Şiir Defteri

Övmüş, var eylemiş Hudâ
Ona tek denk o dünyada
Hayâlimde, o rüyamda
İnsanlara canım fedâ.

Balçık aslı, nur gerdanlık
Etmem kötülük, düşmanlık
Bir incitsem, yer pişmanlık
İnsanlara canım fedâ.

Saf sevgiyle tartıldı o
Sevgiden yaratıldı o
Muhabbet donatıldı o
İnsanlara canım fedâ.

Yaratan’ın gözü, insan
Var oluşun özü insan
Kainatın közü insan
İnsanlara canım fedâ.

Mühim değil ırkı, rengi
Odur âlemin âhengi
Var mı bir benzeri, dengi?
İnsanlara canım fedâ.

Hakkı kendi hakkım gibi
Ayrı halktan, halkım gibi
Muhabbetim salkım gibi
İnsanlara canım fedâ.

Ne dini, ne de mezhebi
Müslüman, ya da ecnebi
Ayrı ayrı olsun rengi
İnsanlara canım fedâ.

Nolur sizde kucaklayın
Sevdamı dünyaya yayın
Kınayanları duymayın
İnsanlara canım fedâ.

Bende bir insanım,insan
İnsan âleme baş ihsan
Nefret duyup etmem isyan
İnsanlara canım fedâ.

Ağlama diyorsun; söyle nasıl
Bir kere gözlerime ağlamayı öğrettin
Özleme diyorsun; söyle nasıl
Bir kere yüreğime özlemeyi öğrettin
Bekleme diyorsun; söyle nasıl
Bir kere sen bana beklemeyi öğrettin
Sevme diyorsun; söyle nasıl
Bir kere sen bana sevmeyi öğrettin
Şimdi karşıma geçmiş ölme diyorsun; söyle nasıl
Sevdiğinin uğruna ölmeyi sen bana öğrettin

Bugün yine bir garip hissediyorum kendimi
Nedense uyku tutmuyor geceleri
Beynimde vurgulanmış dünyanın en güzel gözleri
Ve hala aklımda giderken söylediğin veda sözleri
Kalbimdeki yaralar derin,ayrılığın izleri
Ben sende kaybetmişim kendimi.
Ve sonsuza dek mahkum etmişim kendimi
Sen söyle nasıl unutur insan içine işlemiş o güzel gözleri.

Bilirim hayat uzun bir yol
Sen bu yolda hep mutlu ol.
Benim kaderime yazılmış zalim ayrılık
Ve bir ömür sana olan tutsaklık.
Ver artık kararımı bileyim
İdam desen dar ağacına giderim
Ben seni senden uzakta da severim
Ve sozsuzluk yolunda da olsa
Mahşerin birinci günüde olsa seni bulurum.
Belki,yılların yorgunluğu saçlarıma vurur
Karşında suspus durur sonra yüzüne bakarak
Maziden birkaç söz bularak
Hala seni seviyorum derim
Dedim ya ben seni sonsuzluk kadar büyük sevdim.

Yıllar çok şeyler aldı götürdü benden
Ama nedense vazgeçemedim senden
Ne senden nede sevginden.
Ama yordu yıllar beni
Tüketti dilimde ki sevgi sözlerini
Ben sende kaybetmişim kendimi
Hala seviyorum mahkumiyetin sendeki güzelliğini
Kelimelerin manasız esaretini
Ve ben hala aklımda tutuyorum seni.
İnan dilimden düşürmüyorum ismini.

Hani son bir kez elveda derken gözlerin
son bir kez dönüp bakarsın,
Hani gururundan tek söz söylemez içine atarsın ve bir hıçkırık düğümlenir ya boğazında...
İşte ben o elvadayım,
ben o sebepsiz gururum,
ben o çözülmeyen düğümüm boğazında ve ben o son sözüm dudaklarında...

Boğazımda takılı kalan bir yumruk misali
Ellerim şakaklarımda sancı
Eğilsem gördüğüm bulanık su
Ne zaman durulsam gördüğüm yüzün.
Boğazımda takılı kalan bir yumruk misali,ellerim çoktan kalemimde sancı.
Ne zaman bir iki dize karalasam
Ezberlediğim senin adresin

Bende sosyeteden duydum
Duydum duymaz olaydım
Köpek modasına uydum
Uydum uymaz olaydım

Nerden verdim bu kararı
Olur sandım bir yararı
Ömür boyu bu zararı
Çektim çekmez olaydım

Hamiyet der ki iyi huylu
Ablam arar ince tüylü
Özgür ’e sorsan kısa boylu
İster istemez olaydı

Her kitabı karıştırdım
Sağı solu araştırdım
Süs köpeğinde karar kıldım
Kıldım kılmaz olaydım

Yokmuş gibi derdim
Mal varlığımı serdim
Tam bin euro verdim
Verdim vermez olaydım

Dedim belki yoldaş olur
Halden bilen haldaş olur
Çok severim gardaş olur
Sandım sanmaz olaydım

Ailenin oldu ferdi
Bitmezmiş bunun derdi
Hayrı nerde inana şerdi
Anladım anlamaz olaydım

Anam dedi bu bir külfet
Babam dedi çekilmez illet
Sonunda ismini zillet
Koydum koymaz olaydım

İlk zamanlar çok hoştu
Tasması yok evde boştu
Tutamadım dışarı koştu
Koştu koşmaz olaydı

Bir haftada kaynaştım
Gece gündüz oynaştım
Yatağı da paylaştım
Paylaştım paylaşmaz olaydım

Ona hırlar buna hırlar
Sabah inler öğlen ağlar
Geceler mi durmaz havlar
Havlar havlamaz olaydı

Bezdirtti mahalleyi
Sövdürttü ahaliyi
Geçte olsa bahaneyi
Buldum bulmaz olaydım

Hani tekti yoktu eşi
Tek kusuru sandım dişi
Sabah öğlen akşam çişi
Yapar yapmaz olaydı

İpek kesimi şapkayı
Gümüş kaplama yaftayı
Saf deriden tasmayı
Taktım takmaz olaydım

Her sunulanı sevmez
Etsiz yemek yemez
Tek başına da gezmez
Gezdirdim gezdirmez olaydım

Kasap bize çalıştı
Para sıcak alıştı
Hesap kitap karıştı
Karıştı karışmaz olaydı

Baytardan hapını
Pet centerden kabını
Avon’dan da sabunu
Aldım almaz olaydım

Evde herkes ilendi
Tüm komşular bilendi
Gözlerin de trendi
Düştü düşmez olaydı

Ninem bu işe köstek
Dedem biraz esnek
Aşkım tam destek
Verdi vermez olaydı

Başında var fesi
Narası havlama sesi
Artık mahallenin efesi
Oldu olmaz olaydı

Elinden aklım şaştı
Gözüm döndü , sabrım taştı
Bu it haddini aştı
Aştı aşmaz olaydı

Nerden aldım bu iti
Dölek durmaz arsız gidi
Üzerinde pire biti
Gördüm görmez olaydım

Komşular kesti selamı
İki cümle kelamı
Bak sonunda belamı
Buldum bulmaz olaydım

Adın batsın sosyete
Gülünç oldum namerde
Bak başımı da yerlere
Eğdin eğmez olaydın

Yazılanın yok şakası
Bu olay sosyete vak’ası
Serdar’ın da iki yakası
Açıldı açılmaz olaydı

bu gece son defa beni düşün
göçmen kuşlar havalansın yüreğinden

bu gece son defa beni düşün
minik serçe pencerende ağlasın

gözyaşım aksın yüreğine
seviyorum diye haykırasın
dağlar devrilsin üstüne
minik serçe pencerende ağlasın

bu gece son defa beni düşün
seninle dört duvarın ağlasın
gözlerin kan çanağına dönsün
ettiğin yeminler aklına düşsün
yarınların,gecelerin,yüreğin ağlasın
yanlız bıraktığın ezilen sevgimi düşün
düşün ki yüreğin derinden yansın

düşün ki ben ELVEDALARI hiç sevmedim...

yazan:selin deniz