Şiir Defteri

Dalgınım fazlasıyla bugün
Az önce düşürdüm yalnızlığımı denize
Islandı,karıştı dalgalara,
Kıyıya vurdu usulca
Yardımına koştum hiç düşünmeden
Üzgünüm belki, belki de umutsuz
Ama istemiyorum.
Silmesin göz yaşlarımı kimse
Yalnızlığıma suni teneffüs yaptırdığım
Şu eşsiz anlarda

(HASTA)
DOKTOR BENİM DERDİM NE
BUL ŞU DERDİME DERMAN
ÇEKECEKMİYİM HERGÜN BÖYLE
BUL ŞU DERDİME DERMAN
(DOKTOR)
SENİN DERDİN ÇOK DERİNDE
OLAMAM SENİN DERDİNE DERMAN
BİR SEVDA VAR YÜREGİNDE
OLAMAM SENİN DERDİNE DERMAN
(HASTA)
BİLİRİM SEVDA ÇEKMEK ÇOK ACI
YOKMUDUR BU DERDİN İLACI
YİNE GELDİ BAK AYNI SANCI
BUL ŞU DERDİME DERMAN
(DOKTOR)
ÇARESİZ HERGÜN ÇEKECEKSİN BÖYLE
MERHEM YOK HASTA SENİN DERDİNE
HABER SALALIM GELSİN SEVDİGİNE
OLAMAM SENİN DERDİNE DERMAN
(HASTA)
ÇEKİLİYOR KANIM DAMARIMDAN
CAN ÇIKIYOR SANKİ CANIMDAN
HİÇ BİR ŞEY GELMEZMİ ELİNDEN
BUL ŞU DERDİME DERMAN
(DOKTOR)
BU BİR HEKİMİN İŞİ DEGİL
AŞK YARASINI DOKTOR NE BİLİR
BU HASTALIGA TUTULAN KESİN ÖLÜR
OLAMAM SENİN DERDİNE DERMAN
(HASTA)
DİLİM YARDEN BAŞKASINA DÖNMÜYOR
GÖZÜM KARARDI HİÇ BİR ŞEY GÖRMÜYOR
ÇEKTİGİM ACIYI HİÇ KİMSE BİLMİYOR
BUL ŞU DERDİME DERMAN
(DOKTOR)
HEMŞİRE MERHUMUN SEVKİYATINI YAPIN
AŞIK ÜNAL ÖLDÜ KAYITTAN DÜŞÜN
MEZARINIDA GÜL BAHÇESİNE EŞİN
OLAMADIK BUNUNDA DERDİNE DERMAN

03/05/2005

senlen yildizlarin parlaklihina
ay´in guzelligine gunesinse sicakligina bakmistik bi turlu aklimdan cikmiyor. simdi yildizlara bakiyorum yildizlar kadar benim icin parlak oldugunu hatirliyorum.
Ay´a bakiyorum ay kadar guzel oldugunu hatirliyorum gunese bakarken yine seni hatirliyorum gunes kadar sicak oldugunu hatirliyorum sence bu ne bir hismi yoksa bir ask mi ? eger asksa demekki seni seviyorum.!!!

Noktanın;
Yalnıca noktanın kapladığı yer kadar
Göz yaşımın yüreğime düştüğü yer kadar sevseydin,
Ama en az onlar kadar kesin ve keskin sevseydin.
işte o zanan,
işte o zaman ben!
Bütün aşk cümlelerini sonunda nokta görebilmek için yazardım.

Yada bir virgül;
Bir virgül gibi sevseydin,
onun beni durdurduğu o an kadar,
Gözgöze gelebilecegimiz o an kadar seveydin,
İşte o zaman; bütün virgülleri bir gül gibi kullanır,
Kelimelerden bir gül demeti yapardım.

Bir ünlem;
Sadece bir ünemin bana kattığı heycan ile sevseydin,
"seni seviyorum!"
cümlesini bir kez olsun ünlemi ile söyleseydin,
Bir keez olsun benim yıldızlara söyledigim gibi söyleseydin,
işte o zaman;
yıldızlar için gök yüzüne bıraktığim bütün ünlemleri toplar,
Ve büyük ünlemle seni seviyorum!!! derdim.

Ve susardım...
Üç noktaların bana izin verdiği sürece.

sonra dayanamaz sorardım.
bulabildiğim en büyük soru işareti ile.
Beni seviyormusun?? diye.
En büyük ünlemle söylenmiş cevebı duyabilmek için.

skkaya

ÇIKAR MASKENİ AĞLAMANI GÖREYİM
YALNIZ BİR ADA GİBİ KAL DENİZİN ORTASINDA...
VE BEN ÖLEYİM!

Sen gittin hiç düşünmeden
Bana rezilce korkulu düşlerim kaldı
Ağır ve sancılı baksa da ardından gözlerim
Dur demeye varmadı kopasıca dilim

Giderken bakma ağlamadığıma
Korkaktır gözyaşlarım içime akar
Sen neredesin şimdi bilemem
Ben ardından seni düşünür ağlarım

"Ben de halümce Bedreddinem"

Giriş

yok hükmündedir

bin şiirin yeşil atına
çileli ekim günlerini bir daha oku
acının ve gelinciğin kitaplığında

acı, yok hükmündedir

ölümün anayurdu bendedir
solgun idam fermânıdır ruzigâr
bir türkünün derin ağaçlığında

ölüm, yok hükmündedir

kuşlar ahî, gün yörüktür, vakt irişir
haylice sonbahar olur
gizli abdal diliyledir sevda

sevda, yok hükmündedir


1.
bedreddin

mübalâğa akşam olur

güz, neftî dolaklarını kuşanır da gelir
yaprağın fetrete düştüğü zaman

sen ey yaz günlerini
top top ak çuhaya tebdil eyleyip
ve bir solgun gülümseme olarak
eğnine giyen şaman

buyur otur
şeyhim
samanyollarının ılık sedirine uzan
uzun, görklü ve sof
yüzünü bizden yana döndür
bize buğdayın ateşini
gözlerin timârını
ve hüznün vâridâtını anlat

elini elimize dokundurmadan

sen ki öldüğü yere
bir kök sümbül bırakır gibi
usulca sevdalar bırakan
ovaların ve kartalların musahibi

ne zaman diye sorma, ne zaman
yaprağın fetreti gülün kıyâmına
gülün kıyâmı ağacın isyanına
dönerse işte o zaman

mübalâğa aksam olur
güz, neftî dolaklarını çıkarır da gelir

elini elimize dokundurmadan


2.
börklüce mustafa

biz ki sevdamızı, alaca
kıl bir heybe gibi sunduk
aba terlikle denizi yürüyenlere
şavkımız dağlara vurunca

börklüce mustafa, yonca
ve hançerlerin pîri
ölümü masmavi bir hamayıl
gibi boynunda taşıyıp
gözleriyle bir acıya kalebent
olmanın korkunç şiiri

dövülüp tavını bulunca

serez çarşısına, ince
kıvrık ve celâlî
bir ayışığı gibi girmek
ve sesiyle şayağa ve tunca
sancağı buğdaysı, türküsü ebruli
bir isyân diye işlenmek

ve devrilmek, birbiri ardınca

biz ki sevdamızı, alaca
kıl bir heybe gibi sunduk
aba terlikle denizi yürüyenlere
gölgemiz dağlara vurunca


3.
torlak kemal

kış, dağların kürkü
gibi kış
gece midir düşen dal?

sen ey böğürtlenlerin
ve umutsuzluğun mülkü
ve bir hüzünden huruc eder
gibi kalın bir türkü
ile dağları düz eden abdal

şimdi sen ilkyazı, belki
kara, yün bir kuşak
gibi beline dolayıp
acıyı kav, sevdayı çakmak
bilip yola çıkmak üzresin

Ellerin ovalara üzengi
denizin tuğu, ağacın börkü
ve dahi ölümü bir yılkı
gibi bırakıp gidensin
torlak kemal

kış, dağların kürkü
gibi kış
gece midir düşen dal?


4.
sarı anastas

yelkenler mutasavvıf
ve boynu büküktüler

ve bedreddin büyük fırtınalarla
uğuldayan kaftanı giydi

ve işte kırmızı ve sahtiyan
bir kuşak gibi
duyuyor tanyerini etinde
ilkyaz, koynumuzda bir resimdi
o isyân ki kana kana rumeli
ve yıkık bir ayazma suretinde
onda belirdi

ve işte acılardan bir sur
ölüm ancak bu kadar çocuk
ve mağrur olabilirdi
ve kuytu dağ koyaklarını
bir sürme gibi çekmiş gözlerine
hallâc-ı mansur
ya da şahabeddin-i suhreverdi

şimdi o, bir gurbet gibi güler
ağıtlarla konar göçer gibiydi

ve bedreddin, büyük fırtınalarla
uğuldayan kaftanı giydi


5.
koç salih

ey can hümâsı, bize bu ruzigârdan
bir sayfa okur musun?

sen umuda bak ve onu güzel eyle

ey tanyerini kızıl bir harmaniyeyle
boydanboya örten uzun bedevî
bize altın lengerlerde ölüm sun
sonra bir dudağı yerde
ve bir dudağı gökte bir devi
sanki sen doğurmuşsun
gibi acıyan memelerle
bizi emzir

gün döner,
ay irişir, ey can hümâsı
bize bu ruzigârdan
bir sayfa okur musun?

şimdi gök, suskun develerle
ve mahzun
ağır ağır konup kalkan kervandır
çölü, yeni doğmuş bir bebek
gibi koynunda uyutup
bir lâlenin perçemini keserek
okşa onu, ey can hümâsı, ve öp
ve onu kanayan geceyle uyandır

ölümün bir toy gibi kurulduğunu
hiç görmemişiz hayli zamandır


6.
musa çelebi

devlet solgundu

güya ki yaprağın biri
düşmüş de, ağaç
kökünden sarsılmış gibi

elmalar akikti, üzümler canfes
ve ölümü bir hasbahçe belleyip
musa çelebi
nicedir sırmalı bir düşü
yağlı bir kemend gibi
boynuna dolamış

devlet solgundu

ve halk, yakut bir atlas olarak
susuşu karakalem, gülüşü mirî
ve ansızın sedef bir orak
biçmiş gibi gülüşü, yahut ki
acının kol demiri
şrak, göğsüne vurulmuş

güya ki yaprağın biri
düşmüş de, ağaç
kökünden sarsılmış gibi


7.
birinci mehmed

bedreddin yaşıyor mu hâlâ?

ben ki yazmalara ve bala
hükmedendim; ihaneti gül diye
resmedendim; denizin gönderine ölümü
çektirendim ben, lala

bedreddin yaşıyor mu hâlâ?

dersin ki onu, mülhidlerini
ormandan ayırmak olası değil
boynu lâleden geçilmez
saçları taflandır ve çağla
ve alnı ak ketende yaban çileği
gibi dağılan onlardı, lala

bedreddin yaşıyor mu hâlâ?

kuşlarla akan ipeği
göllerde uçan çiniyi
ve sevdayı, umarsız kına çiçeği
gibi bölüşen onlardı, lala

bedreddin yaşıyor hâlâ


8.
beyazıd paşa

gün akşamlıdır devletlim
elbet biz de ölürüz

gözüm hep o asılmışta kaldı

sanki karanfil zülfünü dökmüş de
şimşir topuzlu bir gürz
indirilmiş gibi tanyerine
kanlıydı kartal kanadı
bir tarikat değneği gibi
pürüzsüz ve düz
bir beden, asılmış

gözüm hep onda kaldı

susan yazdı, konuşan güz
usuldu, uzundu denizin boyu
sanki tüy bacaklı bir tazı
ya da kırmızı ve koyu
bir masaldı,
tarçından ve süssüz
bir beden, asılmış

gözüm hep onda kaldı

gün akşamlıdır devletlim
elbet biz de ölürüz


9.
mevlânâ hayder

ölüm, uysal bir mesnevî gibi
aktı gider, döne döne

güneş de batarken sararır

acılar kaldıysa dünden bugüne
elbet sorulacak bir hesap vardır
ve hüznü bir kirmen gibi eğirip
yükleyip türküleri tuza ve yüne
ve ilkyazı bir garib efsâne
diye söyleyenler, yaşatanlardır

ölüm, uysal bir mesnevî gibi
aktı gider, döne döne

ve gel zaman, git zamandır
söz yanar, cönk üşür, yaz morarır
saçları çil kuşu, sesi nar tane
ve ürkek bir kilim gibi seğirip
ve nasılsa bir gülü edip bahane
gözleri mahzunîdir, karacaoğlandır

güneş de batarken sararır

ölüm, uysal bir mesnevî gibi
aktı gider, döne döne


Sunu

10.
nâzım hikmet

hüzün ki en çok yakışandır bize
belki de en çok anladığımız

biz ki sessiz ve yağız
bir yazın yumağını çözerek
ve ölümü bir kepenek gibi örtüp üstümüze
ovayı köpürte köpürte akan küheylan
ve günleri hoyrat bir mahmuz
ya da atlastan bir çarkıfelek
gibi döndüre döndüre
bir mapustan bir mapusa yollandığımız

biz, ey sürgünlerin nâzımı derken
tutkulu, sevecen ve yalnız
gerek acının teleğinden ve gerek
lâcivert gergefinde gecelerin
şiiri bir kuş gibi örerek
halkımız, gülün sesini savurup
bir türkünün kekiğinden tüterken
der ki, böyle yazılır sevdamız

hüzün ki en çok yakışandır bize
belki de en çok anladığımı