Şiir Defteri

O an tanıdığımda sahiplendim seni
Hep kabullendim sahibin olmadan seni sevmeyi
Gözün oldum
Ellerin oldum
Kokun oldum
Bana ilk dokunduğunda
Yaşam tadın oldum
Evet ben sana herşey oldum
Ama sen bana
Sadece "O anlık" oldun

Tam ortasında

Tam ortasında
Ömür yolunun
Yürüyorum
Ey!.. Güzel hayat
Gel çarp bana
Bekliyorum..

Burhan KÇÜK
Kdz.Ereğli-30.11.2004

BİR SELA OKUNUYOR
ŞEHRİN YANAN IŞIKLARINDAN GEÇİYOR SESİ
DALGALANIYOR YÜREKLERDE BİR BİR EZİP GEÇİYOR
BİR YAPRAK DÖKÜMÜ OLMUŞ YİNE
BU ŞEHİRDE BU CADDE DE BU SOKAK TA
CAMİDEN YANKILANAN SESLER NE SESİ
TOPRAK KOKUSU GELİYOR Bİ ESİNTİ
ESEN RÜZGAR BİN CANLI ESER
ESERKEN TOPRAĞIN KOKUSU ÖLÜMÜ BEKLER
BEKLEYEN TOPRAKTA BİR CANLI GEZER
GEZEN TOPRAKTA BİR ÖLÜ BEKLER
BEKLEYEN TOPRAK ARMAĞAN ETSİN ÖLÜYE BİR ÇİÇEK
ÇİÇEK YAŞASIN ÖLÜ CANLI TOPRAK İÇİNDE
İÇİMDE ÇİÇEKLER KOPARDI ÖLÜM CANLI ÇİÇEK AÇTI
ÖLÜMÜ SESLENDİREN TOPRAKTAKİ KARINCALAR YOLUNU ŞAŞTI

(tüm annelere)
geçip gittin uyanık düşlerimden
sırtında nemli dağların dumanı
gözlerinde asil kırlangıçlar öyküsü
kanatlanan
göğsüme oturmuş bir oduncu
çamlarını devirir yüreğimin
budanan dallarımın sorgusu
gün boyu karanlık hücrelerde
kilitlenen menzillerde ansızın
geçip gittin içimdeki güneşlerin batışında..

geçip gittin sırtında
sarı yaprakların sarı hüznü.
sözün daha sürdüğü anda
hangi geceye varsam şimdilerde
orada fesleyenler çamurlu..
yalnızlık bir balçık gibi
dikenlerinde veranizin

dizlerimi kanatıyor umutlar
gökyüzü ihtimalsiz hükmünü okuyor
ey oğul can oğul!!
solan gözlerin ölüm bekliyor
apansız kurşunlar gölgeledi gülüşünü


cudinin sancısı munzurda buğudur
süzülür yanağından
karanlıkları kırılır

kanatlanır tüm hasretler
şafak söker acıdan
geçip gittin daha gün ayılmadan
sınırların sınırsız yaşamına...

-ekim 2000 ankara-

Bazen sıcak havalarda,üşümekmidir,
Gece gündüz uyumayıp,düşünmekmidir;
Bazen kendi adını bile,bilmemekmidir,
Soruyorum deyin bana,deyin aşk nedir.

Baharda açan papatyayı koparmakmıdır,
Koparıp yapraklarını,seviyor-sevmiyor diye,fal bakmakmıdır;
Duvarlara kalp resmi yapıp,harf yazmakmıdır,
Soruyorum deyin bana,bunlar aşkmıdır.

Telefon elinde,beklemekmidir,
Onu düşünürken gömleği,ters giymekmidir;
Buluşmadan önce heyecandan,titremekmidir;
Soruyorum deyin bana,aşk ne hikmettir.

Dillerin susup gözlerin,konuşmasımı,
Titreyen ellerin yavaşça,buluşmasımı;
Yıllar sonra için hayaller,kurulmasımı,
Soruyorum aşk nedir aşk,kalp durmasımı

Göremiyorum karşımda artık seni,
Tutamıyorum ellerini.
Yapamıyorum sevgi denen o şeyi.
Unutuyor muyum acaba seni bilmeden.
Yoksa unuttuğum sevgi mi!
Uzatsam ellerimi tutabilir miyim seni.
Ya sen!Bulabilir misin beni gene.
Yoksa sen misin kendini çeken.
Beni görmemezlikten gelen.
İçindeki sese mahkum gelirken bana,
Şimdi o sesi mahkum edip mi gidiyorsun.
Yoksa ses çıkmıyor mu artık!

Geçmişi olmayan, gurbetten kopup gelmiş bütün mahalleler.
Her sabah; renksizliğinizle üstüme gelseniz de birer birer.
Size yenilmeyeceğim. Zırhım delik, karınca gibiyim üstelik.
Ama, bedeli peşin ödemekten yanaysa usül ,
Bilesiniz ki; Akşamı çekmeyi öğreniyorum usul usul.
Zamanın dibini delmeyi size borçluyum soğuk sokaklar.
Hava karardığında; sırayla, ardımda tükenirken duraklar.
Yaklaşan bir gölge kollarını açar ve beni kucaklar.
İşte ancak; o anda gün doğar, çatısız bacalarınız gülümser.
Ne zaman ki.... gölgenin göz bebeklerine kahrolası karanlıklarınız iner.
İşte o zaman giderim İstanbulunuzdan ve perde iner.