Şiir Defteri

Bak bu akşam yine ağladım
Seni düşünüp yalnızlığıma ağladım
Sensizliği taa yüreğime kazıyıp ağladım

Bir demlik çay bir paket sigara içip ağladım
Doyasıya ağladım şeytan için melek için
Bunlar yetmedi birde ağaran saçlarım için ağladım
Demlikte azalan çaya küllükte çoğalan izmarite
İstemediğin halde çektiğim o resmine bakıp bakıp doyasıya ağladım
Elimde kırılan bardağa radyoda çalan şarkıya
Sabahın beşinde kapıyı çalayan komşuya
Aldırmadan senin için ağladım doyasıya ağladım
Kalem kaşlarına mavi gözlerine gülümseyen yüzüne
Resimdeki asaletine yanında duran çılız kızın haline
Teyipte çalmayan eski kasete kızıp kızıp ağladım doyasıya ağladım
AŞKIMIN HALİNE, GÜLMEYEN KADERİME BİTMEYEN ÇİLEME, ARTIK AKMAYAN GÖZ YAŞIMA DALIP DALIP AĞLADIM; DOYASIYA...!

Ellerimle bir avuç dolusu güneş tutup koydum rüyalarıma
Kabuslarımı gündüze çevirip uyandım karanlık yarınlara
Sararan resimlerle yırtılan takvim yapraklarını biriktirdim ömrüm boyunca
Elde kalan yalnız dünlerdi,yarınlarda ise karamsarlıkla karışık hüzünler vardı

Ben seni sözcüklerle sevdim
Hiç çiçek vermedim
Belki de hiç yüzüne gülmedim
Sana şiirlerde seslendim
Belki duyarsın diyerek
Belki sende seversin diyerek
Sana sevdiğimi söylemedim
Ve artık hiç söylemeyeceğim..
Söylersem ihanet olur
Gökteki buluta
Ezdiğim çiçeklere
Sırlı bakışlar yok artık karşımda
Baktıkça
Yarına umutlara
Bir evlada çekiş var
Sızıntısı kıvrılsın acının
Ve yüreğime otursun
Bugün gönlümün sahibi benim

Gül ile sarmaşığın hikayesi
Bu Bir aşk hikayesi
Gül herkesin gözdesi
Sarmaşık ise yılışık sevdalarda
O kadar çok severdi ki gülü
Artık dayanamadı
Gülse zarif bir kokuyla sarmaşığa yaklaşmakta
Sevgisini göstermek istedi sarmaşık
O güle aşık
Ve yaklaştı bir zaman sonra usulca
Gül ilgisinden memnun gülümsedi sarmaşığa
Sarmaşık daha bir cesaret bularak
Sarıldı onca zaman ayrı düştüğü aşkına
Sarıldı sım sıkı çok sevdiği can yoldaşına
Ancak bir zaman sonra fark edebildi sarmaşık
Gülün sararıp solduğunu
Anladı ki kendisi aptal bir aşık
O kadar sarmıştı ki
Soldurmuştu
En nadide gülünü
Belki sesini duyurabilseydi gül
bırak beni ölüyorum diye bağıracaktı
Ama bir gerçek var ki
sarmaşık o anda gülün sesini duyamayacaktı
bu şımarık
az birazda haylaz sarmaşık
yemeden içmeden kesildi
aşkının peşinden o da sararıp
onun yanına gitti
derler ki sevmeli
sevilebilecek her şeyi
ama kaybetmemeli
doğan güneşi
ölçülü olalım her şeyde
bunun içinde
aşk da var,
sevgide

Kır çiçekleri topladım
Sana vermek için
Ellerim tutuklu kaldı
Çiçekler avuçlarımdan kaydı
Seni seviyorum demek istedim
Ellerin ellerimdeydi
Gözün gözlerimde
Ellerin avuçlarımdan kaydı

Sen kısıtlanmış duygularımın anoforu
Sen içimde kopan kıyamet
Sen ellerini avuçladığım lanet
Sen gözümsün
İki sözümden birisin
Derdime derman nerdesin
Katranına bulandım gecelerin
Ayaz vurdu yüzüme sarardım
Ne goncam kaldı ne de yaprağım
Sana karşı Sitemkarım
Güvercinlerin kanatlarına
Kondurup gülüşümden bir name
Gönderiyorum
Kutlarım evlenmişsin
Sende başkasını sevemem derken
Gelin olup gitmişsin
Hayırlı olsun
Leylam, ceylanım, canım
Mecnunum , derbederim,dağıldım
Neredesin?

Bırak beni gitmem lazım
Vakit çoktan geçti.
Yüzlerimizde acı bir tebessüm bırakıp,
Bırak artık,
eğer ki sevmiyorsan
Gitmem lazım
Kalan kalsın
Benim gitmem lazım
Benden sana armağan gözlerimdeki yaşlar
Birde yüreğimde biriktirdiğim
Yaşanmışlığın kalsın.
Kanıksamışlıklarımı alıp,
Yanılsamalarımla kaçmalıyım.
Vakit çoktan geçti
Bırak gitmeliyim.
Sıcaklığım yakmasın,
Gözlerin bana bakmasın.
Kayıp olmalı senli hıçkırıklar
Daha yol uzun
Bak ilerde başka gözler var
Bekleyen gözler…
Sen bakmasan da bana,
Bana da bakan gözler var.
Bırak artık gitmeliyim
O gözleri daha fazla bekletmemeliyim

Sonumuzu bekleriz
Başlayamadığımız pek çok şeye ah vah ederek
Geçer gençlikte ardından
Bir hoşça kal diyemeden ihtiyarlarız
Biz hayatı istediğimiz gibi değil
Olduğu gibi yaşarız

Küçükken büyümekle ilgili hayaller
Büyüdükten sonra ise geçmişin hatıraları sarar bizi
Ne ilk bisikletimizi unutabiliriz
Ne de hayallerimizi süsleyen kırmızı arabayı
Sarılız işte dünde yarına
Yarına ulaşınca günümüz , dünde kalır yüzümüz

Yaşarız işte
Olduğu gibi kıskanmadan
Hoyratça savururuz günleri harman yerinde

Yaşarız işte bir gülü severek
Gülün dikenine ise sitemli
Hayat geçer de
Burnumuzun ucundan
Sıyırır gider teğet dosdoğru
Kıpırdayamaz olduğumuz yerde kalakalırız

Bir gün düşünce saçlara aklar
Ve arttıkça yüzdeki derin kırışıklar
Ağlarız geçip giden günlerimize

Bir sefer daha deriz
Bir daha gelmek mümkün olsa dünyaya
Ve yeni bir başlangıç isteriz
Elimizdekilerin kıymetini anlamadan
Yeni hayatları buruşturmak
Tadamadığımız zevklerini hayatın, tatmak isteriz

Bir gün düşünce saçlara aklar
Ve arttıkça yüzdeki derin kırışıklar
Ağlarız geçip giden günlerimize
Ağlarız biçare halimize

YAŞAMAK SEVİNÇLE BİR BAKIŞTIR YARINA
En BAŞINDA
GÜN OLUP BİTECEĞİ GELMEZ AKLIMIZA

YAŞAMAK AĞRILI BİR YORGUNLUKTUR
En SONUNDA
GÜCÜMÜZÜ YİTİRDİĞİMİZİ FARK EDEMEDEN GEÇER