Şiir Defteri

ZAMAN GELDİ GEÇTİ
GEÇMİŞ GELECEKTE SENLE YAŞANDI UĞRUNA NE FIRTINALAR YAŞANDI
İNCİ TANEM GÖZÜZÜMÜN YAŞI OL

BAK GECE OLDU
YİNE SENİ ANIYOR
YİNE SENİ SAYIKLIYORUM
BEN RÜYADA DEĞİL SENİN KOYNUNDA
YAŞAMAK İSTİYORUM

İNCİ TANEM BEYAZLAR İÇİNDE SEN
KARALAR İÇİNDE İSE BEN
BEN NEDEYİM SENSİZLİĞİ
İNCİ TANEM

BAK SENSİZ OLMUYOR
İNCİ TANEM SEN GİTTİN GİDELİ

YAŞIM ONALTI
HER YERDE SENİ ARARIM
SENİNLE YATAR SENİNLE KALKARIM
HER SABAH PEŞİNE TAKILIR KENDİMİ HAYELLERİNLE AVUTURUM

HER GECEN GÜN SENİ KENDİME
MIKNATIS GİBİ CEKER
SENİ HAYALİMDE ÖPÜP KOKLARIM

HAYALİMDEYSEN MUTLU OLURUM
O GÜNÜ SENİNLE DOYA DOYA YAŞARIM
SEN BENİ GÖRMESENDE
SENİ ANAR
SENİNLE HAYELDE YAŞARIM

HAYALİM GERCEK OLSUN İSTEDİM
KISMETİM GERİ TEPTİ
RÜYADA BURDA BİTTİ
YAŞANANLAR GERCEK OLDU
SAMANLIK SENİNLE SEYRAN OLDU
KADINIM BEN SENİN AŞKIN OLDUM
BAK SENİ GERCEKTEN ÖPEN BEN OLDUM

AĞITLAR YAKILMIŞTI
BİR HAFTA SONRA
OKULLAR ACILMIŞTI
BANA SORDULAR KİMSİN

BEN BİR ÇÜRÜK ELMAYIM
BU DİYARDA YAŞAMAKTAYIM
BABAM CENNETE GİTTİ
ANNEM İZMİRE GİTTİ
BEN BU DİYARDA ÇÜRÜK ELMAYIM

SINIFA GİRDİM DERS BAŞLADI
HERKES KENDİNİ TAKTİM ETTİ
BEN YİNE AĞLADIM
BEN BİR ÇÜRÜK ELMAYIM

ZİL CALDI
MAHALLE KIZI NEFİZE
SEVGİYLE YAKLAŞTI
TESELLİYE ÇALIŞTI BEN YİNE AĞLADIM

DERDİM HERKESİ GERDİ
KAÇTIM KAÇTIM
ÖZLEMLE SARILDIM ANNEM DİYE
ELEKTİRİK DİREĞİNE
BEN BİR ÇÜRÜK ELMAYIM

ŞİMDİ SEN ÇOK UZAKLARDASIN
NEDENDİR BİLMEM
İÇİMDE BİLİNMEYEN KAOS
SENSİZ YAŞADIĞIM ŞU AN
BENİ MUTSUZ EDİYOR

SEN OLMAYINCA
YUVAMIN IŞIKLARI YANMIYOR
SEN OLMAYINCA
CANIM ÇOK SIKILIYOR
SEN OLMAYINCA
EŞİM BANA KÜSÜYOR
ZEYNEBİM AMCAN SENİ
ÇOK ÖZLÜYOR

SEN NEYİMSİN BİLİRMİSİN
SEN BENİM BEBEĞİMSİN
YEŞİLLİKLER İÇİNDE KOŞTUN
BENİM KALBİMİ COŞTURDUN

BENİ ÜZMEDİN YÜZÜMÜ GÜLDÜRDÜN
BAK İŞTE
SEN BÜYÜDÜN BEN KÜÇÜLDÜM
BEN DÜŞTÜM SEN KALDIRDIN
BAK İŞTE SEN HEP ANANA
HAYIRLI EVLAT OLDUN

Son kez bir şeyler yazmak istedim. Hatırlarsın.
Bir hiçten başladık hayata seninle.
Altımızda bir çulumuz vardı. Soframızda sadece unumuz.
Kuru gitmesin diye boğazımızı ıslattığımız suyumuz.
Göz yaşlarımızdan daha azdı.

Ve sen vardın Anne. İyiyki vardın.
Babamı, hatıralarımı ve çocukluğumu gömdükten sonra
Bana hiç birini aratmamaya çalışan sen vardın.
Hani hep dalga geçerdim ya seninle kahraman diye.
İşte sen hep benim Kahramanımdın.

Ben oyuncaklarım yerine duygularımla oynarken.
Senin göz yaşlarının yere her düşüşündeki sesi duydum.
Ve sonra duvarda patlayan kafamın içindeki uğultuyu.
Bir gülüşün için, bir damla göz yaşına bedel çocukluğumu
İşte o gün sattım. Çünkü sen benim kahramanımdın.

Ben ve ablam her dönüm noktasında sana sığınırdık.
Sana tutunurduk. Sana güvenirdik.
Bütün zorluklarımızı seninle yenerdik.
Çünkü sen ortadaydın, hiç saklanmadın, kaçmadın.
Delikanlı kadındın. Kahramanımdın.

Şimdi gidiyorum. Kaçmıyorum. Korkmuyorum.
Bana öğrettiklerini hiçbir zaman unutmuyorum.
Farkındasındır. Bu sıfatı kendime ilk kez kullanıyorum.
Bir yetimin başına gelebilecek en iyi anneydin. Delikanlıydın.
Dedim ya, sen benim kahramanımdın.

Şehitler kanlarıyla gömülür.
Analarının yürekleriyle beraber.
Bazen hayin bir pusuda can verir
Bazen bir anlık dalgınlık.
Ne olursa olsun
Sonsuza dek bitmez bu karanlık.

Elde tüfek gözlüyorsun boş dağı
Korkutmasın seni karanlıkta
Soğuk namlunun varlığı
Toprağına basmışsa düşman ayağı
Hele sana dönmüşse arpacığın odağı
Sonsuza dek bitmez ölümün sıcağı

Göz bebeğinin ışığı sönerken yavaş yavaş
Artık bitmiştir içindeki savaş
Süzülürken teninden toprağa kan
Kıpkırmızı olmuşsa yeşil parkan
Ve göğsünü gere gere yükselirken göğe
Sonsuza dek güvensizdir arkan.