Şiir Defteri

Sen bana bir nefes kadar yakın
Bir yıldız kadar uzaksın
Bir gün mavi bir denizin derinliklerinde
Diğer gün sanki yüzeyindesin
Bir gün gayet açık ve doğal
Diğer gün büsbütün esrarengizsin
Sen çözümü olmayan bir bilmecesin
Dudaklarında gülücük ışıltıları varken
Gözlerinde hüznün izleri dolaşıyor
Benden yanına gelmemi istiyorsun
Ama benden hoşlandığını belli etmiyorsun
Benden hoşlanıyor musun bilemiyorum
Senden bir umut ışığı bekliyorum
Biliyorsun seni çok seviyorum

ölmekmi?
yok öyle şey

hüzün mü?
yok öyle şey

seni sevmekse hayat
yaşayacağım inadına sonsuza dek

seni sevmekse gülmek
heryerde kahkahalarla gezeceğim

seni sevmekse seni görmek
cevap verme hemen geleceğim.

ne ölmesi be!!!
yaşayacağım seni bulana dek
buna denir işte sevmek.....

Bir hüzünsün gönle dolan
Sen gerçeksin aşkın yalan
Senden bana arta kalan
Hep gözyaşı,hep gözyaşı.

Yalvarırdım gitme diye
Dinlemedin kalpsiz niye
Senden kalan tek hediye
Hep gözyaşı,hep gözyaşı.

Silemezsin o günleri
Sensiz geçen geceleri
Gittiğin o günden beri
Hep gözyaşı,hep gözyaşı.

Aşk öylr bir ateştir ki
Elde tutunmaz kalpte tutunur
Aşk öyle bir şeyki kalpte kanatlanır
Aşk öyle bir şeyki gönülde açar
Aşk öle bir şeyki istedikçe istenir
Dayan dayana bilirsen ateşine
Küller yeniden ateşlenir ateş yeniden alevlenir
Aşk öyle bir ateşki tattıkça güzelleşir

Sen de haklısın be oğlum!
Gün gösteremedik sana bu dünya da.
Ne sana bir gelecek,
ne umut verebildik.

Ne bundan sonra sen gülecek,
ne bugüne kadar biz gülebildik.

Hep ağladık be oğlum!
Hep ağladık.
Seni, bir okula bile salamadık.

Biliyorum be oğlum!
Gözün kaldı senin de.
Ne vardı üç sandalye ile,
bir tahta masadan başka evin de?

Oğlum,
Seni, Etiler´ de doğurmadı ki anan.
Nasıl olsun senin, boğaza nazır bir evin,
ya da üstü açık araban.

Sen,
Pamuk tarlasında doğdun be oğlum!
O güneşin bağrında seni,
pamuk tarlasında doğurdu anan,
hem de sana,
bir gelecek bile hazırlayamadan.

Bir gün sen de büyüyecek,
Sen de anlayacaksın be oğlum.
Fakirliğin,
o dayanılmaz acısını.

Ve,
´Niye çekti anam´ diyeceksin,
´Benim için bu doğum sancısını´
İşte o zaman haykıracak,
Bana, isyanlar edeceksin.
Belki de zavallı ananın,
kaderine bile tüküreceksin.

Ve Oğlum,
Şöyle bir, düşüneceksin kendi kendine.
Dünya ya, geldiğini niçin.
Kaderine yan oğlum sen kaderine,
Doğdun beş dakikalık zevk için.

Kazım Tınaz

Günü birlik yaşamazsın.
Hayat bu, hep koşamazsın.
Böyle yalnız yapamazsın.
Bu durumda kalamazsın.

04.01.2002
İskenderun

Gördüm gözlerini titredi gönlüm
Üstüne çiğ düşmüş yaprak gibiyim
Yüreğim hevesle çırpındı o an
Bakışların arı, gözlerin kovan
Kıpırdandı ruhum.. başlar ilk günüm

Gözlerin gönderir ümid ziyası
Yeni aydınlanan şafak gibiyim
İlk mi görüyorum gün ışığını?
Bakışın başlatır sevda çağını
Yelken açın; gönlüm sevgi deryası

Gözlerin kömür mü kor kor yanıyor
Ateşinle pişmiş toprak gibiyim
Gayrı senden başka yağmur istemem
Gözlerin çağlayan, bakışın zemzem
Yürek bu pınardan içip, kanıyor

Gözlerin güzellik cevheri midir
Madeni alınmış ocak gibiyim
Tutkular doldurmuş beden mülkümü
Bakışın gasp eder bütün yükümü
Gözlerin sevdanın askeri midir?

Gözlerinden yürür hayatın özü
Tomurcuğa durmuş budak gibiyim
Büyür içimizde bu sevda gayrı
Gözlerin tüm arzu, bakışın ayrı
Bir harika türkü; bilinmez sözü!