Bir ıhlamamur kokusu yayılırdı odalara.
Yalnızları gün batımı boğar,
Kaçmalıyım
Burada da akşam var.
Sevişmek olurdu buz gibi tenler.
Buğulu çamlara konuk olur kuşlar,
Acıları rehin bırakıp;
Mevsiminde ölürler.
Yalnızları gün batımı bağar
Ve kuşları yalnızlık.
Gitmeliyim
Burada da ölüm var.
Yalnızları gün batımı boğar,
Kaçmalıyım
Burada da akşam var.
Sevişmek olurdu buz gibi tenler.
Buğulu çamlara konuk olur kuşlar,
Acıları rehin bırakıp;
Mevsiminde ölürler.
Yalnızları gün batımı bağar
Ve kuşları yalnızlık.
Gitmeliyim
Burada da ölüm var.
cihan samsa
yorgun bir adam gibi baktım
dört duvar arasında.
bekar evlerinin bir kaç adımlık yollarında
bütün isanların gözünden
uzak akşamlara.
hepsi aynı karanlıktı.
hepsi aynı sevda türküsü.
yürüdüğüm ve bildiğim.
yada yaşadığım bütün sevilere baktım.
bütün insanların gözünden.
hepsinde biraz hüzün
hepsinde çirkin bir yüz gördüm.
en sevdiğim,
en biliğim sevmekten .
insanlardan korktum.
bu değildi meryemin bedeli
kuyu dipleri
çarmah değil
yusufun ateşe değildi ya
yani bu değildi sevmenin bedeli.
dört duvar arasında.
bekar evlerinin bir kaç adımlık yollarında
bütün isanların gözünden
uzak akşamlara.
hepsi aynı karanlıktı.
hepsi aynı sevda türküsü.
yürüdüğüm ve bildiğim.
yada yaşadığım bütün sevilere baktım.
bütün insanların gözünden.
hepsinde biraz hüzün
hepsinde çirkin bir yüz gördüm.
en sevdiğim,
en biliğim sevmekten .
insanlardan korktum.
bu değildi meryemin bedeli
kuyu dipleri
çarmah değil
yusufun ateşe değildi ya
yani bu değildi sevmenin bedeli.
bir bahar akşamı sevişsem
belki seni aldatırım.
yada kendimi...
kağıt kalem biraz çığlık ekleyerek
kal demeden gitmeleri
ve şarabı bilirsin
dokundukça nemli öpüşleriyle
yalnızlığın teninine.
kaldırmlarda ayak izleri
silinmiş bir resimdir şimdi
siyah ve bir o kadar beyaz.
şiir renginde
veda şiirleri
yani şimdi sevişsem
kendimi...
yazsam seni...
ALDATIRIM.
belki seni aldatırım.
yada kendimi...
kağıt kalem biraz çığlık ekleyerek
kal demeden gitmeleri
ve şarabı bilirsin
dokundukça nemli öpüşleriyle
yalnızlığın teninine.
kaldırmlarda ayak izleri
silinmiş bir resimdir şimdi
siyah ve bir o kadar beyaz.
şiir renginde
veda şiirleri
yani şimdi sevişsem
kendimi...
yazsam seni...
ALDATIRIM.
urfa derler
bir ceylan iner boz yaylalardan.
ağrı derler
nuhun gemisi kalır bir fırtınadan.
masal kokuludur bütün bildiklerim.
belki dedemden dinlemedim
ama birileri yaşamış
sevdanın diğer ardını.
şimdi gidiyorsun değil mi
ey masal duruşlu.
şimdi ağrıyı sızıyı.urfayı
aksaraydan konya ovasını
terkedip gidiyorsun.
gitme demem,
git yüreğinin götürdüğüne.
benide bir anlayan bulunur.
antalya limanından yükleyip düşlerini.
belki haydarpaşadan belidir sevdanın bedeli
bir biletin ucunda.
git sevdiğim.
ben ağrı derim sızlar sol yanım.
git sevdiğim ben urfa derim
bir ceylan vurulur.
ama ben derim ki;
yiğit sevdiğince belli olur.
SAMSA
Git demeyeceğim.
Kal da demeyeceğim.
Avazım çıktığı kadar susacağım.
öylece dokunmadan tadacağım dudaklarını,
ellerini ve gözlerini.
Zaten biraz da susmak değil mi aşk,
Sağır sessizliği yollara yatırıp
Seyre dalmak?
İşte bu nedenle
Git demeyeceğim.
Kal da demeyeceğim.
Durup bu çığlığı anlarsan eğer
Avazım çıktığı kadar susup
Aşka susayacağım.
C. SAMSA
Kal da demeyeceğim.
Avazım çıktığı kadar susacağım.
öylece dokunmadan tadacağım dudaklarını,
ellerini ve gözlerini.
Zaten biraz da susmak değil mi aşk,
Sağır sessizliği yollara yatırıp
Seyre dalmak?
İşte bu nedenle
Git demeyeceğim.
Kal da demeyeceğim.
Durup bu çığlığı anlarsan eğer
Avazım çıktığı kadar susup
Aşka susayacağım.
C. SAMSA
el değmemiş sevinçlerle geldin.
el değmeden,bilmeden.
biraz umut iklimi,
sana dair,
senin dilinden konuşmak için gelmemiştin.
oysa zaman seni mühürlemişti
sevgi yoksunu dudaklara.
el değmeden gittin.
bilemeden ,
yokluğunun yüreklere açtığı boşluğu.
şiirlere çeken bir kaç kafiye
biraz hüzün mevsimi bırakıp;
hiçbir şeyi,
seni senden,
konuştuklarımızdan çok sevdiğimi bilmeden
el değmeden
gittin.
SAMSA
el değmeden,bilmeden.
biraz umut iklimi,
sana dair,
senin dilinden konuşmak için gelmemiştin.
oysa zaman seni mühürlemişti
sevgi yoksunu dudaklara.
el değmeden gittin.
bilemeden ,
yokluğunun yüreklere açtığı boşluğu.
şiirlere çeken bir kaç kafiye
biraz hüzün mevsimi bırakıp;
hiçbir şeyi,
seni senden,
konuştuklarımızdan çok sevdiğimi bilmeden
el değmeden
gittin.
SAMSA
aşk iki kişiliktir yaşayabilene.
mevsimlik kelebekler ölmemeden
terlemeden okuyabilene
bir romanın ilk
ve son cümlesini.
aşk iki kişiliktir bilene
bir şiirin nasıl yazıldığını.
gittiği yollardan
gelmesini bilene.
silmeden ayak izlerini.
aşk iki kişiliktir
susmadığı sürece.
ve aşk iki kişiliktir.
yürekler terlediği sürece.
C. SAMSA
mevsimlik kelebekler ölmemeden
terlemeden okuyabilene
bir romanın ilk
ve son cümlesini.
aşk iki kişiliktir bilene
bir şiirin nasıl yazıldığını.
gittiği yollardan
gelmesini bilene.
silmeden ayak izlerini.
aşk iki kişiliktir
susmadığı sürece.
ve aşk iki kişiliktir.
yürekler terlediği sürece.
C. SAMSA