Şiir Defteri

Omuzumda taşırım hasretimi ,
Sesin suskunluk olsa ve yalnızlık gözyaşın,
Kalbimle, gözlerimle duyarım bilesin.
Ben aşkıda, dostluğuda sende yaşarım.
dostumsun dedim ya yok ötesi

Yalnızlık...!
Ölüm halt etmiş.
Yalnızlık,korku
Yalnızlık,açlık,
Zulüm yalnızlık.

Türküler bile söylenmiyor yalnız,
Rakı da içilmiyor,
Kitap hiç okunmuyor...
Türküsü çoktur yalnızlığın
Ama söylenmiyor ki yalnız...

Can anam

Merhametin en sonsuzu
Yüreklerin en sıcağı
Doyum olmazdı kucağı
Sevgilerin en çokluğu
Güzel anam, şirin anam, can anam

Senin sevginle kemale erdim.
Her adımda duanı buldum
Senin sayende hak yolu buldum
Hasretinle ağlayıp durdum
Güzel anam, şirin anam, can anam.

Horasan ereniyim doğrunda beni
Canımın canı damarım kanı
Erenler meclisinin gönül sultanı
Yetimler gemisinin ünlü kaptanı
Güzel anam, şirin anam,can anam
Halil Çolak 6.7.2005 Akköprü

Yeniden Doğuş

„Dostum“ dedi dostum;
“Nasıl ölümsüz olur insan?
Yani diyorum ki,mutlaka ölmeli mi?
Sonsuza kadar yaşasak
Kıyamet mi kopar?”

“Dostum” dedim dostuma
“İnsan ölmeli !
Ölmeli ki,yeniden doğsun
Tazelensin yaşam
Tıpkı doğa gibi
Ölmeli ki yaşlı bedenin
Karışsın toprağa
Oradan süzülsün
Yeraltı sularına
Ve suyun yüzeye fışkırdığı yerden
Yılan edalı nehirlerle akıp gitsin
Ta Lacivert okyanuslara kadar
Sonra güneş,lacivertin içinden çıkarıp
Gökyüzüne uçursun seni
Gri bir yağmur bulutuna bin sonra
Unutulmuş mezarının üstünde gezinirken
İn yere!
Olabildiğince şiddetli!
Sonra bahar gelsin memleketine
Ve çiçekler açsın başucunda renk renk
Binlerce balarısı konsun
Kovanlarına götürmek için seni
Ve küçük bir kız çocuğu yesin o baldan
Parmağını yutarcasına.
Benim başıma da gelsin aynı şey
Beni de,
Bir oğlan midesine indirsin
Ve tesadüfen çiftleşsin bu iki insan yavrusu
Veya her ne yaratıksa !!!!
Ve zamanı gelince de
Biz doğalım dostum
Tek bir canlı olarak
Biz hepimiz . »

Dünya bana düsman olsa,
Sevgilim ellerin olsa,
Kas göz yanak cilve olsa,
Daima seslenecegim,
Daima Hatirlatacagim,
Daima sevecegim seni ,
Eyyyyyy hayat kurtaran hakikat,
Ey hakikati tüm güzellikleriyle
süsleyen yah !

Alışkanlığımsın benim,ekmek gibi,su gibi.
Tiryakinim senin,içtiğim sigara gibi.
Sana olan tutkum,her gün büyüyor kalbimde,
Sıcaklığı duruyor hala,teninin tenimde.
Aşk denen şey,benim için üç harfli kelimeydi.
Çok düşündüm anlamını,bilmem ki neydi.
Sen benim tutkum oldun,ben sana tapıyorum,
Anladım ki senle,büyük bir aşk yaşıyorum.
Küle dönmüş hislerim yeniden hayat buldu,
Şehvetinle kişiliğim sanki yeniden doğdu.
Dokundukça bedenim mis kokan bedenine,
İçimdeki küllerden,yeni bir ateş doğdu.

Sen hayat verdin bana buhranli günlerimde
Yeserttin bir anda gönül bahçemi
köhne mekânlarda ki sünepe gibiydim
Birden bire getirdin kendime beni...

Heyecânim sönmüstü adeta, hayata küsmüstüm
Buram-buram, ilmek-ilmek, sevda dokudun
Kiprasmaz melül bakislarim gayesiz idi
Çimen görmüs tay gibi parladi gözlerim...

Aldigim darbelerle bir daha asla, der iken
Pek bir sey kaybetmedigimi anladim
Meger aradigim çok yakinimda imis
Sadece tehir olunmus, bir müddet mutluluk
Ona da uzanmak artik çok yakin...

Her seyi içime atmaya basladigim bir anda
Bir bilsen ihya ettin bir çift söz ile...

Simdi kenetlenmisim artik sana
Seni düsünmek en büyük lezzetim
Kagidima sira oldun, kalemime mürekkeb
Seni sevdigimi yazabiliyorum çekinmeden
Haykirabiliyorum sevdami her kese
Bestelere konu oldun hep dilimdesin
Hayir, aslinda sen taa kalbimdesin
Belki o da hayir, sen benimlesin...

23.12.1999 Landsberg 02:25