Şiir Defteri

GÜLÜM

İÇİMDE HASRET YARASINDAN GAYRI
HİÇBİRŞEY KAFAMI YORMUYOR GÜLÜM
KARIŞTIRDIM BURADA ŞERRİ HAYRI
KİMSELER HALİMİ SORMUYOR GÜLÜM

ZOR GELİYOR YOKLUĞA ALIŞMAMIZ
İMKANI YOK VUSLATLA BARIŞMAMIZ
MEÇHULE KALMIŞ SANKİ KAVUŞMAMIZ
ZALIM FELEK İZİN VERMİYOR GÜLÜM

YÜZÜM GÜLMEZ OLDU,BENZİM SARARDI
MALIM MÜLKÜM SENSİZ NEYE YARARDI
AYDINLIK DÜNYAM ANİDEN KARARDI
GÜNEŞİN IŞIĞI VURMUYOR GÜLÜM

DAKİKAM YIL OLDU,GEÇİP BİTMEDİ
KARA BULUTLAR BAŞIMDAN GİTMEDİ
İLAÇLAR,MERHEMLER FAYDE ETMEDİ
DOKTORLAR YARAMI SARMIYOR GÜLÜM

HER GEÇEN GÜN ÖZLEMİN BÜYÜYORDA
SAĞIR KULAĞIM SESİN DUYUYORDA
DELİ GÖNÜL HER ŞEYE UYUYORDA
DİLİM AYRILIĞA VARMIYOR GÜLÜM

AHMET KİMSEYE KARIŞMIYOR ARTIK
DİLİM SUSUYOR KONUŞMUYOR ARTIK
BEYNİM HERŞEYE ÇALIŞMIYOR ARTIK
AKLIM HİÇBİR ŞEYE ERMİYOR GÜLÜM


AHMET BAL
03.05.2004 PAZARTESİ
DENİZLİ / TUGAY

Bakma be gülüm uzaklardan
Böyle boynu bükük,
Umutsuz durduğuma
Ne martılar yalan söyler
Ne kırlangıçlar gönül eyler

Ben çizmişim yolumu,
Mahşere kadar
Ne denizin mavisi,
Ne karanın yeşili
Ne toprağın kıracı,
Ne de verimlisi
Dinlemez beni.
Ama umutsuz değilim be gülüm

Bir damla da olsa,
Umut var içimde
Hasret var.
Gönül defterinin ülkü sayfasına
Bıçakla kazıdım bu toprakları
Acı bir zevk duyarak
Diller benim, türküler benim
Ben beni yitirmişim,
Benden habersiz
Ama umutsuz değilim be gülüm.

Hala ezan okunur minarelerde
Şehitler çeşmesinden sular içilir
Bir ulu şehit çıkmış tepelere
Bedenden ayrı başıyla, ağlamaklı
Bu topraklara bakar
Onun bakan gözleri
Beynimdeki düşünceyi,
Kalbimdeki feneri yakar
Ondan umutsuz değilim be gülüm
Umutsuz değilim...