Şiir Defteri

sen bilirdin

neler geçti
seninle geçen o güzel günlerde
içimizi saran yangın kütlesiyle
gözlerimizinbirbirine
kavuştuğu anda,
kalp gözüyle sevmek
gözlerle konuşmak
iki aşığa yeter değil mi?

evet biz aşıktık.
sen bunu bilirdin.

Ben değişmezlik sanmıştım
tiryakilik benimki bir bakıma
sözgelimi bir paket sigara,
iki kadeh içki
Her sabah uyandığında
aynı tarafından kalkmak gibi.

Senin için bir dünya yaratmak istedim,
Seninle mutlu olacağım bir dünya sevgilim,
Sana sevgilerin en yücesini verdim,
Sen bu sevginin değerini bilemedin bir tanem.

Senin için bir dünya yaratmak istedim,
Şiirler yazdım, telefonlar ettim,
Sana hislerimi duyurmak istedim,
Sen bu sevginin değerini bilemedin bir tanem.

Senin için bir dünya yaratmak istedim,
Orada sen, ben, aşkımız olsun istedim,
Sana kalbimi verdim,
Sen bu aşkın değerini bilemedin, bir tanem.



Feridun KARAKAŞ

Ben insanlığa hizmet için yaratılmışım,
Tanrı bana bunu layik görmüş,Neyleyeyim.
Eşek olmaktan gururluyum,Bu tanrının buyruğu diyorum.
Görevim var insanlığa hizmet ediyorum.

Sahibim altın semerde koysa üzerime Ben yine eşeğim,
İnsanlığa hizmet için varım,
Bazı insanların eşekliği beni çok üzüyor,
Tanrı bana eşek olarak yaratmış ,Neyleyeyim.

Feridun KARAKAŞ

hadi gel,
senelere nispet olsun gel.
yüreğinde yağmurlarını unutma.
dudağında felaket türküleri olsun yine.
gel.
kaç zaman geçti,
çetelelerim eskidi , sensizliğini tuttuğum,
neydi adım unuttuğum,
onu söyle gel.

Umutsuzca, nice sevda peşinden
Ben yoruldum, gönül koşar,yorulmaz
Zemheride, yaman boran kış eder
İlkbaharda, coşar coşar durulmaz

Sevdanın atına, biner koşturur
Bazen matem eder, bazen coşturur
Bütün kabahatı, hep bende bulur
Yaptığı işlerden, hesap sorulmaz

İdam fermanıyle, astıra bilsem
Tenha bir köşede, kıstıra bilsem
Bin bir sitem etsem, küstürebilsem
Yüce dağ başında, yoldur, varılmaz

Gücüm yetse, vursam yere yatırsam
İğneleyip, ciğerciğne batırsam
Derman deyip, ben lokmana götürsem
Açtığı yaralar, kanar sarılmaz

Her daim düşürdün, beni tuzağa
Senden kaçtım, tenhalara uzağa
Hazan çökmüş,yaprak dökmüş birbağa
Kara kışta, gül dermeye girilmez

Acı bu sefile, kıymetini bil
Seveni bulursan, önünde eğil
Bilki, şu dünyada, kalıcı değil
Ölürse, Kul Arif, Bir kez dirilmez
Kul Arif Özkan

o sozler ki acidir
mapusane avlularinda
demirli kirbaclar gibi saklar
o sozler ki sirasinda
cicek acmis bir nar agacidir
dag ufkuna vuran deniz aydinligi
sirasinda gizemli bicaklar

o sozler ki
imgelem sonsuzlugunun
atesten guludurler
kelebek carpintilariyla dogarlar olurler
o sozler ki kalbimizin ustunde
dolu bir tabanca gibi
olup olesiye tasiriz
o sozler ki bir kere cikmistir agzimizdan
ugrunda asiliriz