Şiir Defteri

yine sensizlik soğuk bir kış gecesi gibi
çöktü omzuma bu akşam
ellerim titriyor usulca
konuşacak halim yok
kalem anlatıyor bu akşam sana derdimi
ev karanlık
tüm ışıkları yaksamda
kalbimi aydınlatmaya yetmiyor
saatin tik tak sesleri beni öyle yorduki...
dakikalardır aynı ses
tik tak,tik tak
yoruldum
ama saatin sesleri değil aslında beni yoran
seni özlemekten yoruldum aşkım
bu şehir sensiz öyle yabancıki bana
ah şimdi yanımda olsan
yanımda olsanda sarılsam sana
ama benden öylesine uzaktasınki...
hiç bilmediğim,ulaşamadığım yerlerdesin
gökyüzünün ardında mısın acaba?
yoksa güneşe yakın bir yerlerde mi?
bilmiyorum
ama inanki seni çok özlüyorum
seni kaybedeli tam 1yıl oldu bu akşam
hiç sormadan çekip gittin
umarım mekanın cennettir
sevdiğim

sen benim karanlığımdaki
tek aydınlığımdın
şimdi karanlıklardayım
niye mi?
sen yoksun
ışıgım yok,güneşim yok,hiçbir seyim yok...
adım bile yok sanki
yaşamaya mecbur biriyim sadece
kuşlar bile terk etti bu şehri
sen gidince
izmirin eskı kokusu yok artık...
yakamozu bile seyretmedim
bahçemdeki çiçeklerrde açmadı bir daha
oysa ben onlara her gün su verdim
ama açmadılar işte
bana aldığın saat hala kolumda
seninle yaşıyorum zamanın ben sen olmasanda
olmayacak duamış bizimki
hiçbir zaman amın dıyemeyecegım bır dua
insanlar hep garip,hep farklı
menfaat dolmuş bu şehirde
bakkal amcanın,mahalledeki ufaklıgın sana selamı var
kalbim hala senin
ve yaşadıgım sürece
senin kalbin bana tek emanetin

bazen istiyorumki yaşam her renk olsun
sarı,mavi,kırmızı,mor...
ama yaşam hep siyah ve beyaz
çok mu mübalağa ediyorum acaba?
ben hiç siyah ve beyaz ortasında yaşayan
bir insan görmedimki!
insan ya ağlıyor , ya gülüyor
bende senin yokluğunda ağlıyorum
varlığın hiç olmadığından
bende hiç gülemiyorum
seni seviyorum
ve seni sevdiğime kalbim şahit
çünkü senin için atıyor kalbim
ve yalnız senın için atacak
sen beninle olmasanda zalim...