Şiir Defteri

AYRILIK ACISI

DAĞ OLURDA ÜSTÜMÜZE
ÇÖKER AYRILIK ACISI
İÇTEN YARALAR ADAMI
YIKAR AYRILIK ACISI

NE AK NEDE KARA OLUR
GEÇMEYEN BİR YARA OLUR
ALEV ALEV ÇIRA OLUR
YAKAR AYRILIK ACISI

YIKIK,BİTAAP VİRAN GİBİ
GECELERİ ÇİYAN GİBİ
TAM KALBİNDEN YILAN GİBİ
SOKAR AYRILIK ACISI

SUDAN ÇIKAR,ÖLÜ BALIK
KALP YARALI GÖNÜL KIRIK
YÜREKLERDEN ILIK ILIK
AKAR AYRILIK ACISI

SILA GERÇEK GURBET HİLE
TARİFİ YOK SIĞMAZ DİLE
ÇİLEYE DAHADA ÇİLE
KATAR AYRILIK ACISI

DOST OLUR İNSANA GECE
GEÇER ZAMAN HİÇTEN HİÇE
DARALTIRDA İÇTEN İÇE
SIKAR AYRILIK ACISI

ALMAZ SENİ KİMSE KALE
NE GÜL TAT VERİR,NE LALE
İNSANI BAŞKA BİR HALE
ÇEKER AYRILIK ACISI

TAT ALAMAZSIN AŞINDAN
SENELER GEÇER YAŞINDAN
KAYNAR SULARI BAŞINDAN
DÖKER AYRILIK ACISI


22.05.2004 4 CUMARTESİ
AHMET BAL DENİZLİ

Bilmiyorum ayrilik hangimizin gözünü açti.
Yalniz kalmaktan hangimiz kârli çikti.
Ben gözyaslarimi gizlemeye çalisirken.
Senin sevinç çigliklarin bendimi asti.

Gördümya senin benlik anlayisini.
Umursamaz oldum senden kalan matemimi.
Sevmisde olsam bir zamanki halini.
Inan dinlemeyecegim gelecek olan feryadini.

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun
Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın
Gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi
Ve ne kadar az konuşur olduk günboyu
Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor
Tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Ezberlenecek hiçbir şey yok bu dünyada
Kirletilmemiş bir bulut bile yok artık
Böyle diyorsun her yolculuğa çıkışımda
Yaşadığın kent de sana benziyor gitgide
Ne zaman dönmeyi düşünsem yangın çıkıyor
Ya da erteletiyorum biletimi son anda

Uzun bir sessizlik oluyorsun dağlara baksam
Karşılıksız mektuplar kadar burkuluyor kalbin
Yazdığım şiirler de canımı sıkıyor artık
Fotoğraflarımı yırtıp atıyorum tek tek
Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi
Eylül diyorsun, tam da orda başlıyor ayrılık

Üşüyünce ağlıyorsun yalnızım dememek için
Uçaklar gemiler trenler çiziyorsun duvarlara
Kendine bir deniz bul artık bir de rüzgâr
Parçalanacağın bir uçurum bul bu dünyada
Tek tutkun o kenti bırakıp gelmek olmalı
Ve gelirken havaya uçurmak bindiğin otobüsü

Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor
Tam da çiçeklerin sulanmadığı yerde
Konuşacak bir şeyler bulamıyorsak günboyu
Derim ki ayrılık gündemdedir ne yapılsa
Ve sen bütün ayraçları kaldırdığını sanmıştın
Ama unutmuşsun yine de ayrılık ayracını

Gün ışığına söyle
Boğamaz içimin karanlığını,
Hep yağmurun sesine karışır,
Hüzün dolu bir şarkı.
Ve hep bir şeyler eksik kalır,
Sende ben,
Bende sen...
Umutsuzca özleriz birbirimizi....


Gün ışığına söyle
Gökyüzü çılgın mavileri de bilir.
Atamadıkça birbirimizi yüreğimizden
Ve vurdukça yüreğimiz birbirimizi
Sokakları sarmışken yağmur bulutları
O çılgın bir mavi yüreğimizde dururken,
Gülüşlerim çok uzaklarda kalır.
İçimdeki tamtamlar ayrılık çığlıkları atar,
Ama bu hayattan çalınmış zamanlar.
Bizi yine ayıramazlar.

Gün ışığına söyle
Vedalar kavuşmak içindir,
Bir yanılgı,
Bir saçmalık,
Bir pişmanlık değil,
Bu bir sevgi,
Belki ölümsüz de değil.
Her şeyimizi kaybettiğimiz bu hayatta.
Hep bir şeyler eksik kalacak bil...
Bende sen,
Sende ben...
Bu yaşadığımız dayanılmaz hasret,
Ayrılık değil...


-Ayrılık Gözyaşına Sığmaz isimli kitabından

Bir gün yenik düşmesin yine sevdamız siyaha,
Gözyaşıyla anlatılmasın yalanlar bir daha.

Bir ikindi serinliğinde ömrümüzü gölgeler sarmasın,
Gecenin en karanlık yerinde yine sen varsın.

Hiçbir zaman sonu gelmesin bu düşüncelerin,
Kimse olmasa da ben dostu kalayım gecelerin.

Biliyorsun gözyaşına sığmaz ayrılık inleyişlerde,
Kavuşmak tutsaktır sabırsız bekleyişlerde.

Zamanın ellerinde yalnızlıklar ateş, ayrılıklar kor,
Aynalardaki yorgun benim, istersen yüreğine sor...


-Ayrılık Gözyaşına Sığmaz isimli kitabından

Bilmezdim sevginin ve aşkın bu kadar acı olduğunu
Sen tattırdın bu acıyı bana
Yeni anladım bir hiç olduğunu yaşamın sevgisiz
Keşke hiç tanışmasaydım,konuşmasaydım,görmeseydim seni

Belki bu acıları tanımazdım
Sevgi diye bir şey olduğunu hiç bilmezdim beklide
Sevgi diye bir şey olmadığını bilip ölecektim beklide
Kahretsin sen çıktın karşıma

Vahalar içinde yaşayan
Fakat susuzluktan ölmek üzere ölen biriyim artık
Bin yıl özgürce uçup
Kanadından vurulmuş bir kuşum artık

Sevgisizlikten kurumuş bir ağaç
Hareket etmekte olan bir ceset
Önünden geçmeye bile cesaret edemediğin
Artık geçsen bile tanımayacağın biriyim

Artık intihar etmeye kalkışmış birinin gözlerinde bulabilirsin
Yaşama umudunu yitirmiş birinin yüreğinde
Ölüm kayıtlarında sebep olarak sevgisizlik yazan
Adı bile bilinmeyen bir hastanenin soğuk morgunda bulabilirsin

Nasılda başlamıştık,bakışmalarımıza,
Öyle özlerdik ki,birbirimizi.
Böyle oldu zaten benim sana tutulmam.
Galiba seninde öyledir.
Gezerdik gönlümüzün istediğince,
Ne hoyrattık o zaman biz.
Hatırlamısın.
Dediğimiz dedik bildiğimizi yapardık.
Sandalcı salih in teknesini nasıl kaçırmıştık,
Heyecan deli,sevgide deli olunca,
Hiç düşünmemiştik sandalcı salihi.
Ne ayıp yaptığımızı anlamıştık ama,
Bunu bize sandalcı salih öğretmişti,hatırladınmı.
O ekmeğini denizden kazanan adam,
Bize dersimizi tokattan daha fena vermişti.
Şimdi sandalcı salihin her bayramda,
Elini öpmeye giderim.
Sandalcı salih bana şöyle bir bakar,
Evlat nerede arkaşın,neden yalnızsın.
Öyle ezilirimki o zamanlar,
Ayrıldığımızı söyleyemediğim için.
Biz sandal değil,geleceğimizi kaçırmışız.
Sandalcı salih gene olgun gene babacan.