Şiir Defteri

herkesin/ait olduğu bir yıldız var
demiştin;
-benimki en parlak olanı...
sormamıştım niye en parlak?

-birgün ait olduğum yere
geri döneceğim demiştin
gülmüştüm sana...

gülmemeliydim

gülmemeliydim!

beni affet

lütfen...



2


yine mi imge cesetleriyle dolacak,
yine mi ölü yunuslar vuracak kıyılarına;
ıssız sahillerine yüreğinin
ve kaç deniz yıldızına daha
yetişebilecek ellerin?

ellerin...

ellerin! ...

beni tut

lütfen...



3

ayrılırken
kuzeye gideceğini söylemiştin
sormamıştım niye kuzey?
ama kuzey yıldızına dememiştin...

eğer ordaysan

eğer ordaysan

bana göz kırp!

lütfen...

Yıldızlarda sahip çıkmasa bana
Şu karanlıklarda kaybolur giderim
Bazen ağlarım yalnızlığıma
Dostların beni unuttuğuna
Gülerim bazen eski günleri andıkça
Eski meyhaneleri
Kan kırmızı şarapları hatırlarım yudumlarken
Ve bir gazinoda dinlerken Ruhi Su´yu
Nasıl keyiflendiğime gülerim
Sonra
biraz da olsa ümit dolar içime
Sevdiğimi sevildiğimi sanırım
Ve bir yıldız kayar gecenin boşluğundan
Ben dilek dilerim
Bir ambulans geçer sokaktan
Gecenin sessizliğini bölerek
Bütün düşüncelerim alt-üst olur
Uykum gelir birden
Sevdiğim kızı düşlerim
Uyuyamam yasak bana uyumak
Ben gece bekçisi Kemal´im

Cebimde rakım elimde sigaram
Uzanmışım rüzgara karşı
Seyrediyorum plajdaki kızları
Ne derdimi bilirim ne tasamı
Bir de değiştirsem şu kışlık şapkamı
İşten bile değil olmak dünyanın en mutlu insanı
Ceketim yırtık ayakkabım delik
Meğer ne güzelmiş serserilik

yüzüm yerde kaldıramıyorum, kafamı
bastırmaya çalışıyorum içimdeki başkaldırışı
zaptedemiyorum ruh ve beden isyanda yürek elebaşı,
laleler solmuş sona ermiş lale devri
kazan kaldırmış gönül, umut aşkın kankardeşi...
çoktan gelmiş fetret devri kana karışmış gözyaşı...
yüzümden düşen bin parça
yüzümü toplamaya çalışıyorum
elime batıyor keskin bakışlar , kesiliyor elim kanıyorum ,
bugünü dünde yitirdim , yarını nerde bulurum bilmiyorum…

“Sebebi yok
Her şey bitti…” diyerek
beni siyah beyaz hüzne
gelin ettiğin
o parkta
menekşelerin güneşle
raksettikleri
turuncu gökyüzü altında
menekşeye çalan travesti meleklerle
gerdeğe giriyorum
sana inat
-meli -malılara inat
şu
an
her
şeyi
sana

t ü m
ç ı p l a k l ı ğ ı y l a
s ö y l e y e b i l i r i m

çı rıl çıp lak ruhumun
üşümediği
şu saniye
u nut tum gitti
her şeyi
u nut tum git ti
u
nut
tu
m
git
ti
n
yaşanmışlara
yaşanamamışlara inat…

sen deniz ol ben güneş
sana o kadar çok parlarımki
nekadar mavi olduğuna inanamassın
sen ressamlar ressamı allahın
yaratığı bi tablosun
gözlerindeki meleksi gülümsemen
içimdeki meleğin bi uyanışı
seninleyken yeryüzüne hiç inmicem
yorulduğumda yıldızlarda dinlencem
yorulduğumda gözlerine bakıcam
cennetin varolduğunu keşfedicem

Hasretin eşiğinde olan ben varım
Artık,bir ben ve istanbul.
Lisanlarda kalan son kavgayım
İstanbul bana hasret,ben ise sanayım
Seni seven ben var,beni seven İstanbul.

Izdırabım sanadır,İstanbul´un ki bana
Şehrin ateşi yakar beni,bir de sana sevgim
Iprıkta kalan son sudur senin aşkın bana
Külleri savrulur aşktan yanan bedenimin

Eskilerden kalma bir ateş vardır
Bilirim seni yakan bu ateşi
Resimlerde kalan bir kişi vardır
Uzaklarda kalan bir de sesi

Gülsemde O´dur derdimi anlayan
Üzüntüme teselli olacak O´dur.
Lehçesinde sırr-ı derman olan
Sessizliğiyle destek olacak odur.
Üzülüp ağlasam O´dur evet O
Meğer oymuş tek teselli olan.