEME BENİ FADİK

Biliyorum ki Fadik gözlerin hep yollarda.
Yüreğin kıpır kıpır atar kapı çalanda.
Kavuştur Rabbim! diye ellerin hep havada.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Kinle doldu yüreğim, aşka, sevdaya yer yok.
Buralarda sevgiden, insanlıktan eser yok.
Uymak zorunda kaldım, uymayana hayat yok.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Dost bildiğim insanlar sattılar bir Feniğe.
Kahpelerin elinde döndüm bir meteliğe.
Puştlarınmış saltanat, yer verilmez mertliğe.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Sen namus abidesi, sen kadınların hası.
Burda her şeye sahip bir kaldırım yosması.
Ben de değiştim artık, oldum ayak paspası.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Senin saf bedenine dokunamam, kirlenir.
Bizim mayamız burda her gün şerle beslenir.
Burda şeref, haysiyetayaklarda ezilir.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Farzet ki vurulmuşum bir dağın yamacında.
Farzet ki müebbetim mahpushane damında.
Farzet ki bir hayalim Dede’nin masalında.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Kısacası ey Fadik, sana layık değilim.
İçimdeki tertemiz sevgini silmeliyim.
Ben bu batakhanede çürüyüp gitmeliyim.
Unut be beni Fadik, söküp at yüreğinden!

Bilmezsin derdime ne dertler kattın
Ayazda üşütüp ateşe attın
Sen beni bir kemik bir ete sattın
Aklıma sen geldin ağlattın beni

Gözüme mil çekmiş perdesin şimdi
Kimbilir nasıl bir yerdesin şimdi
Ne olur cevap ver nerdesin şimdi
Aklıma sen geldin ağlattın beni

Giderken demedin geliyor musun
Sormadın hasta mı ölüyor musun
Neden ağlıyorum biliyor musun
Aklıma sen geldin ağlattın beni

Yar adın dilimde oldu bir hece
Dünyada tek derdim sendin sadece
Yatağa girdim de yine bu gece
Aklıma sen geldin ağlattın beni

Hasret koydun beni dosta vatana
Sitemkar eyledin ne desem sana
Ölümü bile sen çok gördün bana
Aklıma sen geldin ağlattın beni

Bir gönül bu denli talan olamaz
Haraç mezat olsam alan olamaz
Bu dünya bu kadar yalan olamaz
Aklıma sen geldin ağlattın beni