U harfi ile başlayan şairler
Herşey tamam odamda
Müziğim , hatıralarım , elbise dolabım
Sevdiğim kızın bana yaptığı iplikten bileklik
Ve senin resimlerin ve resminin altında
Bir buçuk metrelik ikimizi anlatan şiir
Ve yastığımda yorgun ter kokun
Bir sen yoksun odamda
Birde sıcak soluğun
Herşey tamam odamda
Kitaplarım , takvimim satranç tahtam
Ve bilgisayarım ve masamda sevgilinle resmin
Ve duvarıma yazdığım güzel sözler
Bir sen yoksun odamda
Birde bana bakan o çocuk gözler
Senden başka eksik yok
Hiçbirşeyin yeri değişmedi
Sen gittiğinden beri şarabım bile hala yarım
Her köşesinde odamın üzgün göz yaşım
Sen yokken sana kızışım ağlayışım
Zaman zaman yalvarışım
Ve umutsuzca iç çekişim
Hiçbir şey yok odamda
Ne sen varsın nede o sevgin
Bu şiiri kimmi yazdı
Seni hiç unutmayan KANKARDEŞİN
Ben gördüm
Görmedim diyemem
Ben yaşadım
Yaşamadım diyemem

Gördüm
Bir çift gözü
Simsiyahlardı
Ama güneş gibi
Işıl ışıllardı

Yaşadım ben
İlk görüşte aşkı
Yaşadım
Yaşamadım diyemem
Ben geceyi severdim sen gündüzü
Bu yüzden kavuşamadık seninle bir türlü
Ben arzu ederdim çiçeği sana vermek için
Sense terkettin beni bir bahar günü....
Sen yanımdayken güneş soğuk gelir
Saçlarının ışığında
Yolarımızda karlar erir
Her adımımızda

Ağaçlar saçlarını kıskanır
Sonbahar rüzgarı nefesini
Sana özenir tüm doğa
Rüyasında görür seni

Yıldızlar kayar sana doğru
Senin hasretinden
Tavuklar uçmayı unuttu
Seni seyretmekten

Bense onu düşünüyorum
O hayali güzeli
Bir gün karşıma çıkar da
Bu şiiri ona veririm diye
Bir gün yanımda olacaksın
Seni anlamayan,sana inanmayan insanlardan koparacağım.
Gideceğiz seninle
Çok hem de çok uzaklara,
Kimsenin olmadığı yerlere.
Yeni bir dünya kuracağız.
Her şeyi sevgiyle büyütecek,
Her zorluğu sevgiyle aşacağız.
Ve....Günler ayları,aylar yılları
kovalıyacak.
Zamanın nasıl geçtiğini anlamadan
Sevgiyle yaşıyacağız.
Ama ..bir gün ayrılacağım senden.
Ben,seni ölesiye seven dostun
Ayrılacak senden.
Sakın üzülme diyeceğim sana
Çünkü;sevgi dolu,acı,ayrılık olmayan
Bir gül bahçesine gideceğim.
Ağlıyacaksın.
Senede bir gün de olsa
Beni hatırlamanı isteyeceğim
Bizim şarkımızı dinleyerek
Beni ve o eski günlerimizi.
3
sanirim baytardi
yuregimin depreminde rihter olcegi catlarken
olebilir raporu veren beyaz onluklu doktor
bosver hipokrat amca
uzulme ne olur
sen de anne
sen de uzulme
hucremin dort bir kosesinde el ayak izlerimi
cigerlerimde yirtilan bir ciglikla hazir bekledigim
ve korkunc bir sabirla birbirine ekledigim
korkak kahraman gecelerimi
duslerimle sinirsiz
diretmisligimle genc
saskinligimla cocuk devrederken siradakine
usulca aciliverdi
yanagimda tomurcuk

pir sultani dusun anne
seyh bedrettini
borkluceyi
torlak kemali dusun anne
hala kanamasi nedendir fasizmin gogsunde
utangacligi bile vuramadan yanaklarina yasinin
onsekizinde olumune pervasiz yuruyen
ince bilekli ciplak ayakli tanyanin
denizi dusun anne
her mayis safaginda uzun
uzun doverken daragaclarini
ve o safaktan dogma
onbir yasini cigneyip yuruyen cocuklari
insanlari dusun anne
dusun ki yuregin sallansin
dusun ki o an
gunesli guzel gunlere inanan
mutlu bir yusufcuk havalansin

4
sicak omuzlar degerken omzuma
buz ustunde yurudum yillar boyu
bayraklar ve turkulerle
kopunca memelerinden o mukemmel yasama

kursunlar siktilar alnima
acik alanlarda agir
kartallarin konup kalktigi
yalcin kayalardan biriydim
olup dirildim yeniden
gunesli gunessiz aksamlarda

mutlu yarinlar adina
ozgurluk adina ekmek adina
ustune vardim kuyrugu kanli itlerin
dirilip donmesin diye hirosimalar
tahtadan atlarin boynuna ciplak
olumlerle yatmasin diye cocuklar
ac gozlerle bakmasin diye cocuklar
kardeslik adina
havadaki kus denizdeki balik adina
yurudum yillar boyu

donup bakmadim arkama
irakti gozlerim cok irak
izim kalir mi bilmem yurudugum yolda
kalsa da silinir gider
yalnizca bir agit gibi cakilir
ardimca gelenlere gozlerimi yaktigim yer
Yıllar birikir ardımızda, yürek,
Yıpranır ve soluk daralır
Güneşli geniş bulvarlardan,
Isıtan dost tebessümlerden
Uzlet köşemize ne kalır?
Hele elden gidince teselliler
Teslim oluruz teessüflere...
Mazinin seyrüsefer memurları,
Sühulet gösterirdi seyyahlara
Keder ki bir siyâhi seyyahtı, onu sen,
Onu sen hoş tutmadın ey yüreğim!

Güller dökülür bülbül ölür, sevgi gider
Çimen çocukları yeşerir sonra,
Onlar da çekilir birer birer,
Neydi ey yürek ne sandın ki?
Hüzün kalır mıydı girmişken sevgi.

Bir gün “Devletle efendim” diyerek,
Hüznü ve Sevgi’yi uğurlayan kimdi?
Ey yüreğim ne kadar da değiştin,
Seni tanıyamıyorum inan ki...
Dört yönden uğultusu olayların,
Yine düğümlendi dün ve yarın;

Taş döşeli bahçede ağaçların,
Altında kızıl ve sarı yığın,
Belirdi, demek ki sonbahardır...
Gün ardı karanlık güz ardı kardır
Hele elden gidince teselliler,
Yalnızlık köşemize ne kalır?
Teslim oluruz teessüflere.
Neydi ey yürek sen ne beklerdin ki?
Hüzün kalır mıydı gitmişken Sevgi...